Steel Fury: Kharkov 1942

De recessie zit er aan te komen, maar dat weerhoudt Lighthouse Interactive er niet van om niche gamers te voorzien van spectaculaire titels. In die categorie valt ook Steel Fury – Kharkov 1942. Of dit de manier is om de winterdagen door te komen, lees je in deze review!

Steel Fury is een tanksimulator die zich afspeelt aan het oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog, bij de stad Kharkov, destijds de dichtst bevolkte stad van de Sovjet-Unie die in handen van de Nazi’s was gevallen. De game valt uiteen in drie campagnes die zich afspelen tussen 12 en 28 mei, 1942, toen een belangrijke slag om Kharkov plaatsvond.

De tutorial van Steel Fury, die je ongetwijfeld nodig zult hebben als je geen zin hebt om de handleiding door te lezen, verliep niet geheel vlekkeloos. Tot drie keer toe moest ik opnieuw beginnen omdat mijn tank niet meer reageerde op mijn input. Toen ik dit echter allemaal overkomen had, ontvouwde zich de wereld van Steel Fury voor mij.

Hyperrealisme

Als simulator is de hoogste inzet van Steel Fury realisme. Over het algemeen is dat goed. Het gaat zelfs zo ver dat er een barst in het vizier van je tank geschoten kan worden! Echter, soms gaat het ook te ver. Zoals in een situatie waarin je door soldaten met automatische geweren ingemaakt wordt en je je missie opnieuw moet beginnen. Ik weet niet veel van tanks, maar wel dat je als infanterist snel aan de kant moet als er eentje in jouw richting komt.

De kogels die je tank gebruikt zijn er in verschillende soorten. Je kunt die wisselen om verschillende soorten doelen aan te kunnen, variërend van tanks tot kanonnen en infanterie. Je machinegeweer kent maar één soort kogels. Het is een beetje jammer om te zien dat de kogels uit je machinegeweer, voorzien van tracers, zich meer lijken te gedragen als een waterstraal dan als kogels, inclusief “opspatten”.

Grafisch scoort de game matig. De tanks zien er weliswaar schitterend uit en zijn tot in detail verzorgd, maar de omgevingen laten toch te wensen over. De vegetatie bestaat veelal uit grove textures die de kilometers aan in-game terrein bedekken. De lichteffecten zien er. zeker op hoge resolutie, wel goed uit.

De omgeving is vrijwel volledig te vernietigen. Op zich is dat iets moois, maar bomen behoren niet om te vallen zodra ze aangeraakt worden door een tank – en dat gebeurt helaas constant, met bomen van alle soorten en maten. Het enige goede daaraan is dat een boom, zodra die op de grond ligt, nog steeds natuurkundige eigenschappen heeft, zodat je tank er ook daadwerkelijk overheen moet rijden.

Het slagveld

De schaal van Steel Fury is bijzonder groot en je moet dan ook niet vreemd opkijken om een aantal minuten onderweg te zijn naar je doel. Op het slagveld is verder weinig aan de hand. De vijand staat opgesteld in hun loopgraven en bij mounted guns. Er rijden tanks rond van zowel de Russen als de Duitsers en de confrontatie verloopt meestal vrij chaotisch.

Als bevelhebber van een tank moet je tegelijkertijd je tank beschermen tegen vijandelijk vuur, je vijanden zo snel mogelijk omleggen en ondertussen ook orders geven aan de rest van de troepen. Gelukkig is dat allemaal vrij makkelijk verwerkt in een tactische map, waarmee je simpel orders kunt geven aan de eenheden onder jouw bevel.

Afhankelijk van de instellingen, die je in staat stellen om zowel het realisme als de moeilijkheid aan te passen, kun je kiezen voor een zo authentiek mogelijke ervaring of voor iets dat wat makkelijker speelt. Met de meest authentieke ervaring zit je constant in je tank met evenveel bewegingsvrijheid als mijn voet in de schoen van een ballerina. Je hebt, afhankelijk van je positie als bestuurder, schutter, bevelhebber of lader verschillende interne gezichtspunten die je zicht bieden op je instrumenten of naar buiten, mits je de klep open zet. Ook kun je even lucht happen door je hoofd uit de koepel te steken. Alle schijn van claustrofobie verdwijnt dan als je over het uitgestrekte slagveld kijkt.

