Preview: Resident Evil 2

De oorspronkelijke Resident Evil 2 dateert alweer uit 1998, en na liefst 21 jaar komt er een remake van deze survival-horror. Resident Evil 2 (Remake) is vanaf nul opgebouwd met de hedendaagse technologie, die we kunnen herkennen uit Resident Evil 7. Toch is de remake niet zozeer in de stijl van een film als The Texas Chainsaw Massacre, zoals deel zeven zeker wel was.

Gezien de release van deze remake al over iets minder dan twee maanden is (25 januari 2019), was het dus hoog tijd om de game even uit te proberen in hartje Amsterdam.

Groter, beter maar zeer herkenbaar

Zoals eerder gezegd is deze remake gemaakt op de engine van Resident Evil 7. Dit heeft ervoor gezorgd dat de cutscenes langer en uitgebreider zijn, gameplay-technisch zijn enkele dingen veranderd en er is bijvoorbeeld een nieuw gedeelte dat zich afspeelt in een weeshuis aan Resident Evil 2 toegevoegd.

De gefixeerde camera, die enkele veteranen zich mogelijk kunnen herinneren, is uit de game gehaald. Hiervoor in de plaats is een zogenaamde over-the-shoulder camera gekomen, die ervaren fans weer kunnen herkennen uit Resident Evil 4. Een logische keuze, want de gefixeerde camera is simpelweg niet meer van deze tijd.

De keuze is reuze

Aan het begin van de game heb je de keuze om te spelen met Leon Kennedy of Claire Redfield, de protagonisten uit de game. Beiden hebben een zeer diverse verhaallijn, al komen ze elkaar hoogstwaarschijnlijk wel af en toe tegen. Of er ook andere scenario’s zullen zijn wanneer je begint met Leon en vervolgens met Claire gaat spelen, of precies andersom, is daarentegen niet helemaal duidelijk geworden.

De puzzels zijn eveneens een stuk veranderd. Zo moet bijvoorbeeld Ada Wong, gekleed in haar iconische rode jurk, deuren openen door terminals te hacken. Dit terwijl er ook nog eens een tyrant op haar hielen zit.

Bijkomend moeten deze terminals eerst nog worden gevonden. Dit doet Ada met een speciaal apparaat waarmee ze kabels kan projecteren die achter de muren verstopt zitten. Eenmaal de terminal gehackt en eventueel een windturbine overbelast hebbende, kan ze verder haar weg vervolgen.

Licht, camera, actie!

Alle personages zijn natuurlijk voorzien van hun kenmerkende puntgave outfit. Dat blijft natuurlijk niet alleen bij de karakters, in elke ruimte kan ik niets meer dan lovend zijn over de graphics. Toch voelt het op sommige momenten wel ietsjes vaag; zo zijn de reflecties op langere afstanden ietwat minder. Gezien de game pas over twee maanden uitkomt, wordt dit hoogstwaarschijnlijk nog aangepakt.

De lichteffecten zijn wel weer spot on. Als jij door een donkere gang loopt, met een zaklamp als enige lichtbron, zorgt alleen dit al voor een spookachtige ervaring. Maar ook de schaduwen zijn simpelweg fantastisch te noemen. Wanneer je besluit om je pistool te herladen, terwijl je zaklamp aan hebt staan, wordt zowat de gehele reload animatie als het ware geprojecteerd op hetgeen waarop je schijnt.

Niet alleen de zaklamp is een bron van horror, jump scares maken zeker nog onderdeel uit van de game. Er waren sowieso wel enkele momenten aanwezig, waarop ik mezelf toch weer even moest herpakken. Een half dode zombie die bijvoorbeeld vanaf een bovenste verdieping vlak voor je komt vallen, behoort tot een van de jump scares die me het meeste is bijgebleven.

Tik… Tak… Boem!

Voorheen was het tevens een optie om zombies gemakzuchtig te ontwijken, maar in de remake is daar nog amper sprake van. Doordat het zeer lastig wordt gemaakt om deze vleesetende ondoden te ontwijken, is er zelfs een defensief mechanisme in de remake toegevoegd.

Wanneer een zombie ervoor kiest om jou aan te vallen, kan je jezelf verdedigen met een secundair wapen. Je kan bijvoorbeeld een aanval tegenhouden door je mes in de geïnfecteerde te steken. Dit zorgt wel voor een nadeel, want het mes blijft in dat geval in de zombie steken. Aan jou de taak om de ondode te vermoorden en vervolgens je mes weer op te pakken.

