Divinity 2: The Dragon Knight Saga

Divinity 2: The Dragon Knight Saga bundelt het eerder verschenen Divinity 2: Ego Draconis en de nu te verkrijgen uitbreiding Flames of Vengeance in één pakket. De versie van Ego Draconis die dit pakket bevat, verschilt echter wel van het oorspronkelijk verschenen product, want er zijn wat verbeteringen doorgevoerd in de engine en de game bevat meer content. Flames of Vengeance zet als uitbreiding het verhaal voort, maar laten we eerst eens kijken naar wat de games überhaupt te bieden hebben.

Jager of prooi?

Ego Draconis vertelt net zoals vele andere RPG’s het verhaal van een zekere held, in een zekere wereld, gevuld met zekere monsters. Waar deze game zich echter volledig mee weet te onderscheiden, zijn de vele plotwendingen die je gaandeweg voorgeschoteld krijgt. De jonge held is onderweg om zijn laatste rituelen te voltooien, die hem de status “Dragon Slayer” geven. Met die titel is hij bevoegd om Dragon Knights, ridders die daadwerkelijk in draken kunnen veranderen, op te sporen en deze te doden.

Nadat de held een dergelijke ridder heeft gevonden en zelfs verslaat, krijgt hij van een vrouwelijke ridder te horen dat er een groter kwaad opdoemt, een kwaad dat de Dragon Knights juist tegen wilden gaan. Uiteindelijk blijkt zelfs dat deze jonkvrouw de laatste ridder in haar soort is, waardoor ze haar drakenkrachten overbrengt op de held. Dientengevolge verandert de held van een jager in een prooi voor de Dragon Slayers en gaat op zoek naar het door de ridder genoemde kwaad.

In het begin van de game zul je nog meer van dit soort plotwendingen voorgeschoteld krijgen, waardoor het verhaal wellicht wat verwarrend kan zijn, maar na verloop van tijd wordt het geheel echter verduidelijkt en stiekem begon ik het allemaal zelfs te waarderen, mede dankzij het ijzersterke stemwerk. De uitbreiding Flames of Vengeance zet het verhaal van Ego Draconis, inclusief de vele plotwendingen, voort en voegt daarnaast uren aan nieuwe queesten toe.

Oud

Divinity 2 laat zich net als menig RPG op de markt spelen, maar de opzet van de game voelt wel wat ouderwets aan. Er wordt in het begin van de game weinig uitgelegd en bij het aanmaken van een personage is het simpelweg gokken of de gekozen specialiteiten goed uitpakken. Nieuwkomers zullen dus wellicht moeite hebben om Divinity 2 makkelijk op te pikken, maar uiteindelijk wordt de moeite wel degelijk beloond.

Een ander ‘oldschool’ aspect van Divinity 2 is het feit dat je veel zult moeten trainen om missies überhaupt aan te kunnen. In het begin van de game dien je een geest in een nabij gelegen kerk te verslaan, maar er simpelweg op af rennen en uit je dak gaan, mislukt geheid. Het is dus maar de vraag of dit soort gameplay je wel aanstaat, al zal het merendeel van de RPG-liefhebbers hier geen problemen mee hebben.

Verder is Divinity 2 het soort RPG waarbij je de ‘quicksave’-functie bindt aan je rechter- of linkermuisknop, want de game kan ongekend moeilijk zijn. Hoewel er automatisch voortgang wordt opgeslagen, is de mogelijkheid om de game te allen tijde op te slaan een verademing. Je krijgt simpelweg geen waarschuwing of een missie wellicht te moeilijk is, enkel een zwart scherm met daarop de twee woorden die voor gamers zeer bekend zijn.

Nieuw

Hoewel Divinity 2 barst van de oldschool elementen, zowel goede als slechte, kent de game ook een handjevol hedendaagse RPG-kenmerken. Zo heb je bijvoorbeeld de vrijheid om te gaan en staan waar je maar wilt in de wereld, na het voltooien van de eerste paar queesten natuurlijk. Met gemak kun je meer dan honderd uur kwijt in beide games en dat zorgt toch voor een aantrekkelijke RPG, met uitzondering van de eerder genoemde wisselvallige moeilijkheidsgraad.

Het gevechtssysteem kan dan weer ontzettend belonend aanvoelen en ik durf zelfs te zeggen dat ik het zelfs prefereer boven het systeem in bijvoorbeeld Dragon Age. Divinity 2 haalt zijn inspiratie ook duidelijk uit diverse actie-RPG’s en een dergelijke RPG voelt al gauw meer belonend aan. Het kunnen transformeren in een draak en in deze vorm vechten, klinkt logischerwijs ontzettend zoetsappig, maar het kan wat repetitief worden. De actie kan bij tijd en wijle spetterend genoeg zijn om dit gelukkig tegen te gaan.

Kleine mankementen

In zijn geheel is Divinity 2 een sterke RPG, maar niet zonder de nodige problemen, want de game kampt met bugs en glitches. Met name de Xbox 360-versie van de game lijdt hieronder, waarbij de wankele framerate bijvoorbeeld een domper kan zijn op de ervaring. De systeemeisen van de PC-versie zijn bovendien ook niet al te mager; zelfs mijn HD5870 wist Divinity 2 niet bepaald vlekkeloos te spelen. Stuk voor stuk zijn het geen spelbrekende punten, maar al met al kan het de ervaring wel verminderen.

Conclusie

Divinity 2: The Dragon Knight Saga lijkt op het eerste gezicht een bekende RPG, maar de vele plotwendingen en het intrigerende verhaal zorgen voor een unieke ervaring. Hoewel de gameplay hier en daar wat repetitief kan worden, is het gevechtssysteem erg belonend en doet het denken aan een actie-RPG. Enkel de moeilijkheidsgraad kan soms zorgen voor onnodige frustratie, waardoor ik beginners moeilijk kan aanraden om de game op te pikken. Verder kampen beide versies van The Dragon Knight Saga met wat problemen, die een domper op de anderzijds prachtige ervaring zijn.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Volledige vrijheid
  • IJzersterk stemwerk
  • Meer dan 100 uur vermaak
  • Uiteindelijk belonend

Wat is NOT

  • Soms extreem moeilijk
  • soms extreem makkelijk
  • Hier en daar repetitief
  • Niet voor beginners
  • Stijve animaties

7.5

  1.   
    King of Heroes's avatar

    Ziet er mooi uit. 8)

  2.   
    yostheboss's avatar

    lijkt me chill 🙂

  3.   
    Kanisniper's avatar

    Ik heb hem al gezien,
    maar deze review ervan heeft me toch een hoop
    uitgelegt dat ik nog niet wist.
    Niet echt mijn soort spellen.:(

  4.   
    ms13694's avatar

    Vindt het echt een goed spel!