Rhiannon

De vorige point and click van Lighthouse Interactive, The Lost Crown, was een zeer aangename verrassing en ik keek dan ook erg uit naar de nieuwste point and click van deze Nederlandse uitgever. Maar of het deze keer ook om een aangename verrassing gaat.

Stel: een goede vriendin vraagt je om een tijdje op haar huis te passen omdat ze samen met haar man en kind er een tijdje tussenuit wil. De dochter, Rhiannon, gedraagt zich namelijk al een tijdje vreemd, en het schijnt iets te maken te hebben met het landgoed waar ze op woont. Je accepteert het aanbod, maar eenmaal aangekomen op het landgoed lijkt het alsof iets of iemand je zo snel mogelijk weer weg te willen werken. Een spannende setting voor een mysterieuze game dus, vooral als later blijkt dat Rhiannon belangrijker is dan je eerst had gedacht.

eft

Sfeer

Bij een game met zo’n mysterieus verhaal hoort natuurlijk een minstens zo spookachtige sfeer. Aangezien Rhiannon: Curse of the Four Branches een echte point and click game is, is de sfeer in dit spel niet afhankelijk van het gevoel dat er elk moment een vijand uit de schaduw van een bak geraniums kan springen. De sfeer is dan ook sterk afhankelijk van graphics en geluid, en dat hebben de makers van Rhiannon: Curse of the Four Branches gelukkig goed begrepen.

Op de achtergrond hoor je dan ook geen kitscherige, semi-dramatische orgelmuziek en zelfs geen Keltische volksliederen, wat overigens wel goed bij de locatie had gepast, maar enkel en alleen geluidseffecten. Krakende deuren, klepperende kattenluikjes, maar ook aan enge spookgeluiden is gedacht. Zo wilde ik op een gegeven moment een trap oplopen, maar op het moment dat ik bovenin het scherm klikte hoorde ik opeens een stem “Rhiannon…” hijgen. Gevolg: instant kippenvel en toch nog maar eens een keertje extra kijken of er écht geen spoken onder mn bed zitten.

Qua graphics zit het ook wel goed, hoewel deze niet top notch zijn en helaas ook niet zo sfeervol als in The Lost Crown. Desalniettemin dragen de graphics hun steentje bij aan de sfeer, doen ze gewoon wat ze moeten doen en zijn zeker niet dramatisch slecht.

Het verhaal in Rhiannon: Curse of the Four Branches lijkt in begin vrij eenvoudig, maar al snel kom je erachter dat alles veel complexer in elkaar zit. Gecombineerd met het feit dat dit spel zich afspeelt in Wales en dit gebied een zeer rijke historie met koningen en magiërs heeft, kun je je wel voorstellen welke kant het verhaal op zal gaan. Verder zal ik niks verklappen over het verhaal, want dat is iets wat je echt zelf moet beleven.

ight20

Gebroken knieschijven

Om verder in het verhaal te komen moet je uiteraard puzzels oplossen en je speelomgeving verkennen, op zoek naar voorwerpen. Deze voorwerpen pak je op, gebruik je vervolgens ergens anders en zo krijg je een nieuw voorwerp of gebeurt er iets nieuws waardoor je weer iets meer over het verhaal te weten komt. Het is dan ook erg irritant dat je in Rhiannon: Curse of the Four Branches sommige voorwerpen wel kunt bekijken, maar niet kunt oppakken, zelfs al heb je het sterke vermoeden dat je ze later nog een keer nodig gaat hebben. Sterker nog, je hebt die voorwerpen inderdaad later pas nodig en kunt ze ook dan pas oppakken waardoor je je soms helemaal rot moet zoeken: lagen die batterijen nou in de keuken, in de woonkamer of toch in de schuur…?

Iets anders dat mij af en toe irriteerde was de navigatie. Hoewel het spel uitgevoerd is in 3D voelt het aan als 2D omdat je eigenlijk van plaatje naar plaatje klikt. Dit leverde problemen op, alsmede enkele gebroken knieschijven, toen ik van de ene kant van de tafel naar de andere kant moest lopen. Buiten het huis, op het landgoed van Ty Pryderi, raakte ik zo ook nogal eens de weg kwijt omdat ik geen idee had van welke kant ik net kwam en welke kant ik op ook alweer op wilde gaan. Dit komt onder andere doordat er vrij veel verschillende ‘plaatjes’ zijn, je alles van allerlei verschillende kanten kunt bekijken en bovendien vaak ook nog eens in en uit kan zoomen.

Conclusie

Rhiannon: Curse of the Four Branches is een game met twee gezichten: aan de ene kant weet het qua verhaal en qua sfeer goed te overtuigen en is het zeker een game die je vaker zou willen spelen, voorzover dat mogelijk is bij een point and click game uiteraard. Aan de andere kant zitten er een paar dingetjes in, zoals het niet altijd kunnen oppakken van voorwerpen die je later wel nodig hebt, waardoor het spel bij vlagen gaat irriteren. Dit maakt Rhiannon: Curse of the Four Branches tot een spel voor echte liefhebbers van point and click games die hier wel doorheen kunnen kijken, maar de gemiddelde gamer zal het spel hierdoor te snel weer opzij willen leggen.

  1.   
    Umbra's avatar

    Niets voor mij, ik hou niet zo van point & click en adventure games.

  2.   
    craz's avatar

    lijkt mew wel grappig 🙂

  3.   
    DutchFreeze's avatar

    voor een point & klick vind ik het er eigenlijk niet uitzien 🙁

  4.   
    /DareDevil's avatar

    Lijkt me geen hol aan. Point & Click is gewoon Outdated 😡

  5.   
    Rickass93's avatar

    Umbra schreef, "Niets voor mij, ik hou niet zo van point & click en adventure games."

  6.   
    gamertje1's avatar

    Bommeltje schreef, "Lijkt me geen hol aan. Point & Click is gewoon Outdated 😡 "

    Idd. wie wil er nu nog point & click spele xD