De 5 beste games van 2018, volgens Michiel!

Beste Games 2018

Net zoals Peter was 2018 niet mijn meest ultieme jaar. In mei besloot mijn achillespees tijdens het sporten volledig af te scheuren, wat ik eigenlijk niemand kan aanraden. Hierdoor heb ik heel wat maanden vrije tijd en zomervakantie moeten besteden aan herstellen en veel minder aan gamen. Kortom, op naar een gezonder 2019! Toch heb ik best wel wat uren achter de pc en consoles doorgebracht. Qua games vond ik dit jaar een echt “meer van hetzelfde” jaar. Veel sequels, varianten op bekende concepten en maar een beperkt aantal nieuwe, vernieuwende games. Gelukkig waren er ook hele fijne uitzonderingen.

Tijd voor mijn top 5 van 2018!

5. Shadow of the Tomb Raider

In zijn review van Shadow of the Tomb Raider was Amador duidelijk: de game is goed, maar tegelijkertijd ook verre van perfect. Al voor de briljante reboot van de franchise met Tomb Raider in 2013 was ik al fan. Dat gevoel werd door deze nieuwe trilogie alleen maar versterkt. Sterker nog, voor mij is Rise of the Tomb Raider de beste Tomb Raider ooit. En daarnaast zorgde het eerste deel van deze trilogie in 2013 voor een epische video review, die heerlijk was voor de lachspieren. Kortom, de lat lag gigantisch hoog voor dit laatste deel.

Als fan moet ik ook eerlijk zijn en toegeven dat Shadow of the Tomb Raider niet de overtreffende trap was van zijn voorganger. Toch heeft dit slotstuk wel alles in zich wat ik zoek in een actievolle avonturengame als Tomb Raider. Vooral de terugkeer van nog meer grote tombes was genieten. Onmisbaar dus voor mijn top 5 van 2018.

Overigens hebben we op GamersNET heerlijk uitgepakt met meerdere specials rondom Shadow of the Tomb Raider. Zo is onze eigen Soraya getransformeerd tot Lara Croft met onder andere boogschieten, iets met insecten en natuurlijk klimmen met het nodige geluid.

 

4. Far Cry 5

Eentje in de categorie “meer van hetzelfde”, maar desondanks verre van saai: Far Cry 5. In tegenstelling tot de eerdere delen had ik me nauwelijks ingelezen in de game. Hij stond niet echt op mijn radar, mede door het matige Far Cry Primal. Na een geweldig Far Cry 3 en een prima Far Cry 4 leek voor mij de fut wel uit de franchise. Primal was voor mij een spreekwoordelijk nekschot voor de serie. Totdat ik gevraagd werd om de review van Far Cry 5 te doen…

De setting van Hope County, Montana was verrassend leuk. De landschappen van rural America zagen er nooit eerder zó mooi uit, terwijl de – vaak vrij lompe- actie voor het nodige entertainment zorgt. De opzet is voorspelbaar, de gameplay herkenbaar en het verhaal leuk maar zelden verrassend. Toch wist Far Cry 5 lang te boeien. Het is weer zo’n fijne zandbak om je in uit te leven. Niets moet, veel mag en zoek het maar uit. Iets meer structuur dan een Just Cause 4, maar genoeg vrijheid om helemaal los te gaan.

 

3. Red Dead Redemption 2

Vooraf weet je dat het wel briljant gaat worden. Het installeren van de game kan niet snel genoeg gaan. En dan mag jouw avontuur beginnen. Red Dead Redemption 2 was dit jaar een fijne uitzondering op de regel door een bekend concept wél van veel evolutie en revolutie te voorzien. Alleen al die eerste uren in de sneeuw. Ploeteren, zwoegen, kennismaken met personages, jezelf thuis beginnen te voelen. Een game die zonder problemen uren achter elkaar kan opslokken.

Misschien was het wel even schakelen om zo sterk verhaal-gedreven en haast lineair te beginnen. Zeker met de gameplay en vrijheid blijheid van de eerste Red Dead Redemption in het achterhoofd. Je wordt niet meteen in een grote zandbak gedropt om al snel te bepalen of je de good or bad guy bent. Het begint rustig, wat traag zelfs, maar daardoor weet de game wel ijzersterk te schitteren als een cinematografische ervaring. Dit is game design van het hoogste niveau.

Ik snap echter de kritieken ook goed. Wat nou als je Red Dead Redemption 2 niet leuk vindt? Het gaat in veel gevallen behoorlijk traag. Die traagheid zorgt er ook voor dat ik nog niet door de volledige game ben gegaan. Daar moet ik eerst nog wat vrije uren en dagen voor reserveren. Dit is zeker geen snack om snel een vette bek te halen. Dit is een diner met zeven gangen, waar je echt goed voor gaat zitten.

