War Horse

Steven Spielberg is de laatste tijd weer flink bezig met het doen waar hij het beste in is: avonturenfilms maken. Eerst was daar in oktober het verrassend leuke Tintin. Nu waagt hij zich aan een ander avontuur: War Horse. War Horse is gebaseerd op een kinderboek uit 1982 van de Britse schrijver Michael Morpurgo. In zijn boeken staat de relatie tussen mens en dier vrijwel altijd centraal, zo ook hier. Het verhaal begint met de jonge Albert (gespeeld door nieuwkomer Jeremy Irvine) die op een dag getuige is van de geboorte van een Engels volbloed veulen. Albert blijft het veulen daarna in de gaten houden en ziet hoe het opgroeit aan de zijde van de moeder. Eenmaal volgroeit wordt het paard aangeboden op een veemarkt…

Joey

Albert’s vader Ted besluit het paard op de markt te kopen, terwijl hij eigenlijk geen cent heeft om uit te geven. Albert is dolgelukkig en noemt het paard Joey. De eerste tijd daarna gebruikt Albert om Joey te trainen en langzaam ontwikkelt zich een band tussen de twee. Door omstandigheden moeten ze aan de bak voor het ploegen van een schier onmogelijk stuk grond vol met stenen. Duidelijk is dat deze uitdaging, onafhankelijk van of het wel of niet lukt, de band tussen Joey en Albert voor altijd zal bepalen.

Op de achtergrond loert echter de naderende oorlog. Op het moment dat de Eerste Wereldoorlog uitbreekt besluit Alberts vader het paard te verkopen aan captain Nicholls (Tom Wilkinson), een Britse officier die Joey gaat inzetten als cavalerie-paard. Zo begint het avontuur van Joey tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Verschillende verhaallijnen

De hoofdrol in deze film is overduidelijk voor Joey. Door de ogen van Joey ontdekt de kijker de verschillende aspecten van de oorlog. Daarbij heeft Spielberg een mooi evenwicht weten te vinden tussen de gruwelijke en menselijke aspecten. De gruwelijkheden worden door Spielberg nooit expliciet (zoals in Saving Private Ryan), maar altijd subtiel in beeld gebracht. Het is daardoor overduidelijk een film geworden voor de hele familie.

Na het eerste deel van de film dat zich focust op de relatie tussen Albert en Joey, worden daarna de avonturen van Joey in beeld gebracht. Op zijn reis wordt hij onder andere vergezeld door de al eerder genoemde captain Nicholls, maar ook door twee Duitse broers en een Frans boerenmeisje. Daarnaast speelt ook zijn vriendschap met een andere Britse volbloed, Topthorn, een grote rol in het verhaal. Paardenliefhebbers (Spielberg zelf heeft ook een aantal vierbeners!) zitten hier dus goed.

Door al deze verschillende verhaallijnen had de film in minder kundige handen makkelijk kunnen ontsporen. Spielberg zorgt er echter voor dat alles mooi in het geheel past en de vriendschap tussen Albert en Joey niet volledig naar de achtergrond verdwijnt. Een punt van kritiek is het enigszins onevenwichtige tempo van de film. Het eerste half uur van de film voelt traag aan in vergelijking met de rest van de film.

Spanning en humor

Natuurlijk biedt deze film, naast de vriendschap tussen jongen en paard, ook het nodige spektakel, waardoor de film op sommige momenten episch aanvoelt. Zo is er een mooi opgebouwde actiescène die eindigt in een grote charge op een Duits tentenkamp. Als dit het hart nog niet sneller laat gaan, dan toch zeker Joey’s race over het slagveld in het tweede deel van de film. Ook in de kleinere momenten overtuigt War Horse. Joey’s reactie op een gesneuvelde kameraad is ontroerend en de pogingen van Duitse en Engelse kant om Joey uit prikkeldraad te bevrijden zorgt voor humor en spanning. Dit alles wordt, net als bij Tintin, weer ondersteund door een mooie soundtrack van Spielberg’s favoriete componist John Williams.

Het einde is clichématig en de film bevindt zich op af en toe op het randje van zoetsappig, maar gelukkig nooit genoeg om storend te worden of te vervelen. Daar zorgen de regisseur en de op dreef zijnde cast wel voor.

Conclusie

Spielberg regisseert de avonturen van Joey (en Albert) met vertrouwen en zorgt voor voldoende afwisseling met de nodige humor en serieuzere momenten. De gruwelen van de oorlog liggen constant op de loer in deze familiefilm. De film is daardoor bij vlagen meeslepend en verdient, ondanks enkele clichés, dan ook een dikke voldoende. Of die Oscarnominatie terecht is mogen jullie zelf gaan beoordelen in de bios!

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Op momenten episch
  • Humor en spanning
  • Subtiele
  • mooie scènes
  • Soundtrack

Wat is NOT

  • Clichés
  • Enkele malen op het randje van zoetsappig

7

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren