Evolve (hands-on)

Met Evolve lijkt uitgever 2K een aardige aanwinst binnen te hebben gesleept na het faillissement van THQ. De heren van Turtle Rock Studios hebben met Left 4 Dead al bewezen een interessante en uitgebalanceerde multiplayer-ervaring neer te zetten, en met Evolve wil het opnieuw innoveren met vernieuwende asymmetrische gameplay. Vier verschillende Hunters die gezamenlijk op één evoluerend en veelzijdig Monster jagen, de opzet klonk meteen als muziek in de oren van legio multiplayer-fanaten. Maar hoe groot gaat Evolve nu eigenlijk worden en, nog belangrijker, hoe gaat Turtle Rock ons diezelfde opzet, keer op keer laten spelen?

Scepsis voorbij

Voorheen was ik enigszins sceptisch over Evolve. De asymmetrische gameplay leek enorm aanlokkelijk, maar diezelfde jachtpartij over en over spelen, dat sprak me absoluut niet aan. Daar kwam bij dat in trailers en speelsessies naar mijn idee toch een licht gebrek aan afwisseling heerste, geen goed teken. Daarom voelde het ook als een bijzonder aangename opluchting om te horen dat Evolve meer dan alleen dat is. Tijdens een besloten speelsessie in Amsterdam nam 2K de moeite om ons (eindelijk) de verschillende Hunters, Monsters, levels, game-modi en meer te tonen. Wat blijkt nu ineens? Evolve heeft waarschijnlijk meer dan genoeg variatie in huis om je maandenlang mee zoet te houden.

Evolve kent namelijk in totaal twaalf unieke Hunters, onderverdeeld in vier klassen, drie uiteenlopende monsters, vijf multiplayermodi, talloze perks om te bemeesteren, legio speciale spelbonussen en in totaal vijftien gigantische en gevarieerde landschappen om in te jagen. Drie van die maps zijn onderdeel van de nieuw onthulde Evacuation modus, die eigenlijk dient als een soort overkoepelend spelelement, met daarin rondes van de andere modi. Een vijftal missies worden zo back-to-back gespeeld, terwijl de uitkomst van elke missie een kleine invloed heeft op het verdere verloop van de match. De twee partijen worden voor elke nieuwe ronde uitgebalanceerd aan de hand van prestaties en spelers krijgen middels unieke kaarten een voor- of nadeel in de volgende missie. Wie de meerderheid van de rondes zegeviert, wint uiteindelijk de match. Deze pittige achtbaanrit van multiplayer-actie leent zich uitermate goed voor de vriendengroep met voorliefde voor loodzware coöperatieve games.

Meer met minder

Evacuation schakelt dus de overkoepelde modi Hunt, Rescue, Defend en Nest aaneen, waardoor elke ronde weer anders is van opzet. Voorheen was enkel Hunt bekend, de basismodus waarin de vier Hunters jagen op het evoluerende Monster. In de andere drie subspellen zijn er echter nog meer doelen voor de partijen om te behalen. Zo pogen Hunters in Rescue gestrande overlevenden naar veiligheid te brengen, jaagt het Monster op belangrijke stroomvoorzieningen in Defend en moeten de Hunters pogen een aantal eieren en een heuse minion van het Monster op tijd kapot te maken in Nest. Elke modus vergt andere speelstijlen en stuk voor stuk zijn ze interessant om uit te proberen met je vrienden als Hunters, of in je uppie als Monster.

In Amsterdam had 2K er echter voor gekozen ons voornamelijk de solo-ervaring van Evolve te tonen. Alle modi zijn namelijk ook offline speelbaar in je eentje, waarbij je medespelers en tegenspeler vervangen worden door computergestuurde kameraden. Ongetwijfeld iets minder gezellig dan online tekeer gaan met vrienden, maar een prima oefening om in te komen voor het echte werk. Als Hunter heb je bovendien de mogelijkheid te hotswitchen naar teamgenoten, waardoor je pas werkelijk doorkrijgt hoe veel verschil er is in wapens, vaardigheden en tactieken. Elke andere samenstelling van Hunters vereist dat beide partijen de chaos anders aan moeten pakken, om nog niet eens te spreken over alle perks en bonussen die ingezet kunnen worden. Zo zullen de Hunters bijvoorbeeld te midden van alle chaos uit moeten vinden op welke vaardigheden het Monster zijn punten heeft ingezet en welke buffs hij heeft opgepakt van verschillende prooien. En ja, tactisch vooruitkijken is daadwerkelijk een levensredder in Evolve. Een ontmoeting met de tegenpartij ontpopt zich immers al snel in een langdurige knokpartij, en die wordt niet beëindigd met een loze 360-noscope. Slimme keuzes gaan boven een goede triggerfinger in Evolve.

