Rise of the Argonauts

Met Ninja Gaiden 2 inmiddels een half jaar in de schappen en God of War III nog ruim een jaar voor ons komt Rise of the Argonauts precies op het goede moment. Want dit is de hack ’n slash waar we allemaal op wachtten, toch?

Wereldliteratuur

Homerus wordt, samen met zijn collega’s Vergilius, Dante, Shakespeare en Goethe, gerekend tot de grote auteurs der wereldliteratuur. Dat Homerus volgens de overlevering blind was, wil heel wat zeggen. Vroeger hadden schrijvers nog geen zicht nodig om verhalen aan de mensen over te brengen, aangezien het schrift nog niet overal was uitgevonden. De Ilias en Oddysee werden gewoon doorverteld aan iedereen die het maar horen wilde en dat gold destijds voor haast alle literatuur. Zo ook een andere Griekse mythologie, die over Jonas en de Argonauten met hun zoektocht naar het Gulden Vlies.

Inmiddels leven we alweer negen jaar in de eenentwintigste eeuw en een theekransje houden om een mooi verhaal te vertellen is een beetje ouderwets. Nee, tegenwoordig hebben we daar allerlei electronica voor. Rise of the Argonauts is een game die het verhaal van Jonas vertelt. De speler kruipt in de huid van deze koning van Iolcos in Thessalië, een niet al te groot maar behoorlijk welvarend koninkrijk ten noorden van Athene.

Gulden Vlies

Wie van een gymnasiumopleiding genoten (kuch) heeft en dus een hoop heeft meegekregen van de Griekse mythologie, zal een hoop fouten ontdekken in het verhaal van Rise of the Argonauts. Sterker nog, er klopt werkelijk geen ene donder van en de schrijvers hebben hun vrijheid van interpretatie wel heel letterlijk genomen. Gelukkig maar, want de originele overlevering zou geen geweldige achtergrond voor een videogame vormen. Uitweiden over alle verschillen tussen boek en spel is dan ook zinloos, aangezien de game er niet minder leuk om wordt.

Jason staat op het punt met zijn verloofde Alceme te trouwen wanneer deze wordt vermoord. Volgens oud-Griekse gebruiken moet het stoffelijk overschot gecremeerd worden om de onderwereld in te kunnen, maar Jason weigert dit te doen aangezien hij Alceme niet op wil geven. Hij kan haar namelijk nog tot leven weken, maar zal daarvoor wel het Gulden Vlies moeten opsporen. Dit is een gouden schapenvacht met een mythologische achtergrond die nog langer is dan de lijst van Chinese restaurants op de Zeedijk, maar neem gewoon maar aan dat het hiermee wel zal lukken om Alceme tot leven te wekken en dat het geen makkelijk karwei is dit wolletje op te sporen.

Goddelijke invloeden

Daarom zal Jason de gezanten van drie goden, Hermes, Ares en Athene, op moeten sporen. Sowieso vormen de goden een belangrijk motief in Rise of the Argonauts, aangezien je bij ze in de gratie zal moeten vallen. Op belangrijke momenten in het spel krijg je tussenscènes voorgeschoteld, waarin je, geheel in stijl van role playing games, verschillende dialoogopties kunt kiezen. Elke keuze staat gelijk aan een God en op deze manier kun je reputatie verdienen. Ares is bijvoorbeeld de god van de oorlog, dus kun je op je klompen aanvoelen dat het meest gewelddadige antwoord altijd zijn favoriete is.

Daarnaast win je ook de goden voor je door zogenaamde deeds te verdienen. Dit doe je door missies te voltooien of andere dingen te bereiken. Sta je eenmaal op goede voet met een bepaalde god, dan kun je nieuwe vaardigheden vrijspelen die je sterker maken. Jammer genoeg is dit, afgezien van de vele, vele dialogen, ook het enige role playing-element in het spel. Ook de hack and slash-gameplay is niet hoogstaand, zelfs repetitief, zodat het er op lijkt dat Liquid Entertainment iets te veel concessies heeft gedaan in hun poging om een actiegame te combineren met een rollenspel.

Vechten

Neem nou je medestanders, de Argonauten. Gedurende het spel kun je een leuk clubje aan Griekse helden om je heen verzamelen, waaronder Hercules, Medea, Atalanta en Achilles. Het is echter jammer dat deze als een kip zonder kop door de levels rond rennen en maar wat doen. Je kunt ze geen opdrachten geven en de artificiële intelligentie die ze hebben meegekregen is ook niet van hoogstaand niveau.

Daarnaast gaat het hakken na een tijdje behoorlijk vervelen. Je kunt jezelf uitrusten met een knots, een zwaard en een speer en al spelende een stel hele vette wapens bemachtigen, maar het vechten zelf is gewoon saai. Je hebt één knop om normale aanvallen mee uit te voeren en één knop om wat langzamere, maar schadelijker finishing moves mee in te zetten. Tevens krijg je een knop om te blokkeren, te ontwijken en de mogelijkheid om iets meer pit in je aanvallen te gooien, maar dat is alles. Rise of the Argonauts kent geen vette animaties zoals in God of War of waanzinnige tegenstand zoals in Ninja Gaiden, om het spel te redden. In feite is het verhaal de enige reden om de game uit te spelen.

Synchronisatie, collision detection en heads up display

Audiovisueel behoort Rise of the Argonauts zeker niet tot het topsegment. Af en toe zitten er onscherpe objecten in het spel, de framerate wil nog wel eens stotteren en tijdens sommige tussenfilmpjes is de synchronisatie tussen de stemmen en de animaties van de mond helemaal in het honderd gelopen. Wel positief is het feit dat alles is ingesproken en dat draagt uiteraard bij aan een overtuigende overlevering van het verhaal, maar er blijven toch veel storende dingen over. Zo kun je helemaal niet springen met Jason en loop je al te vaak tegen onzichtbare muren, dichte deuren of onoverwinbare hekjes op. Laatste minpunt is de collision detection, wat betekent dat je wel eens wil blijven haken achter onzichtbare hoeken en randen.

De grootste misser is toch wel de heads up display. Deze staat standaard zelfs uit, zodat het hele beeld gebruikt kan worden voor de game. Dit geeft het spel natuurlijk wel een mooi, filmisch aspect, maar het werkt voor geen meter aangezien je tijdens de gevechten geen idee hebt wat er aan de hand is. Je ziet immers geen levensbalk en dus weet je ook niet of je elk moment het loodje kan leggen. Gelukkig is dit wel aan te zetten, maar de mogelijkheid om een minimap tevoorschijn te toveren ontbreekt. Nu moet je steeds naar het hoofdmenu om daar naar de overzichtskaart te gaan om uit te vinden waar je bent en waar je precies naar toe moet. Dit haalt de vaart uit het spel en ik slaagde er in het begin van de game zelfs in om te verdwalen in mijn eigen paleis.

Conclusie

Rise of the Argonauts is een mythologische actiegame die de speler een eigen interpretatie van het verhaal over Jason en de Argonauten voorschotelt. Dit levert voor mensen die wegwijs zijn in de Griekse mythologie een spel op met een hoop verwijzingen en bekende personages, maar helaas is de game zelf van mindere kwaliteit.

De role playing-opties zijn behoorlijk beperkt en het vechten valt al snel in herhaling. Het gemis van een minimap op je heads up display maakt het spel op sommige punten haast onspeelbaar, aangezien dit erg lastig navigeren is.

Grafisch ziet het er ook niet allemaal even verzorgd uit, hoewel de tussenfilmpjes wel onderhoudend zijn en de dialogen bij vlagen erg interessant. Al met al is Rise of the Argonauts een redelijk actiespel dat helaas verbleekt bij alle topgames die afgelopen najaar zijn verschenen.

  1.   
    Rickass93's avatar

    Had een hoop verwacht van deze game, blijkbaar is het niet zo goed als me vertelt werd.

  2.   
    Neolite's avatar

    Jammer van die gebreken, anders had ik hem zeker wel gehaald. 🙁

  3.   
    mitchelltje9's avatar

    het lijkt mij wel vet eigenlijk

  4.   
    Dordtlon's avatar

    Ziet er zeker strak uit

  5.   
    Mmore's avatar

    Wat een toeval. Ik stond gisteren nog in de winkel met deze game in m’n handen, terwijl ik me afvraag waarom ik er nog niet van gehoord had. Gelukkig niet gekocht, niet mijn genre en van wat ik hier lees relatief tegenvallend.

  6.   
    perryv's avatar

    hoe zo niet speelbaar?

  7.   
    NLkevvNL's avatar

    perryv schreef, "hoe zo niet speelbaar?"

    geen mini map…

  8.   
    /DareDevil's avatar

    Epic fail