Review: Thronebreaker: The Witcher Tales

Met de Homecoming Update is Gwent tot in de wortels veranderd. Zo hebben de slagvelden nog maar twee rijen, in plaats van drie, die nu toegewijd zijn aan infanterie en artillerie. Ook zijn deze slachtvelden nu voorzien van een prachtige omgeving, in plaats van dat je alleen een houten tafel ziet.

En daar blijft het niet bij, er zijn nieuwe kaarten bijgekomen, terwijl oude kaarten een rework hebben gekregen waardoor ze een stuk anders spelen maar ook veel beter er uitzien. In deze review bespreken we echter de stand-alone singleplayer spin-off van het kaartspelletje uit de wereld van The Witcher: nu beter bekend als Thronebreaker: The Witcher Tales.

How about we play a game of Gwent?

Meteen aan het begin verwelkomt een mysterieuze gevangene je met een verhaal, dat nét afgelopen is. De wachters van deze gevangene willen echter meer horen. In ruil voor het losmaken van de handboeien zal deze mysterieuze man, onder het genot van een potje Gwent, een nieuw verhaal vertellen. Wanneer deze gevangene zijn eerste kaart pakt, en vervolgens ziet wie het is, weet hij het onderwerp van zijn volgende verhaal; Meve, de koningin van Lyria en Rivia.

In een uitgetekende en geanimeerde wereld, van eenzelfde stijl die sommige mogelijk kunnen herkennen uit de cutscenes van The Witcher 2, begin je samen met Meve in Lyria om terug te keren naar haar kasteel. Onderweg wordt er nog even haarfijn uitgelegd hoe deze point-en-click-avontuur precies in elkaar steekt.

Aan het begin van de game is je deck niet heel divers. Als speler bezit je over een standaard stok van zo’n vijfentwintig kaarten, gevuld met soldaten afkomstig uit de regio Lyria en Rivia. Ook mag het totaal van je deck aan het begin maar 125 bedragen. Deze limieten kunnen verschoven worden vanuit je eigen je kamp.

Op de plaats rust!

Je kamp is een belangrijk onderdeel uit Thronebreaker: The Witcher Tales en bestaat uit vijf verschillende onderdelen. Respectievelijk de Royal Tent, Mess Tent, Command Tent, een Training Grounds en de Workshop.

De Royal Tent geldt als het tweede huis van Meve, de protagonist in kwestie. Dit is de tent waar hare majesteit leeft. Ook kan je hier alle brieven, verslagen, schatkaarten, sleutels en kaartfragmenten bekijken.

De Mess Tent is een plek om te socialiseren met je leger, hier zal je gehele team in bevinden. Vergeet niet om een praatje met hen te maken, soms wil het nog wel eens zo zijn dat het nuttige informatie omtrent het volgende gevecht oplevert.

Mogelijk het belangrijkste onderdeel uit dit hele kamp is de Command Tent, vanaf hieruit wordt in zekere zin het gehele leger aangestuurd. Dit is de plek waar je het deck maakt dat je zult gebruiken in de vele komende potjes Gwent.

Daarnaast heb je de Training Grounds, hier vecht je tegen een vriendelijke computer om je eigen kaartenstok uit te testen of om tactische vaardigheden te verbeteren, dan wel aan te scherpen.

De Workshop is evenals een belangrijk onderdeel van het kamp; hier kan je namelijk upgrades toepassen op alle voorgaande onderdelen van je konvooi. Deze upgrades zijn zeer gevarieerd, sommigen geven de mogelijkheid om een extra Trinket mee te nemen, terwijl anderen juist weer de mogelijkheid geven om meer diversiteit in de soldaten te brengen.

Leid je leger naar victorie

Deze upgrades dien je aan te schaffen met de gouden muntstukken en hout. Deze twee grondstoffen zijn verspreid te vinden gedurende het gehele spelverloop; vrijwel overal valt bijvoorbeeld wel wat hout te vinden. De grondstoffen kan je vervolgens spenderen aan de Workshop, maar ook in de wereld zelf.

Jij maakt namelijk, als koningin Meve van Lyria en Rivia, de keuzes gedurende de gehele game. Neem jij de dwergen en andere niet-menselijke wezens in bescherming, of laat je ze aan het lot over? De keuze is volledig aan jou. Sommige keuzes zorgen ervoor dat je extra grondstoffen ontvangt, maar tegelijkertijd kan dit het moreel van je leger ook verslechteren.

