Total Recall

Laat ik deze review beginnen met een bekentenis: ik heb het origineel onder regie van Paul Verhoeven, uit 1990, nooit gezien. Het was een bewuste keuze om het ‘origineel’ niet eerst te gaan bekijken. Ik wilde de 2012-versie van Total Recall met een open blik beoordelen en de film niet afzetten tegen zijn voorloper. Je zult dan ook geen vergelijking vinden met de film uit 1990, maar een bespreking van puur de Total Recall die nu weer in onze bioscopen draait.

Een dosis geheim agent

Douglas Quaid (Colin Farrell) heeft altijd het gevoel dat er iets ontbreekt in zijn bestaan als simpele fabrieksarbeider. Dat maakt de nieuwe onderneming, Rekall, erg aantrekkelijk voor hem. Het bedrijf belooft nieuwe herinneringen in je hoofd te planten, waardoor je je voor even in het leven kunt wanen waar je altijd van gedroomd hebt. Rockster, topsporter, beroemd acteur? Jij noemt het, zij geven je de herinnering. Het enige dat jij moet doen, is onthouden het naar je zin te hebben…

Quaid besluit het bedrijf een bezoekje te brengen en bestelt een dosis geheim agent. Maar net wanneer Quaid aan het apparaat dat hem met de juiste chemicaliën moet injecteren wordt aangesloten, slaat de apparatuur op hol en roept operator uit dat Quaid hem heeft voorgelogen en zet hij de behandeling stop. De apparatuur vertelt hem dat Quaid al dubbelspion is, wat in combinatie met de nieuwe herinneringen desastreuze gevolgen kan hebben. Een moment later valt een troep gewapende mannen het pand binnen en vanaf dat moment is Quaid op de vlucht voor alles en iedereen.

Thoughtception?

Wat de film zo interessant maakt, is dat je vanaf dit moment eigenlijk nooit zeker kunt zijn of het nu echt is of niet wat er met Quaid gebeurd. Natuurlijk kun je makkelijk aannemen dat hij wel degelijk in een door Rekall gesimuleerde wereld zit. Maar het wordt op meerdere manieren aannemelijk gemaakt dat er toch meer aan de hand is. Bijvoorbeeld door het opduiken van Melina (Jessica Biel), een vrouw uit de dromen die Quaid al had voordat hij een bezoek bracht aan Rekall.

Die onzekerheid, of het nou de werkelijkheid is wat er allemaal gebeurd of dat het zich alleen maar in zijn hoofd afspeelt, stelt Quaid voor enkele grote dilemma’s. Wie kan hij vertrouwen? Kan hij zelfs zichzelf wel vertrouwen? En luistert het verschil tussen de werkelijkheid en onze beleving daarvan in de hersenen wel zo nauw? Farrell is de geknipte persoon voor deze rol. Niet alleen doorstaat hij de vele (spectaculaire) actie-scènes met glans, ook weet hij perfect gestalte te geven aan de verbijstering waarmee zijn personage rond moet lopen in de wereld waar hij geen snars meer van begrijpt.

En daarmee komen we bij wat een minpuntje genoemd kan worden: het plot van de film is zo nu en dan nodeloos ingewikkeld. Herinneringen stapelen zich op elkaar als dromen in Inception, en van het grootste deel weet je niet zeker of het stiekem niet toch realiteit is. Daar komt dan nog bij dat Quaid in de al-dan-niet-herinnering een dubbelspion is, maar dat hij dus zelf niet meer weet aan welke kan hij nu eigenlijk zelf had besloten trouw te zijn. Een pluspunt van al die mogelijke waarheden is dan weer dat hij twee knappe dames heeft die om hem op de vuist gaan: de eerder genoemd Melina (Biel) en Lori Quaid (Kate Beckinsale).

Conclusie

Total Recall is een geslaagde mix van actie en Sci-fi, die het toch vooral van dat eerste genre moet hebben. De actie-scènes worden weliswaar meer spectaculair in de futuristische setting, maar verder maakt het geknoei met gedachten dat in die toekomst mogelijk is de film af en toe overdreven serieus en ingewikkeld. Hier moet je naartoe gaan voor de actie en het vermaak. En voor de cast, want Farrell, Biel en Beckinsale zijn behoorlijk op dreef.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Farrell
  • Actie-scènes
  • Morele dilemma's

Wat is NOT

  • Af en toe gemaakt ingewikkeld

7

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren