Grand Ages: Medieval

Bij het horen van de gametitel Grand Ages: Medieval zal er vermoedelijk bij slechts weinig gamers direct een belletje gaan rinkelen. Een enkeling, die misschien toch wel net iets te ver is doorgedraafd in het kennen van gamefeitjes, zal wellicht vermoeden dat we hier te maken hebben met een vervolg op het in 2009 verschenen Grand Ages: Rome. Deze strategiegame, waarin je het Romeinse Rijk beheert, was afkomstig van Haemimont Games, de studio achter bijvoorbeeld de Tropico-games.

Netwerken

Volgens ontwikkelaar Gaming Minds, eerder verantwoordelijk voor Port Royale, is Grand Ages: Medieval enkel in naam een opvolger op Rome en moeten we deze realtime strategiegame vooral zien als een op zichzelf staande titel. In Grand Ages: Medieval start je met een klein dorpje dat je ten tijde van de Middeleeuwen poogt op te bouwen tot een rijk dat heel West-Europa beslaat. Dit doe je door een netwerk van steden te creëren die elkaar aanvullen.

Iedere stad kan namelijk maximaal vijf verschillende goederen produceren, zoals steen, graan en ijzer, terwijl er in totaal twintig goederen beschikbaar zijn. Welke goederen je je stad kan laten maken, is natuurlijk afhankelijk van de, door jou uitgekozen, ligging van de stad. Heb je een stad tegen een berg aan gebouwd, dan zit het dus wel snor met de productie van steen en ijzer, terwijl een stad aan zee weer voorzien kan worden van vis. Om toch iedere stad van alle goederen te voorzien en zo je inwoners zo blij mogelijk te maken, ben je afhankelijk van handelsroutes. Zorgen dat je steden constant zoveel mogelijk verschillende is een steeds voortdurende uitdagende puzzel waarbij de plaatsing van je steden van groot belang is.

Alleen op de wereld

Natuurlijk ben je niet alleen op de wereld, want er zijn ook andere kapers op de kust. Hoe je met deze andere spelers, online of offline, omgaat, doet sterk denken aan hoe dit afgehandeld is in de Civilization-reeks. Zo kan je middels diplomatie je buurman tot beste bondgenoot maken, goederen verkrijgen die je zelf niet kan produceren en kan je op slinkse wijze, bijvoorbeeld in ruil voor wat goederen of met wat spierballentaal, andere partijen onderling ruzie laten stoken. Heb je het niet zo op al dat gepraat, dan kan je uiteraard ook gewoon kiezen voor de harde hand en laat je je legermacht voor zichzelf spreken. Het vechtsysteem maakt, zoals zo vaak in strategiespellen, gebruik van het bekende ‘steen, papier, schaar’-principe, waarbij iedere eenheid zo zijn sterktes en zwaktes heeft.

Hoewel de speler met het grootste leger over het algemeen ook de veldslag zal winnen, spelen ook het moraal van de troepen en hun ervaring mee. Zo kan een op het oog kansloos leger met tactisch spel toch nog als winnaar uit de strijd komen. Je leger komt niet alleen van pas in het open veld, maar heeft ook zijn nut als je je rijk verder wilt uitbreiden. Als je een stad namelijk lang genoeg belegerd, zonder dat er versterking van hun kant komt, dan neem je de stad over en ben je weer een stapje dichterbij de zo gewenste gehele dominatie.

Voorlopige conclusie

Grand Ages: Medieval heeft de potentie om een zeer vermakelijke strategiegame te worden voor strategiefans die zich liever wat minder focussen op het vechten en hun aandacht vooral aan het beheren en onderhouden van hun rijk en steden willen leggen. De belangrijkste vragen die voor Grand Ages: Medieval voorlopig nog onbeantwoord zijn is de mate van diepgang die de game zal gaan bieden en in hoeverre de A.I. een adequate vervanger zal zijn voor menselijke tegenspelers. Als ontwikkelaar Gaming Minds die zaakjes op orde heeft, of in de komende anderhalve maand voor elkaar krijgt, zou Grand Ages: Medieval zomaar een prima RTS kunnen worden.

  1.   
    DutchACfreak's avatar

    Mij lijkt het toch wel vermakelijk..
    Ik hou hem eventjes in de gaten 😆

  2.   
    Daniel Z's avatar

    Ziet er tof uit, zeker even onthouden.