Samba de Amigo

Ritmische games zijn tegenwoordig he-le-maal in. Of je nou in een microfoon mag blabberen, op een plastic gitaar mag rocken of op conga’s mag meppen, het blijft altijd een leuke ervaring. Staat maraca-schudder Samba de Amigo een beetje zijn mannetje in deze hype?

Ik heb voorheen niet bepaald veel gehad met ritmische games: ik schaamde me immers altijd voor mijn Dance Dance Revolution-highscores en begreep ook nooit waarom iedereen altijd zo hard begon te lachen tegen de tijd dat het mijn beurt was met SingStar. Gelukkig kan ik die vroege trauma’s nu achter me laten, enkele dagen geleden viel namelijk Samba de Amigo voor de Wii op mijn altijd vertrouwde deurmat en deze feel good-game zou naar horen mijn zicht op ritmische spellen helemaal veranderen.

Afstandbediening met appendix

Nog voordat ik daadwerkelijk begin met het spelen van enkele nummers met Samba de Amigo neem ik even de tijd om een tutorial af te leggen. Het mag je inmiddels duidelijk zijn geworden dat in Samba de Amigo je WiiMote en NunChuck omgetoverd worden in twee heuse maraca’s (sambaballen). Met dat idee in mijn achterhoofd leek het me verstandig om minstens even een beginnerslesje af te leggen, want zoals we zo onderhand wel weten, doet de Wii het nooit zoals het van andere consoles verwacht wordt. Op tijd de goede knop indrukken met Guitar Hero alla, maar hoe besturen we nou daadwerkelijk een instrument als sambaballen met slechts een witte afstandbediening plus aanhangsel?

De controls blijken al snel bijster simplistisch: er zijn als het ware zes ‘knoppen’, die geactiveerd worden door middel van de WiiMote en/of NunChuck boven, onder of op normale hoogte een korte tik te geven. Van die drie houdingen is vanzelfsprekend weer een linkse en rechtste variant, wat het geheel op zes knoppen brengt. Het principe van deze controls duurt niet lang om door te krijgen en ook je jongere zusje of broertje zal er zeker geen problemen mee hebben ze te leren.

Naast de standaard tikken die we uit kunnen delen zullen ook andere soorten moves de kop opsteken. Zo wordt je als speler ook geconfronteerd met langere ‘noten’ waarin we de maraca’s zo snel mogelijk in één houding heen en weer moeten schudden. Ook komen posities en dansmoves aan bod: twee opdrachten die tussen het notenwerk door komen als afwisseling. De bedoeling bij ‘poses’ is om snel mogelijk de afgebeelde positie aan te nemen voordat je verder kan met het schudwerk. Dansen gaat door middel van het heen en weer bewegen van één of twee controllers, sneller heen en weer bewegen loopt uiteraard parallel aan meer punten, maar kan daarnaast ook erg vermoeiend zijn. De game bewijst zich maar al te snel als een lachwekkende gebeurtenis zodra men het koppelt aan een groep vrienden en wat borrelnootjes.

Maar werkt het ook? Registreren de twee witte stukken plastic fantastic je sambaslagen wel naar behoren? In een kort antwoord: ja. In een ietwat langer antwoord: ja, maar raak vooral niet gefrustreerd als dat enkele keren niet het geval is. De WiiMote en Nun-Chuk reageren erg specifiek op welke tikken goed of fout zijn en als je een keer een andere beweging uitvoert is de kans groot dat bijvoorbeeld een tik op middelhoogte geregistreerd wordt als een lage slag. Het zal dan ook wel eens voorkomen dat je perfect verlopende nummer onderbroken wordt door een “BOO!” omwege een gemiste slag te wijten aan een niet goed geregistreerde tik. Het is uiteraard jammer, maar soms moeten we ons toch realiseren dat de Wii nu eenmaal niet altijd het mekka van infrarood kan zijn.

ARRRIBA!

Maar dat is dat, de controls en de uitschietertjes die zij met haar meebrengt laat ik achterwege, Samba de Amigo draait immers om zijn vrolijke upbeat muziek en kleurrijke feeling. En ja hoor, de muziek en feeling mogen er wezen! Het spel barst namelijk van de geweldige nummers die je verzekerd wel eens op foute feestjes (of tijdens een goede carnaval) hoort, volledig mee kan brabbelen maar wonder boven wonder niet bij naam kent. Vrolijke, Mexicaans en Spaans getinte nummers stammende uit gemiddeld de jaren 50 komen op sneltreinvaart op je af, met af en toe, voor de afwisseling, een modern nummer zoals Rihanna’s Pon De Replay of dé hit van 2002: The Ketchup Song. Kortom: je dag kan simpelweg niet meer kapot na een goede sessie Samba de Amigo. Spreken dat soort nummers je niet aan? Wegwezen dan, Samba de Amigo zal voor jou één grote deceptie zijn, en dat wil je niet.