 

2. FIFA 19

Soms verras ik mezelf wel eens. Iets waar ik jaren niet naar om heb gekeken, blijkt ineens het leukste tijdverdrijf in… inderdaad, jaren. Voor mij bestond FIFA al heel wat delen uit puur offline spelen. Af en toe met vrienden of familie op de bank en verder vooral de singleplayer in de vorm van de Carrière modus. Het verhaal van Alex Hunter was een leuke twist, maar is voor mij geen grote toevoeging aan een sportgame als FIFA. Het managen van je club, zonder de extreme diepgang van een Football Manager, was al vele seizoenen vaste prik. Zo snel mogelijk jezelf opwerken naar een topclub om vervolgens een monsterlijk sterke selectie samen te stellen. Zo ging het al vele FIFA’s lang. Tot FIFA 19 verscheen…

FIFA Ultimate Team (FUT) was volgens de insiders goed op de schop gegaan. Tot dusver heb ik al heel wat edities de Ultimate Team modus links laten liggen. Dat kon toch nooit leuk zijn, bouwen aan een team door middel van virtuele pakjes met kaarten? Hoe mis kon ik het hebben. Al sinds de release ben ik druk bezig met het vormen van mijn ultieme team. Een pro ben ik totaal niet, maar op mijn niveau de Division Rivals spelen en Singleplayer-wedstrijden voltooien blijkt een geweldig tijdverdrijf. Samen met wat handelen in spelers via de FUT Companion App uiteraard, om tussendoor wat extra coins te verdienen. De aanwezigheid van FIFA Points tegen betaling vind ik nog altijd een zwaktebod, maar het levert zoveel op dat we daar voorlopig nog wel mee te maken hebben. Gelukkig heeft de gewone in-game valuta genoeg mogelijkheden om volop te genieten van FUT. Zoveel zelfs dat ik de Carrière dit seizoen nog niet eens heb opgestart.

 

1. God of War

De grootste verrassing van 2018 was voor mij God of War. De vorige avonturen met Kratos heb ik grijs gespeeld, al sinds de vorige generaties van de PlayStation. Het concept van arena battles met af en toe een gigantische eindbaas kende ik door en door. Hoe vet was het dan om te zien dat Sony het aandurfde om het roer volledig om te gooien. Geen hersenloos hakken en beuken tegen wat (half)goden, maar een verhaal vol emotie. Gameplay en level design volledig over een nieuwe boeg, met toch genoeg herkenning voor fans van het eerste uur. Misschien misten sommige gamers de eindbazen zo groot als een wolkenkrabber, maar voor mij was het totaal geen gemis. Er viel genoeg te beleven, volop boss fights om je uit te dagen en vooral een heel fraai verhaal, actie en leuke puzzels om uren zoet mee te zijn.

 

Niet in de lijst, maar in gedachten wel

Twee games staan niet in mijn top 5, die ik op voorhand wel dacht te gaan noemen. Spider-Man en Destiny 2: Forsaken. De reden voor Spider-Man is vrij simpel: de game moet ik nog in huis halen. Shame, shame, shame. Ik weet zeker dat ik de game briljant ga vinden, daarvoor heb ik al genoeg gehoord en gelezen van anderen. Toch is het er helaas nog niet van gekomen, maar dat zal zeker niet lang meer duren. Dit pareltje verdient het zeker.

Destiny 2: Forsaken is een ander verhaal. Deze game annex uitbreiding wist mijn liefde voor Destiny 2 weer nieuw leven in te blazen. De nieuwe spelmodus Gambit was geweldig en het verhaal rondom de Barons was zeker vermakelijk. Toch verviel ook Forsaken (lees: Bungie) in oude fouten. Nieuwe content weet het niveau niet te halen en daarnaast laat het ook gewoon te lang op zich wachten. Het is leuk dat je een plan hebt voor een heel jaar, maar dan vergis je je als ontwikkelaar in het geduld van je fanbase. Er zijn immers meer kapers op de kust om een plekje in de console te bemachtigen. Diep van binnen gun ik het Destiny 2: Forsaken wel om genoemd te worden, maar de ratio zegt me dat het tijd is om door te gaan. We hebben een fijne tijd gehad sinds de eerste Destiny, maar het is mooi geweest.

Voornemens voor 2019

Een terugkerend voornemen geldt voor mij en vele andere gamers: die backlog. Terwijl er volop interessante games verschijnen, besteed ik uren aan het opnieuw spelen van de eerste Red Dead Redemption, XCOM 2 en een eindeloze spelmodus als FIFA Ultimate Team. In 2019 hoop ik weer de stroom aan nieuwe titels wat meer bij te gaan houden, want er staat nogal wat op de planning! Alles spelen zal een utopie zijn, maar met wat meer fysieke voorspoed moet het wel een stuk beter gaan dan in 2018. En zodra het fysiek weer beter is gesteld, wil ik ook graag weer wat meer bij de Gamersnet trips en avonturen aanwezig zijn. Het is altijd een feest met de rest van de redactie en dat heb ik veel te veel moeten missen dit jaar. Kortom, in 2019 gaan we weer knallen!

  1.   
    Bram_M99's avatar

    Mooie games! Ben het er grotendeels mee eens.