Wraith

Een nieuwe, interessante keuze voor Team Monster is Wraith, die pas recentelijk uit de doeken is gedaan. Goliath is de snelle en brute kracht, terwijl Kraken de rol vervult van een soort magiër in de vorm van een Monster. Dat maakt het dat Wraith, enigszins voorspelbaar, de sluipende moordenaar van het wanstaltige drietal is. Wraith is niet bepaald vlug ter been, maar kan zich stilletjes van hier naar daar teleporteren.

Op afstand stelt het zwevende Monster niet veel voor, maar van dichtbij kan Wraith plots enorm veel schade aanbrengen met een handvol verschillende aanvallen. In zijn vaardigheidspakket zit bijvoorbeeld een handige Abduction aanval, die razendsnel één Hunter van de rest kan scheiden. Wraith moet het dus vooral hebben van stilletjes rondsluipen, verkennen en op het juiste moment een dodelijke aanval in te zetten. Als liefhebber van Left 4 Dead deed Wraith me al snel denken aan de ondode Hunter, wat een aangename ervaring voortbracht. De andere twee Monsters leken niet bepaald aan te sluiten op mijn speelstijl, maar Wraith bestuurt heerlijk en kan de groep Hunters oprecht de stuipen op het lijf jagen. Who’s the Hunter now?

Backstory gewenst

Naast alle nieuwigheden van deze speelsessie, kregen we in Amsterdam ook de kans om iets meer te zien van het verhaal van Evolve. In Evacuation worden de verschillende rondes namelijk aan elkaar geplakt middels verschillende tussenfilmpjes, die naar het schijnt meer duidelijk zouden moeten maken van het achterliggende idee en de band tussen de Hunters. Dat leken ze echter maar zelden te doen terwijl ik een paar uur speelde. De tussenstukjes zijn hier en daar gevuld met wat voice-acting, maar verwacht zeker geen uitgebreide verhaallijn of oprecht unieke gebeurtenissen die gekoppeld zijn aan de storytelling.

Er is vast een backstory bij de hand, maar die lijkt net zo veel aandacht te krijgen als de zombie-apocalyps in Left 4 Dead kreeg. De interactie tussen de Hunters an sich is, wat dat betreft, minder oppervlakkig. In korte tussenfilmpjes spreken de jagers elkaar nauwelijks persoonlijk toe, maar tijdens een speelsessie kunnen ze hele achtergrondverhalen aan elkaar opbiechten. Ze roepen allemaal hun eigen unieke leuzen, afhankelijk van de situatie. De voice-acting is daarin meer dan goed, sommige personages zullen ongetwijfeld de harten van vele gamers gaan veroveren met hun droge opmerkingen of loze beschuldigingen. Ik besprak al snel de mogelijkheden tot het adopteren van Maggie’s schattige Trapjaw als huisdier. Mocht Daisy een nieuw baasje zoeken, ik houd me aanbevolen, 2K.

Voorlopige conclusie

Waar ik voorheen nog twijfelde over de herspeelbaarheid van Evolve, weet ik nu zeker dat het helemaal goed gaat komen met deze game. Turtle Rock Studios zal niet teleurstellen in het uitbalanceren van de gameplay en de heren bieden ook zeker meer dan genoeg verschillende scenario’s om in los te gaan. Door de vele variabelen (verschillende Monster, Hunters, perks, omgeving, et cetera) die zich voordoen in de game weet je nooit zeker wat er voor jou en je maten te wachten staat. Het ene potje Evolve is het andere niet, dus vervelen zal de formule ook niet snel doen. Met een beetje geluk evolueert deze game straks nog in een waardige multiplayer-klassieker.

  1.   
    kev110's avatar

    staat in besetelling