Styx: Master of Shadows

Sluipen, sluipen, klimmen, nog meer klimmen en moorden. Ik kreeg Styx: Master of Shadows voor mijn neus, een PlayStation Plus-game van de maand juli. De game heeft goed gekeken naar zijn grote Assassin’s Creed-broers, maar of de game mijn hart in kon sluipen, lees je verder in de review.

Master of meh

Je kruipt in de huid van Styx, een Goblin die op zoek is naar de een hele berg Amber, een goudgeel goedje dat zowel Styx als normale mensen speciale krachten geeft. Dit gebeurt allemaal in de grote toren van Akenash. Het verhaal wordt door middel van flashbacks verteld, nadat Styx gevangen is genomen tijdens zijn tocht. Je zult je door gangen, hallen en andere structuren een weg moeten banen zonder ontdekt te worden. Wat volgt is een game die een hele berg potentie heeft, maar vanwege de vele glitches en designfouten vaak slecht speelbaar is.

Styx: Master of Shadows is een game die met een beperkt budget gemaakt is en dat is te zien. De game is zeker niet lelijk, maar bevat veel schoonheidsfoutjes. Zo maken veel vijanden, nadat je ze vermoord hebt, een postuum dansje op de grond. Met armen en benen als noodles, flappen de lijken soms rond als een inktvis op het droge. De omgevingen in de game zien er best aardig uit en geven je een berg aan vrijheid. Ze zijn zeer groot en dit geeft je veel mogelijkheden om rond te sluipen zonder ontdekt te worden. Helaas worden de omgevingen in latere levels wel een beetje gerecycled.

Vrijheid en vechten

Zoals hierboven genoemd, biedt de game je een berg aan vrijheid. De grootte van de levels is enorm. Je krijgt een missie in de game en je mag helemaal zelf weten hoe je je doel bereikt. Zo kun je via balken aan het plafond of via haakjes aan de muur soldaten omzeilen en nog veel meer. De bedoeling is natuurlijk om niet ontdekt te worden. Het feit dat de omgevingen zo groot zijn heeft ook een donkere kant, want je hebt toch de drang om op ontdekkingsreis te gaan. Het is alleen vaker voorgekomen dat er dan helemaal niets van waarde blijkt te zijn en dat het risico om ontdekt te worden alleen maar groeit en voor niets is geweest.

Als je ontdekt wordt krijg je een soort quick-time event, waarbij je met een druk op de knop slagen van de vijand moet ontwijken. Hoe sterker de vijand, hoe vaker je een slag moet ontwijken voordat je hem naar zijn keel kunt vliegen. Dit is heel knullig gedaan en je moet het op gevoel doen. Het is in deze situaties vaak lastig om te ontkomen en zul je behalve rollen niet veel kunnen doen. Als je dan per ongeluk ook nog eens meerdere vijanden hebt gealarmeerd, kun je maar beter opnieuw beginnen. Terwijl jij je best doet om klappen van je huidige tegenstander te ontwijken, vallen de anderen gewoon aan. Dit zou dus geen probleem zijn als je gewoon makkelijker weg zou kunnen rennen van een gevecht. Tevens, als je dood gaat sta je vaak weer aan het begin van het level en is je werk voor niets geweest. Checkpoints zitten behoorlijk ver uit elkaar dus je zult echt zelf vaak moeten opslaan.

Gelukkig heeft de game je een berg gereedschap gegeven om ervoor te zorgen dat je gevechten uit de weg kunt gaan. Uiteraard kan je veel gevechten ontwijken door simpelweg te klimmen en te klauteren, maar soms is het verticaal niet mogelijk en zul je dus creatief moeten worden. Nu kan Styx gelukkig een paar flinke slokken Amber naar binnen werken. Deze Amber zorgt er voor dat Styx bepaalde krachten kan gebruiken. Zo kan Styx bijvoorbeeld onzichtbaar worden voor even. Ook kan Styx een kloon van zichzelf uitkotsen en die gebruiken om hendels over te halen of een wachter af te leiden. Deze krachten kun je natuurlijk uitbreiden en beter maken, zodat bijvoorbeeld je kloon ook wachters beet kan pakken. Het zijn leuke ideeën, maar verbleken in de irritatie die de game opbrengt.

Conclusie

Styx: Master of Shadows is een game die echt een heleboel potentie heeft. Veel gameplay-elementen zijn ontzettend leuk bedacht. Het gebruiken van klonen is een leuk concept, maar al deze toffe dingen komen in combinatie met de rest gewoon net niet goed uit de verf. De grote omgevingen zijn mooi, maar voelen soms onnodig groot en worden later herkauwd. Dit zorgt ervoor dat de game op het eerste oog een goede speelervaring zal opleveren, maar dit zal na een paar uur omdraaien in irritatie. Cyanide en Focus Home hebben goede ideeën, maar de uitwerking is gewoon slecht. Het geeft wel hoop voor de toekomst als zij dezelfde innovatie meenemen naar een volgende game en leren van hun fouten.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Interessante gameplay-elementen
  • Goede voice acting

Wat is NOT

  • Slecht uitgewerkt
  • Glitchy
  • Klungelige AI

5

Meer Styx: Master of Shadows

  1.   
    STRAIGHT FLUSH's avatar

    Ai… Niet zo’n best cijfer. Heb m nog in mn bibliotheek staan, moet m binnenkort toch n keertje doen. Goede review verder.

  2.   
    DaxPg's avatar

    STRAIGHT FLUSH schreef, "Ai… Niet zo’n best cijfer. Heb m nog in mn bibliotheek staan, moet m binnenkort toch n keertje doen. Goede review verder."

    De game is wel de moeite waard om te proberen hoor. Zeker als je hem nog gratis op je PlayStation hebt staan. Zoals ik zei is de gameplay best interessant, maar de rest best irriteren na een tijdje. Misschien komt er ooit nog een grote update net zoals bij Assassin’s Creed Unity.

  3.   
    Johnny1995's avatar

    helemaal mee eens

  4.   
    assassinkarsten's avatar

    ik heb me er toch erg mee vermaakt! vooral de stealth is heel goed!

  5.   
    Danielle.k's avatar

    Is deze review wel goed 🙂 gezien de F1 2015 review nogal wat foutjes had wat ik las in de reacties.

    Heb het spel en voor de prijs wat hij kost krijg je een zeer leuke game.

  6.   
    Rijstekorrel's avatar

    Heb heel effe kort al gespeeld toen ik hem gratis kon downloaden, zag er wel leuk uit ga nog effe verder spelen 🙂