Deze messen kunnen daarentegen breken, al zit een alternatief mogelijk verstopt in je zakken. Je kan namelijk ook stungranaten of fragmentatiegranaten in de mond van de zombie stoppen. Ik kan zelfs bevestigen dat wanneer je een fragmentatiegranaat in de mond van een zombie doet en vervolgens hierop schiet, deze zal ontploffen.

Dood of ondood?

Wat ook is veranderd, is dat een schot in het brein niet meer automatisch zorgt voor de dood van de met t-Virus geïnfecteerde organisme. Minutenlang kunnen ze stil op de grond liggen, om vervolgens doodnormaal op te staan en hun bloeddorstige behoeften weer te laten vervullen.

Maar dan moet je wel eerst het brein zien te raken. Wanneer je namelijk op de wang schiet zal dit alleen maar visuele schade aanbrengen. Op de zombie zelf heeft het amper effect, die bijt hier toch doorheen.

Je hebt ook de mogelijkheid om knieschijven, armen en zelfs vingertoppen af te schieten. Indien je bijvoorbeeld de knieschijf van de zombie aan flarden schiet, zal hij kruipend op je afkomen, wat je natuurlijk weer tijdwinst geeft.

Winner winner, brain dinner?

Zombies blijven tevens niet meer achter in een ruimte, ze gaan je daadwerkelijk door meerdere deuren gaan volgen. Kruipend of lopend, het maakt voor hen niks uit. Ik heb het bijvoorbeeld zo ver gekregen dat zombies, uit een geheel andere ruimte, de deur gingen openbreken omdat ze mij puur en alleen zagen als overheerlijk gerecht.

Zoals ook al in het origineel, ben je niet beperkt tot alleen het politiebureau. Je baant je bijvoorbeeld een weg door het riool, waar je wederom oog in oog komt te staan met de geïnfecteerde alligator.

Het politiebureau heeft ook enkele veranderingen gekregen. Sowieso is alles wat groter, de indeling ietsjes veranderd maar de grootste verandering zit hem in het feit dat het departement op een zeer centraal gelegen punt staat. Zombies hebben het gebouw vrijwel omcirkeld en zullen vervolgens gaan staan bonken op de ramen.

Het blijft overigens niet alleen bij bonken, ze kunnen namelijk door die ramen breken en naar binnen komen. Aan jou de taak om deze te barricaderen met houten balken die vrijwel overal te vinden zijn.

Groots met een harde Grr…

Natuurlijk blijft het niet alleen bij de zombies zelf; de welbekende Lickers, Cerberussen en Tyrants zijn eveneens allemaal van de partij. In tegenstelling tot het origineel zijn lickers nu helemaal blind.

Wanneer je dus langzaam langs deze wezens loopt, zullen ze jouw aanwezigheid in de kamer niet opmerken. De confrontatie uit de weg gaan kan ervoor zorgen dat je geen health verliest, maar zorgt er ook zeker voor dat er geen spaarzame munitie verloren gaat.

De Tyrant is daarentegen een stuk lastiger aan te pakken, kogels met daarin acid of flashbangs zorgen er alleen voor dat hij een stukje langzamer is. Deze T-103 is een behoorlijke grote stalker. Waar je ook komt, hij blijft je achtervolgen.

Groots is de tyrant overigens zeker, bijna twee keer zo groot als jij. Zo voelt hij zich dan ook tegenover anderen. Wanneer er bijvoorbeeld een zombie in zijn pad staat, zal hij deze gewoon wegslaan alsof het een miserable nietsnut is. Grappig om te zien, maar tevens heel handig. De zombie zal namelijk heel even stilstaan, genoeg tijd om een kogel door zijn brein te knallen.

Voorlopig conlusie:

Resident Evil 2 voelt geheel nieuw, verfrissend maar toch enigszins bekend aan. Het invoeren van een over-the-shoulder camera zorgt voor een nog enger effect, dan het al was.

De game is daarentegen wel een stuk lastiger geworden; geïnfecteerden vereisen een zeer harde aanpak voordat zij eindelijk het loodje leggen. Hiertegenover staan natuurlijk wel enkele toffe features, zoals de komst van een defensief mechanisme alsmede de destructie van ledematen.

Het belooft in ieder geval een bloeddorstig begin van 2019 te worden. Mijn hype voor Resident Evil 2 is dankzij deze preview in ieder geval niet meer in bedwang te houden. Laat het maar zo snel mogelijk 25 januari zijn.

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren