Drakensang: The River of Time

Ik snap eigenlijk nooit waarom er altijd die haast unanieme haat jegens onze oosterburen is geweest. Er wordt haast tot in de oneindigheid gezeken over alles wat los of vast zit aan het land, terwijl ik de Duitsers altijd als een plezierig volk heb beschouwd. Dat ze af en toe onze stranden, nachtclubs en campings opeisen is misschien wat minder plezant, maar er moet toch één ding gezegd worden en dat is dat de Duitsers over het algemeen prima kwaliteit goederen afleveren. Ook het tweede deel in de Duitse RPG-serie Drakensang lijkt een prima voorbeeld van zo’n Duits staaltje kwaliteitswerk.

Verrassing!

Je kunt het me gerust kwalijk nemen, maar ik verwachtte bar weinig van Drakensang: The River of Time. Niet per se vanwege de dingen die ik ervan gehoord had of het land van herkomst, maar simpelweg omdat ik nog niet van deze game gehoord had voordat het schijfje bij mij op de deurmat landde. Niet dat ik zo oppervlakkig ben en ik alleen games speel die met veel boembarie aangeprezen worden, maar je kunt begrijpen dat je de verwachtingen wat lager legt als je plots opgedragen wordt een game te spelen waarvan je voorheen het bestaan niet eens doorhad.

Maar dat is meteen waar ik dan ook met de goede oud-Duitse hardheid in het gezicht geslagen werd: voor deze game hoef je de lat niet lager te leggen, Drakensang: The River of Time is namelijk een verrassend vermakelijk spel. Het duurt even voordat het spel lekker op dreef is, maar hij flikt het uiteindelijk wel. Onderschat deze underdog niet, want hij kan je zo een aantal uren opslokken in zijn diepgaande gameplay, gameplay die in mijn ogen niet onderdoet aan die van RPG’s die als bekender worden gezien.

Maar niet alleen de gameplay verraste mij positief, ook de grafische praal van de game droeg daar een steentje aan bij. Waar men zou verwachten dat de game wat gebrekkig qua graphics is, blijkt de game er meer dan goed uit te zien. Steden doen aan als prachtige omgevingen en ook personages zijn goed vormgegeven en ogen allemaal op hun eigen karakteristieke manier. Zelfs de voice acting van de personages klinkt zeer goed en dat was iets wat ik al helemaal niet verwacht had.

Doe je ding

Iets wat je Drakensang ook echt moet nageven is de mate waarin de speler zijn character kan ‘bouwen’. In een beetje RPG geeft men de mogelijkheid om zijn eigen personage te laten levelen en abilities te kiezen en dat doet Drakensang: The River of Time dan ook perfect. Er valt vanaf het begin van het spel al uit behoorlijk wat classes te kiezen en vanaf daar kun je jezelf ‘uitbouwen’ tot jouw ultieme personage. Er is voor alle denkbare skills wel een speciaal hoekje en jij bent vrij in het verkennen van deze uitgebreide hoekjes. Misschien is er wel een beetje sprake van ‘te veel’ keuze, al zal dit totaal niet het geval zijn voor een doorgewinterde RPG-gamer. Die zullen dan ook heerlijk smullen van The River of Time.

Tempo is zoek

Maar genoeg leuke verrassingen, liever laten we ook nog wat over voor 5 december. Waar Drakensang: The River of Time namelijk niet helemaal in slaagt, is het juiste tempo vinden voor de game. Als ik een game speel, wil ik dat het tempo van het desbetreffende spel klopt met mijn speelritme. Het spel moet weten te boeien, maar moet ook een beetje haar rustpunten zien te vinden. De opbouw naar grote gebeurtenissen toe en de climax zelf moeten een beetje matchen, en dat lukt niet helemaal in Drakensang. Je bent veelal bezig met op en neer rennen zonder echt iets te beleven in The River of Time. Er zijn weinig pieken in de gameplay en daarom voelt het soms aan als een wat saaie game. Mocht je echter gecharmeerd zijn van de vele mogelijkheden die Drakensang je biedt qua characterbuild, dan zul je je ondanks het wat langzame tempo toch niet snel vervelen met deze game.

Conclusie

Drakensang: The River of Time is een heerlijk stukje Duitse kwaliteit. Deze RPG heeft een diepgaande gameplay, ziet er allesbehalve slecht uit en geeft de speler opmerkelijk veel vrijheid in het kiezen van zijn abilities en skills. The River of Time blijkt dus achteraf niet echt de underdog waarvoor de meeste mensen de game aanzien. Wat minder is, is natuurlijk het tempo van het spel. Hier en daar voelt Drakensang als een wat langzame rit aan, die zelfs met de hulp van fast traveling niet veel sneller lijkt te gaan. Dat maakt het dat de game niet echt geschikt is voor de vlugge speelsessie. Voor Drakensang moet je echt de tijd nemen om ervan te kunnen genieten. Heb je daar het geduld en de tijd voor? Dan is The River of Time een prima RPG’tje voor jou.

Gamersnet Score

Wat is HOT

  • Verrassende gameplay
  • Verrassende graphics
  • Verrassende diepte

Wat is NOT

  • Tempo is laag
  • Weinig vernieuwend

7.5

  1.   
    ExtremeDotCom's avatar

    doet me wat denken aan age of conquest ..

  2.   
    Slayer61's avatar

    Best wel een ‘verrasende’ game, of niet? 😛

  3.   
    Koen's avatar

    Verrassend om precies te zijn 😉 Verassen is iets verbranden tot de as overblijft.

  4.   
    Aftermath's avatar

    Koen schreef, "Verrassend om precies te zijn 😉 Verassen is iets verbranden tot de as overblijft."

    ha ha 🙄

  5.   
    Tom's avatar

    Koen schreef, "Verrassend om precies te zijn 😉 Verassen is iets verbranden tot de as overblijft."

    Dat doet de game raar genoeg dan weer niet met me.

    Maar nee, je hoeft de lat echt niet lager te leggen omdat de game toevallig van een wat minder bekende studio afkomstig is. 😉

  6.   
    /DareDevil's avatar

    Tom schreef, "

    ”Koen” schreef, "Verrassend om precies te zijn 😉 Verassen is iets verbranden tot de as overblijft."

    Dat doet de game raar genoeg dan weer niet met me.
    Maar nee, je hoeft de lat echt niet lager te leggen omdat de game toevallig van een wat minder bekende studio afkomstig is. 😉 "

    Idd kijk maar naar de developer Rocksteady van Batman Arkham Asylum. Iedereen was sceptisch over die studio alleen maakte van hun eerste game al gelijk de beste Batman game.

  7.   
    stiero's avatar

    best cool!!