Het moreel van je leger is namelijk iets dat je goed moet onderhouden. Wanneer de gemoedstoestand normaal is, zal er niets aan de hand zijn. Bij een goed moreel is het juist beter; in het eerstvolgende gevecht zijn al je Gwent-kaarten met één punt verstrekt. Een slechter groepsgevoel zorgt dan weer voor het tegenovergestelde; al je kaarten zijn bij het eerstvolgende gevecht met één punt verzwakt.

Na ieder gewonnen gevecht zal het moreel weer terugkeren naar normaal. Om er dus voor te zorgen dat alles ten goede komt zijn er ook nog over de wereld verspreid diverse altaren te vinden, waardoor het moreel met één puntje zal stijgen.

De keuzes die je maakt in de Workshop zijn dus van groot belang voor de speelstijl die je gedurende de game gaat spelen. Mijn deck, waar ik zowat de gehele game gebruik van heb gemaakt, kostte bijvoorbeeld maar 134. Hierdoor heb ik aan het begin weinig geïnvesteerd in het verhogen van de maximale kosten en juist veel geld besteed aan het aanstellen van nieuwe soldaten en de mogelijkheid om meer Trinkets mee te nemen.

Is de aanval de beste verdediging?

Het allerbelangrijkste in gedurende dit gehele verhaal is natuurlijk Gwent, hetgeen waar deze stand-alone singleplayer eigenlijk om draait. De potjes die je tegen de AI uitvecht, zijn vaak nog de zwaarste uitdaging; alles hangt af van de strategie die je toepast. Ga je vol in de aanval in de eerste twee rondes? Ga je voluit in de eerste ronde, bluf je een beetje uit in de tweede ronde, en pak je de overwinning in de derde ronde? De mogelijkheden zijn zowat eindeloos te noemen.

Daarentegen zijn veel gevechten aan het begin juist verkort. Meer dan eens vecht je in één ronde uit wie als winnaar uit de bus komt. En dat komt zeker ten goede van de game, de algehele flow blijft heerlijk voortvloeien en geeft je zin om continu door te knokken met Thronebreaker.

De gevechten lopen in hun vormen hevig uiteen. Zo heb je namelijk verkorte gevechten en standaard gevechten (die je simpelweg alle drie de rondes laten spelen), maar Thronebreaker maakt ook handig gebruik van puzzels. Deze puzzels wijken flink af van de eerdergenoemde gevechten; hier krijg je vaak een al afgeladen spelbord, waarop jij moet zien te winnen zonder dat er iets met je soldaten gebeurd.

De puzzels zijn zeer gevarieerd, en dat is tevens te merken aan de moeilijkheidsgraad. Sommige zijn zeer lastig te ontplooien, terwijl je anderen juist in een enkele oogopslag weet op te lossen. Deze variatie geeft ook mogelijkheden om geheel andere spelregels toe te laten passen. Een kleine referentie door de mechaniek van Hearthstone tot puzzel te maken, is een van de voorbeelden die terug te vinden is in de Thronebreaker.

In plaats van de simpele artwork die wordt gebruikt in bijvoorbeeld een game als Hearthstone, voelen de kaarten van Gwent zeer volwassen en van een niveau apart aan. De gouden kaarten, die net als bij Blizzards concurrent ook geanimeerd zijn, laten je des te meer genieten van de schoonheid van CD Projekt RED’s artwork.

Witcher-waardig verhaal

Een ander essentieel onderdeel in deze game is het uiterst uitgebreide verhaal dat Thronebreaker in huis heeft. Met één rechtlijnige playthrough krijg je vaak al het belangrijkste van het gehele narratief mee, maar de kwaliteit die hier voorgeschoteld wordt, is op zijn minst spectaculair te noemen.

De eerdergenoemde keuzes hebben een behoorlijke invloed op het verloop van het verhaal — én de gevechten. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de vele verrassende plottwisten waar het narratief gebruik van maakt. We blijven echter spoiler-vrij te werk gaan, dus geniet er gerust zelf van tijdens je eigen speelsessie.

