Trauma Center: New Blood

Pak de virtuele scalpel er maar bij, want we gaan weer opereren! Na het goede Trauma Center: Second Opinion van vorig jaar koos Nintendo ervoor om met een tweede deel te komen. Is Trauma Center: New Blood een welkome aanvulling in deze tijd van schaarste of is meer niet altijd beter?

Het mag geen verrassing heten dat Trauma Center: New Blood geen rare sprongen maakt. Second Opinion was namelijk een erg goede game, waardoor ontwikkelaar Atlus zich aan de formule ‘never change a winning concept’ heeft gehouden. In veel gevallen betekent dit dat het tweede deel in de reeks een herhalingsoefening gaat worden, zeker met een game als Trauma Center. Je kunt daar moeilijk van het gelegde pad afwijken; opereren is immers iets wat je moeilijk in een ander jasje kunt stoppen. Atlus heeft het jasje dan ook aangehouden, maar weet genoeg toe te voegen om toch een game neer te zetten die zéker zo goed is.

Kleinschalige E.R.

De eerdergenoemde formule wordt dus ook in New Blood gewoon aangehouden. Dat houdt in dat je je opnieuw in een interactieve soap waant. Je volgt het wel en wee van twee doktoren, aanvankelijk in een klein ziekenhuisje. Naarmate het verhaal vordert ontrafelt zich een spannend complot… afijn, de game is een soort E.R. (je weet wel, die ziekenhuisserie die je moeder kijkt), dus verwacht de nodige drama, bedrog en intriges. Het verhaal speelt op de achtergrond een belangrijke rol voor een game waar je alleen maar kunt opereren. Middels dialogen met goede voice-acting worden de operaties dus aan elkaar geweven. Gelukkig maar, want dit houdt de game spannend en laat de gamer goed doorspelen.

Qua gameplay verschilt de game weinig van zijn voorganger. Je begint door wat tutorials door te nemen, waarna je in de eerste simpele operaties op gang mag komen. Al snel zul je echter al je skills in de strijd moeten gooien en zul je bij iedere patiënt al je chirurgisch gereedschap nodig hebben. Belangrijk is dan om de juiste apparaten bij de juiste medische gevallen te zoeken, iets wat je dus in je hoofd zult moeten prenten. Daarnaast zul je nog de juiste volgorde van handelen toe moeten passen en dit alles ook nog eens zo netjes mogelijk. Eerst ontsmetten, dan een incisie plaatsen, op naar de besmette organen, tumoren verwijderen met een laser, de wondjes dichten, de grote tumor opsporen, uitsnijden en verwijderen, de wond verzorgen en hechten en intussen ook nog de hartslag van de patiënt in de gaten houden…

Zoals ik al zei; routine opbouwen is een vereiste. Opvallend genoeg ligt deze moeilijkheidsgraad al gauw aardig hoog, waardoor je sommige operaties meerdere keren over zult moeten doen. Heb je het eenmaal onder de knie, dan zul je de operaties snel en doeltreffend kunnen afronden. Je zult met de analoge stick van de nunchuck je instrumenten moeten kiezen, waarbij iedere richting een instrument is. Niet alleen zul je dus feilloos met je Wii Remote moeten mikken, je zult ook een goede coördinatie moeten hebben met je andere hand. En dat ook nog eens weten te combineren, terwijl je eerdergenoemde routines uitvoert. Had ik al gezegd dat de moeilijkheidsgraad best hoog ligt?

Samen snijden
De moeilijkheidsgraad is in principe een veranderd puntje ten opzichte van Second Opinion, want de game is nu een stuk uitdagender (en, als je niet zo behendig bent met de controller, frustrerender) . Gelukkig kun je de moeilijkheidsgraad veranderen tijdens het spelen, hoewel dan nog steeds een pittige game overblijft. Natuurlijk staat met het normale snijden en hechten al een game van formaat, maar Nintendo zou Nintendo niet zijn als het niet meer zou willen dan een Second Opinion v2. Daarom zijn er enkele subtiele vernieuwingen in New Blood aangebracht. In dit deel is het namelijk mogelijk om samen met een operatie aan de slag te gaan. Een handige functie voor die eerdergenoemde moeilijkheidsgraad, want twee chirurgen zijn natuurlijk sneller dan één. Behalve als je medechirurg niet aan het vereiste niveau voldoet, want dan zul je waarschijnlijk alleen maar opgehouden worden. De situaties die ontstaan doordat je je collegasnijder wijst op zijn of haar onvermogen zorgen voor heel wat fun, maar ook dat kan natuurlijk irriteren als je dezelfde operatie na twintig pogingen nog niet tot een gezond einde hebt volbracht.

Een leuke toevoeging is het dus wel, maar zorg wel dat je een capabele collega hebt. Heb je dat niet, dan hoef je niet bang te zijn dat de game voelt als een herhalingsoefening van Second Opinion. Naast bovengenoemde nieuwigheidjes is de game op het vlak van gameplay namelijk ook flink verbeterd. De missies variëren sterk, van het handmatig reanimeren van een kinderhartje tot het uitvoeren van een huidtransplantatie van een patiënt vol brandwonden. Mensen die nog steeds bang waren dat deze game niet meer dan een uitbreidingspakket van deel één zou zijn hoeven dus nergens voor te vrezen.

Conclusie
Trauma Center: New Blood is absoluut een verbetering ten opzichte van het vorige deel. Ieder facet van de gameplay is er uitgelicht, onderzocht en verbeterd, zo lijkt het. Zowel de dialogen als de gameplaytoepassingen zitten allemaal net even wat beter in elkaar. De grote variatie aan operaties zorgt ervoor dat je door blijft spelen, want je wil nu eenmaal weten wat je nú weer staat te wachten.

Met haar Japanse stijltje tijdens de dialogen borduurt Atlus verder op wat men bij de vorige Trauma Center games al deed, maar ook dit is een stuk beter uitgewerkt. Jammer is dat we nog steeds stilstaande beelden zien tijdens de dialogen, maar dat hoort wellicht bij het genre. De operaties zelf zijn nog altijd weinig realistisch op het grafische vlak, wat misschien maar goed is ook.

De complexiteit van de handelingen die je moet uitvoeren ligt een stuk hoger dan bij het vorige deel, wat voor veel mensen misschien een bron van frustratie is. De moeilijkheidsgraad moge dan aardig hoog liggen, ik kan het alleen maar toejuichen. Dit zorgt er in ieder geval voor dat de game uitdagend en boeiend blijft. Alles bij elkaar kunnen we zeggen dat deze game de vorige overtreft en daarmee gewoon weer een topper is. Of de line-up van de Wii dit najaar nou onder de maat is of niet, Trauma Center: New Blood is gewoon een dijk van een game. Dus de centen die je dit najaar hebt gespaard? Geef ze lekker uit aan Trauma Center: New Blood en voor je het weet opereer je zelfs jezelf!

  1.   
    craz's avatar

    Ik heb gehoord dat de besturing soms lastig is.
    voor de rest is alles oke. 🙂

  2.   
    ckerigon's avatar

    Ik vond de ds versie’s al geweldig dus dan moet dit het ook zijn 😛

  3.   
    Nick Huizinga's avatar

    Het is in ieder geval wel een genre appart dat dokertje spelen 😛

  4.   
    Flexican's avatar

    Jah nou.. ut lijkt me nou niet echt een gat in de markt 🙄