Bloodforge

Meestal zijn games op Xbox Live iets in de richting van een leuk en simpel platform- of puzzel-spel. Af en toe zijn er echter ook uitzonderingen en Bloodforge is er één van. Het spel is grof, heel grof. In no time heb je namelijk liters en liters bloed uit vijanden zien spuiten en ook de hoofdpersoon en de omgeving zijn erg grauw. Op zich vult Bloodforge hiermee de diversiteit in spellen aan, op Xbox Live is er niets gelijkwaardigs te vinden. Het is dan ook erg jammer dat de besturing en de camera verschrikkelijk slecht zijn, waardoor we nog wat langer zullen moeten wachten op een goede en grove hack’n slasher op Xbox Live.

God of War kloon

In Bloodforge speel je met Crom, een man die geboren is om te vechten. Het is namelijk het lot van Crom om de vernietiger te worden en wraak te nemen voor de dood van zijn vrouw. Waar hebben we dat eerder gehoord? Hoewel het verhaal dus zeer generiek is, wordt het aan het einde wel iets beter. Crom zelf ziet er ook echt uit als een vechter: ontbloot, gespierd bovenlijf, grote wapens en een masker dat zijn hele hoofd verhult. De echte reden voor het masker is natuurlijk dat Bloodforge geen gezichtsuitdrukkingen hoeft te laten zien. En dit houdt niet op bij Crom, iedereen die je tegen komt en wat te zeggen heeft, heeft een masker op.

Grof, maar lelijk

Bloodforge probeert zo grof mogelijk te zijn. Van de oneliners en het uiterlijk van Crom, tot de liters bloed en de duistere omgevingen, alles past in deze setting. Het ligt er echter wel heel dik bovenop en het is alleen geschikt voor mensen die van zo’n setting houden. Ook is het niet echt mooi. Zo’n setting heeft echt goede graphics nodig om over te komen op de speler en Bloodforge haalt dit gewoon niet. De omgevingen zijn lelijk en de vijanden zien er allemaal hetzelfde uit. Erger nog, de game is slecht afgewerkt en heeft een aantal bugs. Ik heb meerdere keren de Xbox 360 moeten herstarten omdat Crom vastliep of een gedeelte van het level verdween.

Doeltreffend

Het vechten is simpel maar doeltreffend. Je hebt een zwakke en een sterke aanval, die je in combo’s kunt combineren. Ook heb je magie die je af en toe kunt gebruiken en een rage-modus. In die rage-modus ben je sterker en kun je een ultieme aanval doen. Al met al zijn er best wel wat verschillende keuzes, er zit dus wel genoeg variatie in het spel. In de vijanden zelf zit jammer genoeg niet zoveel variatie. Ze doen allemaal dezelfde aanvallen, lijken op elkaar en verschijnen opnieuw en opnieuw. De bazen zijn wel tof en net iets moeilijker dan de rest, een leuke afleiding van het monotone doden.

Het vechten geeft echter twee grote problemen, die de game eigenlijk onspeelbaar maken. Ten eerste is er het gemis van een blokkeerknop. Eigenlijk belachelijk, je moet dus als een gek aanvallen, anders ga je eraan. Er is overigens wel een knop om weg te rollen, maar als er meerdere vijanden zijn is dit geen goede functie. Het wegrollen werkt niet heel vloeiend waardoor een tweede vijand je kan aanvallen. Ten tweede is de camera echt verschrikkelijk slecht, waarschijnlijk de slechtste van deze generatie. Hij beweegt continu als Crom loopt, wat al irritant is. Nog erger is dat in gevechten het gewoon heel moeilijk te zien is waar je bent en waar je vijanden zijn. De game moet deels op instinct gespeeld worden omdat je niet elke aanval ziet aankomen. Oftewel: een aantal klappen uitdelen en dan heel even wegspringen of rollen om aanvallen te ontwijken die je niet ziet. Dat er geen knop is om een vijand te targeten maakt het allemaal nog moeilijker.

Snel af

Gedurende het spel zijn er maar weinig checkpoints te vinden. Op zich geen nadeel, het bouwt de spanning wat op en er zijn genoeg health potions te vinden om te overleven. Toch kan dit ook frustrerend worden, zeker als je zonder medicijnen bij een grote baas aankomt en niet meer terug kan.

Lang duurt het spel niet, in ongeveer vijf uur heb je het einde wel gezien. Er zijn dan nog wel wat dingen te doen. Je kunt de levels nogmaals doorlopen op zoek naar upgrades en bloed zodat je de maximale sterkte kan halen. Ook kun je challenges maken van groepen vijanden en die dan naar vrienden sturen en omgekeerd. De game is echter niet samen online te spelen en dus is er niet veel te doen na het einde.

Conclusie

Blooodforge is lekker grof met al zijn bloed en over the top uitspraken en verhaal. Het vechten is ook best vermakelijk, je hebt uiteenlopende opties om vijanden kapot te maken. De verschrikkelijk slechte camera verpest echter de lol in het vechten behoorlijk. Een aantal bugs, het generieke verhaal, de lelijke omgevingen, het gemis van een blokkeer- en targetknop en de lengte van het spel, maken Bloodforge zelfs tot een slechte game. Erg jammer, want het spel had wel potentie.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Grof en bloederig
  • Verschillende opties in gevechten...

Wat is NOT

  • Heel slechte camera
  • ...maar weinig variatie in vijanden
  • Blokkeren is niet mogelijk
  • Ziet er niet mooi uit
  • Na een paar uur al uitgespeeld

5

  1.   
    )GN(-Erik's avatar

    Die laatste twee negatieve argumenten slaan nergens op, want als ik de trailer en de screenshots zo bekijk ziet het er helemaal niet zo slecht uit (iedere game heeft gewoon z’n eigen grafische stijl). En dat de game te snel uitgespeeld is, is logisch want het is een XBLA game en die zijn meestal korter en eerder uitgespeeld dan full-prices games.

  2.   
    blackname's avatar

    )GN(-Erik schreef, "Die laatste twee negatieve argumenten slaan nergens op, want als ik de trailer en de screenshots zo bekijk ziet het er helemaal niet zo slecht uit (iedere game heeft gewoon z’n eigen grafische stijl). En dat de game te snel uitgespeeld is, is logisch want het is een XBLA game en die zijn meestal korter en eerder uitgespeeld dan full-prices games."

    De stijl is misschien wel mooi maar de graphics zijn dat zeker niet, ook vind ik 5uur (zelfs voor een XBLA game) echt wel kort voor een pure single player game.

  3.   
    superdedupe's avatar

    Maakt niet uit, de eerste 2 minpunten zijn de grote gamebreakers. Maar die screenshots zijn inderdaad wel sfeervol. Op een macabere manier.