The Cave

Ron Gilbert en Tim Schafer: het zijn twee unieke persoonlijkheden die verantwoordelijk weten te zijn voor de meest bijzondere projecten. Psychonauts, Brütal Legend en Stacking zijn bijvoorbeeld niet games die je iedere dag tegenkomt in de game-industrie. Hun spellen gooien conventies omver, bezitten over het algemeen over de nodige kwaliteit en kenmerken zich bovenal door veel humor. The Cave, het nieuwste project van het tweetal en de studio Double Fine Productions, weet helaas niet al deze elementen even goed te waarborgen.

Drie van de zeven

Welkom bij The Cave, een game die draait om een zevental figuren die om eigen redenen zijn afgereisd naar een zekere magische grot. De ridder, wetenschapper, tijdreiziger, tweeling, hillbilly, monnik, avonturierster: het zijn diverse personages die hetgeen willen vergaren waarnaar hun hartje het ergste verlangt. De ridder is bijvoorbeeld op zoek naar een almachtig zwaard, terwijl de hillbilly zijn ware liefde voor zich probeert te winnen. Het interieur van de grot pas zich aan, afhankelijk van de persoon die deze binnentreedt.

Aan het begin van de game zul je drie van de zeven personages moeten kiezen om hiermee je queeste tot een goed einde te brengen. Tijdens de eerste keer dat je het spel uitspeelt zul je dus slechts drie van de zeven verhalen voorgeschoteld krijgen. Hoewel de verschillende werelden over de nodige charme beschikken is het jammer dat het qua gameplay maar weinig uitmaakt welke personages je kiest. Ieder van de figuren beschikt over unieke eigenschappen, maar deze zijn enkel zinvol in hun eigen wereld. Voor de rest zul je gewoon kunnen vertrouwen op het samenspel tussen de drie personages.

Matige basis

Hoewel sommige puzzels zeker inventief zijn, zoals het moeten doven van een dynamietstaaf in een emmer water, is de basis van de gameplay over het algemeen niet bijzonder interessant te noemen. In The Cave zul je jouw drie personages allemaal zelf moeten besturen om de nodige kisten te verplaatsen, hendels over te halen en op bepaalde plekken te staan. Met de D-pad, of op de Wii U tevens mogelijk met het scherm van de Gamepad, wissel je tussen de figuren en laat je ze samenwerken, maar de irritatie kan hierbij al snel toeslaan. Bijna elke afstand zul je meerdere malen moeten afleggen omdat het geregeld voorkomt dat al je personages op dezelfde plek moeten zijn, waarna je ze een voor een naar dezelfde locatie zult moeten bewegen.

Pratende grot

Toch is The Cave ook zeker vermakelijk en dat komt met name door de wijze waarop het verhaal wordt verteld. In The Cave zijn het niet de verschillende personages die hun macabere verhaal overbrengen, maar is het de magische grot zelf die het verhaal vertelt. The Cave is echter niet slechts een saaie hoop stenen die weinig te vertellen heeft, maar een persoonlijkheid die de meest absurde, opmerkzame of ronduit sadistische uitspraken doet. Zo zal de grot bijvoorbeeld met zichzelf in discussie treden over de uitspraak van een bepaald woord of venijnige sneren maken naar figuren in het spel. De humor die Double Fine-spellen gewoonlijk siert is hier dan ook vooral in terug te vinden.

Conclusie

Het gebruik van de pratende, magische grot blijkt niet alleen een mogelijkheid om de macabere verhalen van willekeurige figuren aan elkaar te knopen, maar ook om een verhaal op een bijzondere en humoristische wijze te kunnen vertellen. The Cave moet het helaas vooral hebben van diens humor, want voor de gameplay hoef je de game niet per se aan te raken. Voor liefhebbers van Double Fine-games zijn de stijl en macabere humor waarschijnlijk al voldoende om een aanschaf te rechtvaardigen, maar anderen kunnen zich wellicht beter afvragen of de ietwat matige gameplay van The Cave het allemaal wel waard is.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Humor
  • Enkele inventieve puzzels

Wat is NOT

  • Matige gameplay

6.8

  1.   
    Carcass's avatar

    Vond het heen en weer lopen wel meevallen. Wel jammer dat je een aantal puzzels een aantal keer moet doen wil je iedereen alle opdrachten willen laten doen. Dit meegenomen is 7 karakters een raar aantal.

    3 karakters en 1 lange reeks van games was leuker geweest, her en der genoeg uitdaging en inderdaad veel humor.

  2.   
    Melodi's avatar

    Ik snap de irritatie volkomen, ik had dat namelijk tijdens de demo ook.
    Verder vind ik het leuk opgezet en herken ik toch soms wat Monkey Island humor er in.
    Toch zou ik deze game aanschaffen voor mijn collectie en een keer wat anders dan schieten en bloed vergieten toch?
    Kijk naar games zoals From dust & Trine2, soortgelijk spel. Vind het wel vermakelijk!