Zo zijn er daarnaast een reeks andere manieren om, stukje bij beetje, het narratief uit te pluizen. Meve krijgt namelijk voortdurend brieven en rapporten toegestuurd die cruciale informatie bevatten. Daarbovenop geeft ook de Mass Tent niet alleen de mogelijkheid om informatie te winnen over aankomende gevechten, deze vertelt je een nóg uitgebreider verhaal waarin wederom veel meer context over het narratief van Thronebreaker te vinden is.

Het verhaal krijgt zelfs meer diepgang door de vele geluiden. Wanneer de alwetende verteller verkondigt dát er iets gebeurd, weerklinkt er altijd wel een geluidsfragment van hetgeen waar hij het over heeft. Het stemacteerwerk in de game is daarnaast ook ijzersterk; vaak genoeg laat het je meeleven met de personages en de keuzes die zij moeten maken.

Toch multiplayer in Thronebreaker?

Is er dan nog meer in deze wereld te vinden? Jazeker, Thronebreaker laat de single- en multiplayer op sommige gebieden met elkaar samenwerken. Zo zijn er verspreid over (veelal lastig te bereiken) locaties een aantal schatkisten te vinden. Een handvol daarvan ligt met gemak voor het oprapen, terwijl de andere schatkisten weer opgegraven dienen te worden aan de hand van een eerder verkregen schatkaart.

In deze kisten kunnen diverse voorwerpen zitten; banieren en gouden kaarten, bijvoorbeeld. Wanneer je zo’n speciale kaart in een kist vindt, zal deze worden meegenomen naar het multiplayer-gedeelte van Gwent.

Ook kan je bepaalde punten met Thronebreaker vrijspelen die weer van pas komen in de multiplayer. Deze zijn namelijk uit te geven aan een bepaald pad, waarmee je dan weer in de free-to-play game bepaalde kaarten van die klasse kan vrijspelen.

Maar goed, dan moet je wel heel nauwgezet op hebben gelet. De plek waar je op het moment speelt, laat je na een bepaald punt niet terugkeren om nog even die kist mee te laten pakken. Pas aan het einde van de game kan je terugkeren naar een bepaalde situatie om de kist nog even mee te pakken, al zit ook daar weer een staart aan vast.

Wanneer je terugkeert naar de specifieke plek waar je nog een kist moet vinden, zal al je data worden gewist van het punt dat je in de wereld belandt. Ga je terug naar het derde hoofdstuk, dan zal je de overige hoofdstukken weer compleet moeten herbeleven.

Thronebreaker: The Witcher Tales kent vele kaarten die ook in de multiplayer van Gwent te vinden zijn, maar toch komt het niet honderd procent overeen met elkander. De verschillen in de krachten van een kaart bij single- en multiplayer zijn namelijk gigantisch. Zo krijgt een kaart in de singleplayer een extra punt wanneer een vriend of vijand wordt verplaatst, terwijl dat in multiplayer helemaal niet zo is. Je moet dus goed opletten op wat je nu precies aan het (vrij)spelen bent.

Conclusie

Thronebreaker: The Witcher Tales geeft met behulp van de zogenaamde Homecoming Update een geheel nieuwe beleving aan het voorheen zo simpele kaartspel Gwent. Het narratief laat je op vele momenten voor hartverscheurende momenten staan, waar je vaak na een enkel besluit al meteen spijt hebt dat je de keuze daarop hebt laten vallen.

CD Projekt RED excelleert wederom in het vertellen van een aangrijpend verhaal en alles wat daar omheen draait. Je gepersonaliseerde kamp, de schatkisten, de gevarieerde puzzels, de dertig uur durende gameplay, de kaarten en hun artwork an sich. Stuk voor stuk zijn het zaken die Thronebreaker: The Witcher Tales tot een parel maakt, die ongetwijfeld nog voor een lange tijd zal glanzen.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Stijl
  • Omgeving
  • Uitgebreid verhaal
  • Gevarieerde puzzels
  • Veel keuzes
  • Meer dan dertig uur gameplay
  • Prachtige kaarten
  • Goed werkend kampement

Wat is NOT

  • Terugkeren zonder wissen van data niet mogelijk
  • Verschillen tussen single- en multiplayer vaak enorm

9.3

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen geven, gebruik hiervoor de links bovenaan de pagina