Review: Lethal League Blaze

Terwijl het gros van de vechtspellen draait om precisie en direct contact met je tegenstander, speelt de brawler genaamd Lethal League zijn eigen spelletje. De nota bene Nederlandse indie-titel van Team Reptile is weliswaar snel, snappy en vooral meedogenloos, maar schittert ook in een eigenzinnige stijl en souplesse. En dat zonder dan ook maar ooit een fysieke klap aan je tegenstander(s) uit te delen.

Hoe kan het dan in hemelsnaam zo zijn dat ik, uitgerekend een desastreuze digitale vechtersbaas, juist in de heetste momenten van Lethal League Blaze mijn rectum tot recorddiepte dichtknijp? Het antwoord is simpel. Het is tijd om een ander balletje op te gooien…

Strike!

Lethal League Blaze is, niet geheel verwonderlijk, het directe vervolg op de Steam-hit die anno 2014 het daglicht zag. Aldaar wist het Hilversumse studio Team Reptile al aardig wat vechtfanaten lekker te maken met een eigenzinnige twist op de uitgekauwde vechtersformule, maar Blaze gooit daar nog een handvol schepjes bovenop. Een paar extreme scheppen, welteverstaan.

Het spelprincipe van Lethal League is vrij rechtlijnig: sla simpelweg je tegenstander het veld uit. In tegenstelling tot de gemiddelde fighter doe je dit echter niet door rake klappen aan de persoon in kwestie uit te delen, maar door een soort honkbal terug te meppen. Het liefst direct in het gezicht — met een continu toenemende rotvaart bovendien.

De apex van je anus

Zie het als een extreme en vooral indirecte vorm van Super Smash Bros. Gedurende verschillende bursts loopt de spanning geleidelijk op, naarmate er meer en meer druk op de bal komt te staan.

Iedere rake klap genereert immers weer meer en meer snelheid achter het voorwerp, met hilarische en dodelijke taferelen tot gevolg. Voor je het weet breekt de bal de barrières van tijd en ruimte, klaar om rechtstreeks door je vijanden te knallen. Een enkele aanraking kan vanaf dat moment fataal zijn, dus des te dichter je anus krimpt. En juist op die apex wil je, stiekem of niet, urenlang zitten.

In een duel is al die razendsnelle chaos nog enigszins te overzien, maar Lethal League schittert pas echt in kwartetvorm. Pure, ongenuanceerde chaos. Het vergt enige training om jezelf er heelhuids uit te slaan, maar zelfs zonder de juiste hoeveelheid uurtjes, is en blijft het gigantisch vermakelijk ballen trappen. Typisch easy to learn, hard to master, om maar even een goedbedoelde cliché te serveren.

Groter, grover en gevarieerder

Die formule is, in ieder geval sinds het positief ontvangst sinds 2014, grotendeels bewezen. Nu is het aan Team Reptile om er met Blaze op voort te borduren. En ja, dit vervolg mag er wat dat betreft zeker wezen. Lethal League Blaze is alsof de ontwikkelstudio zelf nog een aantal flinke tikken aan hun eigen tijdreizende bal hebben gegeven, om tot een nóg extremer eindproduct te komen.

Allereerst zien we daarin een overduidelijke overheveling van de huisstijl. Waar het originele Lethal League al een unieke eigen artstyle bracht, breidt Blaze daar op uit. Alle chaotische gevechten vinden nu plaats in een zogenaamde “tweeënhalf-D” omgeving, waar het spel zelf ook in diens stilistische overkomen volop gebruikt van maakt. Lompe smashes in de singleplayer worden nu voorzien van een reeks aparte camerastandpunten, die als het ware om de stilstaande actie heen tollen. Kort, maar krachtig.

Stijloverwegingen als deze geven nét dat beetje meer kick aan je epische eindslag, vooral na die veel te lange en adrenaline pompende rally’s. Daarnaast dienen ze ook als een manier om iets dichter tot de personages in kwestie te komen, nota bene een andere grote pijler in dit vervolgdeel.

