Review: Tokyo Mirage Sessions #FE Encore

Wederom is de Nintendo Switch weer een stapje dichterbij het compleet overbodig maken van de Wii-U. Tokyo Mirage Sessions #FE Encore is namelijk de nieuwste port in het lijstje games dat oorspronkelijk is uitgekomen op het vorige platform. Hoewel er meer ambitieuze cross-overs in de wereld te vinden zijn, waren er niet veel mensen die destijds een samensmelting van Fire Emblem en Shin Megami Tensei (of Persona) hadden verwacht. Toch kwam hij er, en nu nogmaals!

Vurige persoonlijkheid

Fire Emblem en Shin Megami Tensei zijn niet echt games die in hetzelfde straatje liggen als het om genre gaat. Als Shin Megami Tensei namelijk even niet druk is met de MMO uithangen, is het een uitgebreide serie vol met spin-offs waarin turn-based combat centraal staat. Fire Emblem werkt ook wel met beurten maar lijkt veel meer op schaken vanwege de strategie-elementen. Verder zijn ze beide van Japanse komaf, maar thematisch zitten ze doorgaans ook niet helemaal op één lijn. Hoe verenig je dat? Simpel, Japanse idolen.

Ja, je leest het goed. In Tokyo Mirage Sessions neem je de identiteit aan van een echt J-pop-idool en vecht je tegelijkertijd tegen tuig dat weer eens snode plannen heeft voor onze aardkluit. Meer Japans dan deze game kan bijna niet, los van wat elementen die misschien niet zo safe for work zijn. Nu heb ik in mijn leven al menig Japans spel gespeeld en heb ik zelfs een bezoek mogen brengen aan het nerdmekka van Japan, Akihabara. Zelfs ik moest echter mijzelf even over een lichte horde zetten omdat het er allemaal wel heel dik bovenop ligt in Tokyo Mirage Sessions. Gelukkig duurde dat niet lang en tegen het einde van de tutorial voelde ik hem.

Sessie na sessie

De basis van het spel is eigenlijk vrij simpel en leent veel van de Shin Megami Tensei-spellen. Je verslaat vijanden in beurten door een zet te kiezen die aansluit bij wat je wilt doen. Wil je een vijand verslaan? Dan probeer je de zwaktes van een vijand te exploiteren. Zit je in de penarie? Dan moet je zorgen dat je verdedigt of genees je waar nodig een teamlid. Naarmate je verder in het spel komt, word je uiteraard steeds sterker en ontgrendel je nieuwe vaardigheden. In die zin is het een traditioneel spel van zijn soort en zeker niet baanbrekend.

Het plot van Tokyo Mirage Sessions #FE Encore is opgebroken in verschillende hoofdstukken. Elk hoofdstuk brengt je naar nieuwe plekken waar je weer nieuwe dingen kunt ontdekken. Daarnaast kun je tussen hoofdstukken de focus leggen op het aangaan van een queeste of van personages een zijhoofdstuk spelen. De zijhoofdstukken zijn segmenten waarin je een personage helpt met een kwestie. Als je die uitspeelt, wordt het personage sterker en dikke maatjes met je. Doen dus.

Nieuw in de Switch-release is een speciale plek waar je kunt trainen in verschillende aspecten. Wil je bijvoorbeeld je personages wat meer levels geven? Dat kan. Wil je wapens beter leren beheersen? Dat kan. Wil je sneller skills leren? Ook dat kan. Kortom, als je wilt kun je al vroeg extreem machtig worden. De game waarschuwt hier ook voor. Als je te sterk bent, is de game namelijk geen uitdaging meer. Je hebt in die zin dus zelf een hand in de moeilijkheidsgraad.

Verder kun je van de Switch-versie ook een aantal quality-of-life-dingen verwachten. Eén van de kritiekpunten op zijn voorganger was bijvoorbeeld de ellenlange reeks animaties die je tijdens het vechten keer op keer moest aanzien. Als je wilt kun je dat nu uitzetten met de druk op één knop. Voeg daar nog extra content aan toe in de vorm van kostuums, hoofdstukken en speelbare personages en je komt uit met een prettig pakketje.

Popcorn

In een game die in het teken staat van idolen moet muziek natuurlijk een rol spelen. Op zichzelf hebben zowel Fire Emblem als Shin Megami Tensei doorgaans fenomenale soundtracks. Het punt blijft echter wel dat ze ook qua composities enorm van elkaar verschillen. De muziek van Tokyo Mirage Sessions #FE Encore is op veel vlakken goed. De soundtrack dekt over het algemeen de lading en de mierzoete popmuziek past goed bij het thema van dit spel. Toegegeven, het moet je ding zijn, want je krijgt echt de J-pop-behandeling. Bij de opening van het spel zit je bijvoorbeeld al direct in een liedje dat niet zou misstaan als opening voor een animeserie. Hierin is echter wel een trend te zien die ik persoonlijk jammer vond: de stille aanwezigheid van Fire Emblem.