De A.I. helpt je gelukkig wel, aangezien je nooit alle vier de posities zelf kunt bedienen, en dat gaat goed. Je kunt vanuit iedere positie makkelijk orders geven om je tank te laten rijden of stil te zetten. Ook handig is een bevel om heel even halt te houden, zodat je als schutter kan schieten zonder dat de tank wiebelt. Het vinden van je doelen kan echter nog wel eens wat moeilijkheden opleveren, aangezien ze af en toe haast onzichtbaar zijn in hun loopgraven.

En dan nog dit

Het is opvallend dat een game die de nadruk legt op tanksimulaties slechts drie speelbare tanks heeft, namelijk de T-34.76, Mk. II ‘Matilda’ III en de Panzer IV. Dat is toch wel vrij karig te noemen. Ook de tutorial had wat uitgebreider gemogen, zeker aangezien de tanks zo goed zijn nagemaakt dat er nog best wat uitleg bij komt kijken voordat je doorhebt hoe alles precies werkt. Daarnaast lijken sommige besturingselementen defect. In het opties menu stond er zelfs een functiebeschrijving in de lijst “???” waar ik een knop aan kon toewijzen. Dat soort zaken maken de boel niet duidelijker.

Conclusie

De wereld van Steel Fury is er zonder twijfel eentje voor liefhebbers van WOII-tanks en alles wat daarmee samenhangt. De tanks zijn over het algemeen genomen de enige dingen waar echt aandacht aan besteed lijkt te zijn. Toch is dat allemaal niet fataal voor de uiteindelijke game. Steel Fury kan zichzelf overeind houden omdat de instellingen van de gevechten zo variabel zijn dat ze haast voor ieder wat wils bieden, mits je houdt van grote uitgestrekte slagvelden en niet de close combat die bijvoorbeeld een game als Brothers in Arms: Hell’s Highway biedt.

De afwerking is helaas nogal matig en dat maakt het dat Steel Fury geen game is die je “even oppakt.” Kortom, Steel Fury – Kharkov 1942 is een game voor de fanatieke WOII-junk die maar geen genoeg kan krijgen van authenticiteit.

  1.   
    NeoGenesis59's avatar

    Grappig. Anders kom je bijna nooit tanksimulatie games tegen. En nu opeens twee recent achter elkaar. Jammer dat ze op WO2 zijn gericht en niet op moderne oorlogsvoering.

  2.   
    M@tthijs's avatar

    dit is weer eens uitmelking van het WOII genre!!! 👿

  3.   
    Flexican's avatar

    ”Bijltje93″ schreef, "dit is weer eens uitmelking van het WOII genre!!! 👿 "

    Zo moet je het niet zien. Maar meer als herleving in zekere mate er van. WOII games blijven altijd goed scoren, CoD 1/2/5. Zie er niets verkeerds even.

    maar even over de game, ik had gehoord dat die andere tank game heel erg rot besturen was, hoor ik hier weinig over?

  4.   
    nanathan's avatar

    Lijke tankgame alleen komt ie een jaar of 3 te laat

  5.   
    Rideo Mortem's avatar

    Flexican schreef, "

    ”Bijltje93″ schreef, "dit is weer eens uitmelking van het WOII genre!!! 👿 "

    Zo moet je het niet zien. Maar meer als herleving in zekere mate er van. WOII games blijven altijd goed scoren, CoD 1/2/5. Zie er niets verkeerds even.

    maar even over de game, ik had gehoord dat die andere tank game heel erg rot besturen was, hoor ik hier weinig over?"

    De besturing valt reuze mee, hoewel het wat oefening vereist om er handig mee te worden. Sowieso zijn er een hoop dingen aan de AI over te laten dus dat was niet echt storend.

  6.   
    M@tthijs's avatar

    Flexican schreef, "

    ”Bijltje93″ schreef, "dit is weer eens uitmelking van het WOII genre!!! 👿 "

    Zo moet je het niet zien. Maar meer als herleving in zekere mate er van. WOII games blijven altijd goed scoren, CoD 1/2/5. Zie er niets verkeerds even.

    "

    Er zijn behoorlijk veel gamers die CoD5 hebben laten liggen aangezien het weer WOII is…. 😉

  7.   
    THE-DUTCH-GUY's avatar

    Bijltje93″]

    ”Flexican schreef, "[quote=”Bijltje93″ schreef, ".."

    Zo moet je het niet zien. Maar meer als herleving in zekere mate er van. WOII games blijven altijd goed scoren, CoD 1/2/5. Zie er niets verkeerds even.

    "

    Er zijn behoorlijk veel gamers die CoD5 hebben laten liggen aangezien het weer WOII is…. 😉 [/quote]

    ja en die hem daar door hebben gekocht 😛