Niet geheel verrassend, mengt dit tweede deel een boel nieuwe karakters en bijbehorende omgevingen in de bestaande formule. Van slechts vijf uiteenlopende karakters, verschuift Blaze nu naar een roster van maar liefst tien Lethal League-leden, elk met hun eigen voor- en nadelen. Van een futuristische ex-agent tot aan een levende en uiterst moordlustige stereo; voor ieder is er wel wat wils. En niets of niemand steekt de over-the-top banaliteit onder stoelen of banken.

Keihard knallen, met wat context

Tel daarbij op dat Team Reptile de wereld van Lethal League nu ook daadwerkelijk van wat meer context voorziet, en je snapt dat Blaze in diens visie al een flinke stap vooruit zet. Stapsgewijs leert de game je wat Lethal League precies voorstelt in deze bizarre wereld, terwijl je gaandeweg vanzelf leert omgaan met de tien aanwezige slagmannen, -vrouwen, -monsters en -mutaties.

De uitgestippelde verhaallijn is misschien geen narratief meesterwerk, maar bijzonder nauw komt het allemaal niet. Team Reptile geeft smaakvolle context, gooit wat nieuwe modi in de mix en excelleert des te meer in eigenzinnige stijl. En wat wil je dan nog meer, wanneer je een bionische hagedis met duizend kilometer per uur het veld uit ramt als een skateboardende robot?

Een Blazet van een game?

Tegelijkertijd is lang niet elke vernieuwing niet per direct een geslaagde. Gameplay-technische uitstapjes als volleybal en precisieschieten komen lang niet zo goed uit de verf als de kernformule dat doet, jammer genoeg.

Hetzelfde geldt voor de bijtijds op te pikken pick-ups, die de bal nóg een extra twist geven. Allemaal goedbedoeld en geinig van opzet, maar sommige bonusballen voelen nét wat minder welkom in een al zo vermakelijke, tijd-en-ruimte-verslindende match. En juist dat tempo wil je niet verliezen.

Maar goed, dat is allemaal ultieme bijzaak natuurlijk — de minigames en pick-ups blijven overigens ook grotendeels optioneel — vooral gezien de basis nu pas écht staat als een huis.

Van de vlotte online matches tot aan de heldere training en weer terug naar de briljante, opdreunende soundtrack; Lethal League Blaze voelt, meer dan ooit, als een bijzonder compleet product aan. Verzorgd en vol passie, bovenal.

Misschien valt de fighter niet in hetzelfde ball park als vechtgiganten à la Smash of Dragon Ball, maar verdomme; voor twee tientjes is elke liefhebber van een potje knokken hiermee verzekerd van een wel erg lekker totaalpakket.

Conclusie

Hoe je het ook wendt of keert; weinig woorden — noch bewegende beelden — kunnen de zalige chaos van Lethal League eer aan doen. Blaze is simpelweg een ongenuanceerd hard vervolgdeel, dat boven alles ook nog eens smaakvol voort weet te borduren op de al bewezen succesformule.

Lang niet elk van de nieuwigheden zal iedere speler even tactvol kunnen plezieren, maar de over-de-top spelkern is er eentje die wel mooi gevierd mag worden bij vechtersbazen van alle genres.

Mocht je nog een ijzersterke, betaalbare fighter zoeken om urenlang competitief in te knokken, dan ben je bij Lethal League Blaze al aan een bijzonder goed adres. Om nog maar niet te spreken van de manieren waarop je je longcapaciteit én achterwerk zult trainen…

 

Lethal League Blaze is 24 oktober 2018 verschenen op Steam, tegen de richtprijs van 19,99 euro. De inbegrepen Story- en Arcade-modi zijn met slechts een paar uur al te doorlopen, maar door de diepe en competitieve aard ben je haast gegarandeerd van vele (online) matches aan razendsnelle chaos.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Extreem eigenzinnige fighter
  • Groter én gevarieerder
  • Sublieme stijl en soundtrack

Wat is NOT

  • Niet alle nieuwigheid blijft plakken

8.3

Meer Lethal League Blaze

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen geven, gebruik hiervoor de links bovenaan de pagina