Als je in dit spel het aandeel van Shin Megami Tensei naast dat van Fire Emblem zet, dan is het duidelijk waar de meeste invloed vandaan komt. Aangezien de game door Atlus is ontwikkeld, is dat natuurlijk niet zo vreemd. Naar mijn idee had er echter een iets betere balans kunnen zijn tussen de twee. Het grootste deel van de Fire Emblem-franchise zit hem in de personages, de Mirages.

Hoewel ze een extreme make-over hebben gekregen is doorgaans wel herkenbaar wie ze voor moeten stellen. De Mirages dienen in dit spel als de Persona dat doen in de Persona-games. De hoofdpersonages roepen hun krachten op om aanvallen uit te voeren. Een aantal bekende gezichten zijn Chrom, Caeda, Tharja en Tiki. Het is tof ze in een andere setting te zien dan high-fantasy oorlog met draken. Helaas verdwijnen ze al snel naar de achtergrond om zo nu en dan een woordje toe te voegen aan het dialoog. De focus blijft voornamelijk op de hoofdpersonages en hun escapades.

De andere grote factor zijn de Carnage-vormen. Je Mirages kunnen zich namelijk veranderen in wapens. De wapens komen direct uit Fire Emblem zelf. Door een Carnage genoeg te gebruiken leer je nieuwe vaardigheden. Elke Carnage heeft weer eigen statistieken waardoor je soms beter van vorm kunt wisselen tegen bepaalde vijanden of bazen. Daarnaast heb je hier een daar een bekende tune of referentie. Zo hoor je bijvoorbeeld het iconische deuntje als je een level stijgt. Het is simpel, maar ik hou ervan.

Comf-portable

Zoals met spellen uit dit genre wel vaker het geval is, ben je met Tokyo Mirage Session #FE Encore wel een tijdje zoet. Als je lekker je tijd neemt ben je met zo’n zestig uur wel door het verhaal heen. Mocht je echt alles willen zien dat het spel te bieden heeft, dan kijk je al snel tegen het dubbele aan.

Er is veel vrijheid in hoe je dit spel benadert. Zoals eerder beschreven kun je nu makkelijker zelf bepalen hoeveel weerstand jij wilt hebben tijdens gevechten. Een gewaarschuwd mens telt echter voor twee. Zo nu en dan kun je namelijk enorm sterke vijanden tegenkomen die je met de grond gelijk maken als je hier niet op voorbereid bent. Mocht je tijdens een gevecht afgeslacht worden, dan mag je hopen dat je recent nog je spel hebt opgeslagen. Game over betekent namelijk terug naar het titelscherm. Het is mij meermaals overkomen dat ik in een gebied bezig was met vijanden zwaar onder mijn level en werd overvallen door de dood. Op die manier ben ik dus een paar keer flink wat progressie kwijt geraakt. Rusten op je lauweren is er dus niet bij.

Hoewel ik dit spel ook al in bezit heb op de Wii-U, moet ik eerlijk bekennen dat ik destijds nogal snel werd afgeleid tijdens het spelen op de oude console. Het uiteindelijke thema van dit spel had niet direct een dringende werking op mij zoals Persona 5 die had. Ik vond het spelen op de Wii-U daarom minder interessant. De Switch maakt echter korte metten met dat probleem. Juist omdat ik de game mee kan nemen wanneer ik wil of kan spelen waar ik wil, blijf ik er veel makkelijker in. In handheld-mode mag de game er ook zeker nog wezen en loopt hij als een zonnetje.

Conclusie

Het klinkt vreemd, maar om optimaal te genieten van dit spel kun je het beste je verstand even op nul zetten. Dit is niet gemeen bedoeld. De setting van Tokyo Mirage Session #FE Encore is namelijk zo in-your-face dat het voor sommigen afschrikwekkend kan werken. Als je daar doorheen weet te prikken, zul je echter een game vinden die serieus goed is. De balans tussen de bronmaterialen is helaas niet altijd even eerlijk verdeeld en het aandeel Fire Emblem komt in dit geval meer over als een achtergronddanser. Dat neemt echter niet weg dat deze game veel heeft te bieden voor het juiste volk.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Goede speelduur
  • Heeft veel weg van een game als Persona
  • Visueel erg kleurrijk en stijlvol
  • Omgevingen lijken erg op die uit de echte wereld
  • Extra content

Wat is NOT

  • Thema van het spel is niet voor iedereen
  • Geen Engelse nasynchronisatie voor wie dat als voorkeur heeft

8.0

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren