Chernobyl Diaries

Cerhnobyl Diaries is het regiedebuut van Bradley Parker, geen vreemde in de filmindustrie (hij verzorgde de visual effects voor onder meer Fight Club) maar toch geen naam die bij het grote publiek direct een belletje zal doen rinkelen. Niet heel vreemd dus dat vooral de betrokkenheid van Oren Peli wordt benadrukt. Sommige van de trailers wekten de indruk dat we weer een film vergelijkbare stijl mochten verwachten. Kan Chernobyl Diaries zich meten met bijvoorbeeld Paranormal Activity?

Klassieke horror

Chernobyl Diaries is zeker geen volgend hoofdstuk in het found-footage genre, hoewel het er wel elementen van in zich heeft. De film begint met een aantal zelf geschoten vakantiefilmpjes van drie vrienden op vakantie in Europa, en ook verderop in de film komt er wat mobiele telefoon werk aan te pas om de spanning op te bouwen (en dat werkt nog niet eens verkeerd). We hebben hier echter meer te maken met een horror in de klassieke zin van het woord: een groepje mensen in een angstaanjagende omgeving die hun leven geen moment zeker zijn.

Hoe komen die mensen dit keer dan in die situatie? De drie vrienden maken een tussenstop in Kiev, onderweg naar Moskou, om Paul op te zoeken, de vriend van Chris (één van de drie vakantiegangers). De broers besluiten samen met Natalie (het vriendinnetje van Chris) en Amanda om mee te gaan op een ‘extreme’ tour in Pripyat, het dorp waar de werknemers van Chernobyl verbleven tot de ramp daar ervoor zorgden dat het van de ene op de andere dag leeg kwam te staan. Samen met Uri, de gids, en nog twee andere toeristen (Michael en Zoe) gaan ze er op ontdekking.

Clichés in een inspirerende setting

En het moet gezegd: die setting werkt. Doordat de groep vast komt te zitten in een volledig van de bewoonde wereld afgesloten stad, waarvan ze niet weten wat er nou precies ronddoolt, en waar bovendien de straling vanuit Chernobyl ook nog eens een altijd dreigende factor is, staat er eigenlijk altijd spanning op de film. Daardoor is het mysterieuze van Chernobyl Diaries de grote kracht. Heel jammer is het dan, wanneer je eenmaal een idee begint te krijgen van wat er eigenlijk mis is met Pripyat, de film eigenlijk helemaal zo eng niet meer is.

Er had zoveel meer in gezeten: een verlaten stad, onder de vervuilende vleugels van een ontplofte kernreactor. Wat doet dat allemaal met de levende wezens die er nog in het dorp aanwezig zijn? Chernobyl Diaries laat wel zien dat je er niet beter van in je vel komt te zitten, maar het blijft allemaal net wat té mysterieus. Aan het einde werkt dit goed, maar de dreiging had best iets duidelijker aanwezig mogen zijn. Soms is datgene wat je niet ziet het engste, maar in deze film is het het allebei net-niet.

Conclusie

Het grootste probleem in Chernobyl Diaries lijkt te zijn dat er geen balans gevonden kan worden tussen wat er wel en niet getoond moet worden. Het eerste halfuur is eigenlijk nog het engste, wanneer de groep ronddwaalt in Pripyat en je nog niet weet wat hen allemaal te wachten staat. Wanneer de daadwerkelijke horror dan begint, is het geheel eigenlijk voornamelijk clichés en lachwekkende momenten die geacht worden eng te zijn. Een veelbelovend project, dat is verzandt in het niet kunnen kiezen tussen alles laten zien of niets laten zien.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Voortdurende dreiging

Wat is NOT

  • Onderontwikkelde plot
  • Nauwelijks eng

4

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren