Planetary Annihilation bèta

Planetary Annihilation is een interessant beestje, want dit project begon, zoals vele anderen, op Kickstarter. Waar deze game zich mee heeft onderscheiden, is de zeer indrukwekkende 2 miljoen dollar die toegekend is. Sindsdien is Uber Entertainment druk bezig geweest om al haar beloftes waar te maken en na de recentelijke overgang naar de zogeheten gamma-fase is het tijd voor een eerste, echte indruk. Dit spirituele vervolg heeft namelijk heel wat hooi op de vork genomen…

Grootschalige oorlogen

Met Planetary Annihilation wenst de ontwikkelaar het RTS-genre nieuw leven in te blazen, want laten we wel wezen, deze is de afgelopen jaren flink verwaarloosd. Het verschil met de gewoonlijke concurrent is de mogelijkheid om oorlogen te voeren op, je raadt het al, planetaire schaal. Dit is voorheen nog nooit gerealiseerd in een strategiegame en ik durf nu al te stellen dat dit zorgt voor de meest unieke ervaring binnen het genre in jaren.

Het is overigens niet alleen mogelijk om te knokken over, op en via meerdere planeten; je kan zelfs planeten gebruiken als wapens om je tegenstander letterlijk uit te roeien. Hoewel dit logischerwijs fantastisch klinkt, zal ik niet ontkennen dat het bereiken van dit punt zeer lastig is. De technologie die vereist is om naar andere planeten te verhuizen, laat staan om ze te gebruiken als wapens, is niet bepaald goedkoop te noemen.

Gestroomlijnde economie

Als we het dan toch over de kosten van technologie hebben, dan moet de economievorm aangehaald worden, die logischerwijs geïnspireerd is door Total Annihilation. Om aan de slag te kunnen gaan zijn twee bronnen vereist: metaal en energie. Deze stromen met een constante hoeveelheid binnen en bij het bouwen van constructies of units wordt de benodigde hoeveelheid automatisch van deze stroom afgetrokken.

De veteranen onder ons begrijpen natuurlijk al hoe deze economie in elkaar steekt, maar mocht je nog niet bekend zijn hiermee, dan is het echt even wennen. Het vinden van een balans tussen de constante kosten van het construeren en het verkrijgen van voldoende bronnen is zeer pittig te noemen. Ondanks persoonlijke ervaring met de voorganger en Supreme Commander ervoer ik de economie als oprecht moeilijk, doch bevredigend.

Traditionele kunsten

Wat betreft het managen en opbouwen van een leger speelt Planetary Annihilation vrijwel als een traditionele strategie-game. Er zijn land, lucht en zee-units, die te bouwen zijn in hun respectievelijke fabrieken. Er zijn overigens slechts twee technische niveaus, waarbij de tweede, geavanceerde variant van een fabriek te bouwen is na het plaatsen van het eerste niveau van een land-, lucht-, of zeefabriek. Het beheren van alle soorten fabrieken is vereist om een goede verdediging op te zetten, afhankelijk van de planeet waarop je bent gevestigd.

Als we het hebben over de balans kan ik nog maar weinig kwijt, want er wordt nog dagelijks gesleuteld hieraan. Dusver heb ik nog niet het gevoel dat specifieke units overduidelijk sterk zijn, al neigde ik persoonlijk naar landunits en verdedigingstorens. Laatstgenoemde kent verscheidene varianten en het viel mij op dat er veel verdedigingsmechanieken zijn, tegen bijvoorbeeld kernraketten, atmosferische units, enzovoorts. Er is niet slechts één methode om een bepaalde units te verslaan, waardoor je gemakkelijker een persoonlijke stijl kan ontwikkelen.

Beloftes?

Tijdens het Kickstarter-project heeft Uber Entertainment diverse beloftes gemaakt en dusver is het merendeel al gerealiseerd. Ik heb onlangs de omschakeling mogen meemaken van de de normale muziek naar de orkestrale score en mijn oren werden gestreeld. De interface is reeds meerdere malen verfijnd en het kunnen creëren van systemen met custom planeten is eveneens mogelijk. Kortom, men is druk bezig om alle beloofde content te implementeren. Persoonlijk zit ik met smart te wachten op de Galactic War-modus, een singleplayer-campagne met randomization, die voor aardig wat replay-waarde zorgt.

Voorlopige conclusie

Planetary Annihilation lijkt de juiste richting in te gaan en de vroege ondersteuners worden beloond door betrokken te worden bij de ontwikkeling. Als bèta-speler heb ik mooie veranderingen doorgevoerd zien worden en het stelt mij gerust dat de ontwikkelaar alle tijd neemt om haar titel te polijsten. Als het nog een half jaar zou duren alvorens de volledige game beschikbaar wordt gesteld, dan heb ik daar geen problemen mee. We zouden hier wellicht te maken kunnen hebben met de beste terugkeer van het RTS-genre en dat zie ik graag tegemoet.

  1.   
    GENERAL_DS's avatar

    Lijkt me ontzettend gaaf, maar is het die 40 euro waard?
    EDIT: Geen geduld meer, gekocht 🙂