Proteus

Ik ben blij met de komst van indiegames. In een tijd waarin de markt wordt gedomineerd door big-budgettitels die eigenlijk elk jaar hetzelfde doen, is gewaagde innovatie en een kunstzinnige invalshoek meer dan welkom. Ik heb de afgelopen jaren dan ook ontzettend genoten van titels als Stacking, Guacamelee en Limbo, stuk voor stuk spellen die vanwege hun alternatieve gameplay nooit opgepakt zouden worden door uitgevers als Activision of EA, maar desalniettemin ontzettend vermakelijk zijn. Helaas slaan sommige indie-ontwikkelaars iets te ver door en brengen ze spellen uit die zo alternatief zijn, dat ze verdrinken in hun eigen pretentieuze gewauwel. Proteus is zo’n game.

Wanneer je Proteus opstart, bevindt je personage zich in de zee. Voor je ligt een pixelig eiland, waar je vanuit first-person perspectief naartoe zwemt. Dat begin is altijd hetzelfde, maar wat volgt is compleet anders. Het eiland wordt namelijk random gegenereerd, waardoor je nooit twee keer in dezelfde spelwereld terecht zult komen. Een leuk idee, ware het niet dat je er in de praktijk weinig aan hebt, aangezien er op het eiland geen reet te doen is.

Je hebt in Proteus namelijk slechts één doel: lopen. Vooruit, achteruit, naar links of naar rechts: de keuze is aan jou. Zolang je maar loopt. Kom je onderweg dan puzzels tegen? Zijn er vijanden die je moet verslaan? Of is er een bepaald punt waar je naartoe moet lopen? Het antwoord luidt drie keer “nee”. Het enige wat je kunt doen is lopen en het eiland verkennen, waar je af en toe konijntjes of rotsformaties tegenkomt. En dat is precies drieënhalve minuut lang leuk.

“]

Misschien snap ik het niet. Misschien ben ik te kortzichtig om de charme van Proteus te zien. Wat ik in ieder geval zeker weet, is dat veel collega’s van mij wel de tijd van hun leven hebben gehad met Proteus. De game is ten tijde van zijn pc-release beloond met flink wat zevens, achten, negens en heel sporadisch zelfs een tien. Hierbij werd het spel vooral geprezen om zijn audiovisuele stijl. En ik moet toegeven: qua sfeer zit het met Proteus wel snor. De pixelige wereld wordt verrassend mooi in beeld gebracht en de manier waarop de seizoenen veranderen waar je bijstaat, is heel tof. Ook de geluidseffecten en interactieve soundtrack zijn een genot voor het oor. Maar sinds wanneer zijn we bereid om daar 13 euro voor te betalen? Waarom worden spellen van AAA-ontwikkelaars de grond in gestampt vanwege een gebrek aan interessante gameplay en prijzen we Proteus de hemel in omdat het spel geen gameplay bevat? Het is mij een raadsel.

Conclusie

Proteus is op audiovisueel vlak uitstekend, maar helaas blijft het daar ook bij. Het verkennen van de spelwereld is aanvankelijk vermakelijk, maar wanneer je na een tijdje beseft dat je eigenlijk al tien minuten lang doelloos aan het rondlopen bent, begint het gebrek aan gameplay Proteus duidelijk parten te spelen. Als ik rond wil wandelen en konijntjes wil aaien, ga ik wel naar het park. Begrijp me niet verkeerd: ik kan met volle teugen genieten van artistieke, alternatieve indiegames, maar dan moeten ze wel vermaak bieden. Ik word een beetje moe van die pretentieuze indie-ontwikkelaars die denken dat alles wat alternatief is, ook meteen goed is. Dat zijn dezelfde mensen die een paar potten verf kapotslaan tegen een wit doek en er vervolgens duizenden euro’s voor vragen onder het motto “kunst”. Dit geldt ook voor Proteus: een pixelige spelwereld met mooie geluidseffecten is tof, maar niet genoeg om een prijskaartje van 13 euro te rechtvaardigen. Die centen kun je beter bewaren voor indiegames die wél diepgang bieden.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Audiovisueel indrukwekkend

Wat is NOT

  • Biedt totaal geen gameplay
  • Hoog prijskaartje

4

Meer Proteus

  1.   
    irapi's avatar

    Tja… laat de game dan gewoon reviewen door iemand die het wel begrijpt, of geef meer argumenten dan “je kan niet vechten” en “er is niet een grote pijl die me naar het einddoel begeleid” waarom dit een 4 zou verdienen. Journey, dear esther en gone home werden ook niet compleet afgekraakt omdat er zo weinig echte gameplay in zat, het ging net als bij Proteus om de ervaring.

  2.   
    lassieman's avatar

    Een review is natuurlijk gewoon iemands mening. Misschien snapt Leon het inderdaad niet, maar dan kan het voor hem nog wel heel stom zijn.

    De meeste sites noemen ongeveer dezelfde punten, maar zij vinden het dan wel echt kunst en iets unieks en beoordelen het daar naar. Je kan deze game dan ook niet echt vergelijken met andere spellen. Dit is niet per se slechter, het is gewoon heel anders. En de ene kan het waarderen, de andere niet.

  3.   
    gatemaster64's avatar

    irapi schreef, "Tja… laat de game dan gewoon reviewen door iemand die het wel begrijpt, of geef meer argumenten dan “je kan niet vechten” en “er is niet een grote pijl die me naar het einddoel begeleid” waarom dit een 4 zou verdienen. Journey, dear esther en gone home werden ook niet compleet afgekraakt omdat er zo weinig echte gameplay in zat, het ging net als bij Proteus om de ervaring."

    je hebt wel gelijk op veel punten.
    maar het gebeurt bij elke gamesite wel eens een keer dat een game wordt ge reviewd door de verkeerde persoon.

    net zoals dat de game ‘beyond two souls’ ook slecht scoorde bij ign. maar bij de andere site’s scoorde hij wel weer goed!

  4.   
    3333/3333's avatar

    Ik ben het met zowel Leon als de kritiek eens. Dit soort games hangen echt voor een heel groot deel van iemands smaak af.

    Zelf ben ik ook niet van dit soort games gediend, Dear Esther, Flower, Journey, Thirty Flights of Loving etc. zijn haast nauwelijks games. Een 4 vind ik in dat opzicht dan ook gerechtvaardigd. Dit zijn echt grensgevallen waarin games eerder filmpjes worden waarbij je alleen maar hoeft te lopen.

  5.   
    Caroldus_Maximus's avatar

    Ik heb Proteus (nog) niet gespeeld, maar als ik zo vrij mag zijn om een open deur in te trappen: Leon heeft Proteus een review gegeven op basis van zijn game-elementen en daar kwam, wegens schrijnend gebrek daaraan, een ‘4’ uitrollen.
    Misschien zou er een hoger cijfer uitrollen, wanneer hij enkel naar het kunstzinnige element van Proteus zou kijken.

    Maar GamersNET is een gamesite die zich bezigt met het reviewen van games. Leon beoordeelt Proteus dus ook in de eerste plaats als een game. In welke mate Proteus als kunstwerk enige relevantie bevat doet in dit geval minder ter zake. In dit licht bezien maakt het ook niet veel uit in hoeverre Leon Proteus als kunstwerk “begrepen” heeft.

    Ik zei het al; open deur 😉 Gezien het feit dat ik genoot van games als Journey en Flower (die zeker wel gameplay bevatten) zou Proteus zomaar wat voor mij kunnen zijn.

  6.   
    STRAIGHT FLUSH's avatar

    irapi schreef, "Tja… laat de game dan gewoon reviewen door iemand die het wel begrijpt, of geef meer argumenten dan “je kan niet vechten” en “er is niet een grote pijl die me naar het einddoel begeleid” waarom dit een 4 zou verdienen. Journey, dear esther en gone home werden ook niet compleet afgekraakt omdat er zo weinig echte gameplay in zat, het ging net als bij Proteus om de ervaring."

    Misschien omdat Leon gelukkig geen hipster is…

    Dit is een GAME site. game = spel. Een spel betekent iets doen (of juist iets niet doen zoals bij wie het langste stil kan zijn). wanneer je een game maakt waarbij je niets kunt doen dan vraag je om lage scores. Het idee is leuk daar krijg je die 4 voor, had er nog iets aan toegevoegd (Schieten mag, voorwerpen zoeken kan ook) dan had je al een 5,5 gehad. was dat nou zo moeilijk 🙄

    Terecht cijfer Leon 😉

  7.   
    Rudizo18's avatar

    ziet er echt mooi uit maar als je er verder niets kan doen trekt het me niet echt xD