Toki Tori 2

Ik haat fucking kuikens. Zo, het hoge woord is eruit. Haat. De kleine, donzige piepertjes palmen je volledig in met hun schattigheid en zijn leuk om voor te zorgen en te knuffelen, maar zijn tegelijk verdomd fragiel. Even te dicht tegen je aan drukken in een liefdevolle knuffel? Krak, kuikentje kapot. Per ongeluk je kuikentje laten vallen? Krak, kuikentje kapot. Met je kuikentje onder de douche? Blub, kuikentje kapot. Je moet zorgen voor je kuiken, maar niet al te enthousiast of het kuiken doet geen piep omdat het fucking dood ligt te wezen. Het voordeel van dat enthousiasme is wel dat je kuiken de kans niet krijgt om uit te groeien tot een kip. Geloof me vrij, je wilt GEEN kip. Ik haat kuikens nog het meest omdat je, als je er dan toch goed voor weet te zorgen, voor je er erg in hebt met een kip zit opgezadeld. Kippen zijn de meest asociale en nutteloze beesten ooit. Als kind zat ik eens op een kinderboerderij met een lief geitje te spelen toen ik gebeten werd door zo een tuttebel met pluimen. Sinds die dag is voor mij de enige goeie kip een kip die ergens aan een spit hangt te braden. En voor een overtuigd vegetariër als mijzelf is dat een veelzeggend statement.

Geen eitje

Bij Two Tribes zullen de zaken enigszins anders liggen. De uit Amersfoort opererende ontwikkelaar heeft namelijk erg veel aan een kuiken te danken. Toen hun schattige Toki Tori in de nadagen van de Game Boy Color schitterde in een eigen charmant spelletje, leverde het een instant succesverhaal op dat hen als kleine Nederlandse ontwikkelaar internationaal op de kaart zette. Na vele omzwervingen van het origineel op diverse mobiele platformen en digitale kanalen komt Two Tribes nu met de langverwachte sequel, het fris klinkende Toki Tori 2.

Wat meteen opvalt aan het spel is dat je als speler in tegenstelling tot bij de vorige game niet langer aan het handje gehouden wordt. Je begint te spelen met Toki en ziet een bordje waarop staat dat je kuiken twee dingen kan, namelijk fluiten en stampen. Verder dan dat gaat de uitleg niet die je in de game krijgt. Fluiten, stampen en beginnen maar. Voor fans van het vorige deel is het in elk geval een stevige stijlbreuk. Je gebruikt niet langer voorwerpen om de vele uitdagingen tot een goed einde te brengen, maar enkel de twee moves die je kuiken onder de knie heeft. En een kuiken heeft niet eens knieën, dus dat is om problemen vragen. Kernwoord van de gameplay in Toki Tori 2 is in elk geval interactie. Toki loopt namelijk niet te stampen en fluiten omdat hij zich jolig voelt, maar om reactie uit de omgeving uit te lokken. Vijandjes lokken met je gefluit en vervolgens kennis laten maken met je grondstomp is een mooi voorbeeldje van hoe gemeen een kuiken zelfs met beperkte middelen uit de hoek kan komen.

De crux van de gameplay is dat elk wezen in de wereld van Toki Tori 2 op een andere manier reageert op de twee moves van je kuiken en dat ook de omgeving steevast een rol speelt in de resultaten die je krijgt. Dat zoeken naar welke mogelijkheden je tot je beschikking hebt is de zegen en de vloek van de gameplay. Het is leuk om te ontdekken dat het ene wezen de omgeving sloopt terwijl je staat te fluiten terwijl het andere je op wil vreten, maar het gebrek aan uitleg maakt de game erg snel behoorlijk lastig.

In het begin zijn de puzzels nog kinderlijk eenvoudig, maar gaandeweg moet je steeds meer dingen gaan combineren en rekening houden met de invloed van water en duisternis en andere factoren in de omgeving. Dan kan de game pittig worden en kan je echt vast komen te zitten. Nee, je zit gewoon vast. Je komt niet meer verder en de reden daarvoor is omdat je dat gewoon niet kan. Je moet namelijk gaan backtracken om de oplossing van je netelige probleem te vinden. Metroid met een stuk pluimvee dus, met het verschil dat Two Tribes nergens duidelijk maakt dat dit de opzet van de game is. Je kan je zo voorstellen dat een ongeïnformeerde speler keihard vast komt te zitten en dan pisnijdig een walkthrough moet opzoeken.

Koppige Metroidkip

Zelfs wanneer je weet dat Toki Tori 2 enorm op Metroid en Castlevania lijkt qua structuur, worden de zaken er niet plots makkelijker op. De game vertikt het om hints te geven en zo ben je vaak erg secuur de omgevingen veelvuldig aan het afspeuren naar de oplossing van je probleem. Als je voor de zoveelste keer een kikker moet voeren, dan begin je ook voor die beesten een haat te ontwikkelen, geloof me.

Ook de wereldkaart draagt niet bepaald bij tot de vreugde. Het is een onoverzichtelijk boeltje van een kaart die backtracken door de wereld van Toki Tori 2 niet bepaald eenvoudiger maakt. Hardcore puzzelfans zullen de game prijzen voor de stevige uitdaging die het spel biedt, maar de meer casual speler komt hier denk ik niet door zonder veelvuldig het internet te raadplegen. Er zijn zonder enige twijfel enorm leuke momenten te beleven met Toki Tori 2 en de uitdagende leuke puzzels die het spel biedt, maar dan moet je dus met de keuzes van de ontwikkelaar qua structuur en duiding overweg kunnen.

Wat ik Two Tribes niet kan verwijten is de algemene look van het spel. Het spel is enorm kleurrijk en guitig geanimeerd. Een tikje generiek op vlak van omgevingen misschien, maar wel haarscherp en steeds prettig om zien. Een ander dingetje dat het vernoemen waard is, is de Tokidex. Met deze mogelijkheid die je vrijspeelt in de game kun je met de GamePad van de Wii U foto’s maken van de wezens in de game om een beloning vrij te spelen. Daarnaast komt er binnenkort via een update ook een level editor die de levensduur van de game gevoelig moet gaan verlengen.

Conclusie

Toki Tori 2 heeft enorm leuke gameplay en een schattige snoet in huis, maar wordt ietwat gedomineerd door de structuur die ontwikkelaar Two Tribes heeft opgezet. Backtracken door een spelwereld waarvan de map rommelig is, is sowieso al niet prettig en het totale gebrek aan hints zal voor veel gamers finaal het grote struikelblok vormen. Zonde, want onder het tegendraadse oppervlak van Toki Tori 2 schuilt een slim puzzelspelletje. Een spelletje voor de bikkels dus, of gamers die het niet erg vinden af en toe terug te moeten vallen op een hulplijn via het internet.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Originele puzzels
  • Schattige visuele afwerking
  • Uren spelplezier voor de doorzetters

Wat is NOT

  • Geen duiding of hints
  • Backtracken lastiger door rommelige map

6.8

  1.   
    Hitman047's avatar

    Beste. Intro. Ooit. 😉

  2.   
    See4urSelf's avatar

    Awesome Eef. Vet gedaan!

    OT:

    Vond deel 1 prachtig.. Jammer dat het niet zo tof is!

  3.   
    Lars_99's avatar

    Hahaha een kuiken

  4.   
    Lars_99's avatar

    Is het ook voor op de iPod?

  5.   
    Kill Gamer 01's avatar

    Lekkere game op te spelen wanneer je KFC zit te eten! 🙂