Ook de stijl mag er wezen: cartoony vormgegeven levels bewegen op komische wijze terwijl Amigo, zijn vrienden en één of meerdere door jou aangemaakte Mii’s heen en weer huppelen. Nu moet ik toegeven dat de bewegingen op den duur erg houterig en repetief overkomen, maar wat maakt dat nou weer uit als alle kleuren van de regenboog over je scherm heen knallen, sambaballen door de lucht zweven en je eigen Mii, verkleed in een traditioneel Mexicaans pakje samen met Elvis en een stel cactussen danst? Precies, dat zeg ik: niks.

Nutteloos of onmisbaar?

De line-up van nummers mag dan wel sterk zijn en de stijl is niets minder dan één en al feest, maar voegt ons gerammel met de afstandbedieningen ook daadwerkelijk iets toe? Als ik niet in die SingStar-microfoon brabbel stelt de hit niet veel meer voor dan een ritmisch riedeltje en als ik weiger op het plastic Guitar Hero-gitaar te spelen is de hele charme van het rocknummer weg. De maraca’s zijn in tegenstelling tot die twee voorbeelden slechts een losse toevoeging aan de nummers: ze spelen geen onderdeel in het echte nummer en zijn simpelweg ‘over het originele nummer heen gelegd’. De nummers klinken dus prima zonder dat jij de afstandbedieningen schudt en sterker nog, soms zelfs beter. Het feit dat je andere samba geluidjes vrij kan spelen om vervolgens in te stellen zet er alleen maar een nog grotere streep onder. Want wat heeft een geweldig feestnummer als Lou Bega’s Mambo Number 5 nou aan ritmische sci-fi geluidjes of het gekreun van een meisje op de maat?

Uiteraard is er ook nog de optie om het geluid van het schudden van je sambaballen weg te laten, maar dat is ook niet wat je wil. Op deze manier lijkt het alsof je totaal geen inbreng hebt op het nummer en dat is waar kopers van een ritmische game nou juist naar op zoek zijn. Het leek echter wel alsof krachten van hogerop besloten hadden me de mond te snoeren door middel van een lichte dempmodus aan te maken in Samba de Amigo. Op deze manier bepaald je zelf hoe hard je de zelfingestelde samba geluiden wil horen, waardoor je wel inbreng hebt op de nummers, zonder het totaal te verkrachten.

Extra’s

Ik en extra’s, we gaan hand in hand, al sinds het begin van mijn jeugd. [is die niet nog steeds bezig dan? -red.] Prestaties voltooien en extraatjes vrijspelen staan wat mij betreft nooit mis in een game. Ook Samba de Amigo kent er een paar, maar daar werd ik dan plots weer niet bepaald vrolijk van. Zo zijn er zes kleine minigames te unlocken in het spel. Enkele maken gebruik van de leuke samba-besturing, zoals snel poses ‘striken’ of mollen tikken met je maraca’s. Maar ik speelde er ook een paar vrij die gewoonweg nergens op sloegen. Een piñata kapot slaan met slechts één constante beweging of 2D-achtig volleybal spelen met controls die waarschijnlijk niemand voor de hand liggen? Het is inmiddels 2008 en de testfase van de Wii is zo onderhand wel voorbij, we kunnen tegenwoordig wel beter dan dit soort nutteloze spelletjes. Uitschietertjes als deze van ontwikkelaar Gearbox doen niets af aan de echte ervaring van Samba de Amigo, maar iets toevoegen doen ze evenmin.

Conclusie

Al met al is Samba de Amigo een prima game, voor zowel langdurige solosessies met het volumeknop vol open als multiplayerpotjes met eveneens veel kabaal. Met behulp van de uptempo nummers en een regen van vrolijke kleuren en sfeertjes kan je dag simpelweg niet meer kapot. Het enige wat me echt even dwarszat is natuurlijk dat heel de maraca’s niet echt een deel van de muziek zijn, wat bij een veelvoud van andere ritmische games wel erg sterk het geval is. Neem dat laatste argument echter niet al te serieus en neem Samba de Amigo gewoon zoals hij bedoeld is: een lekkere feel good game die nooit weg is van een lekker potje maracaschudden. Schenk gewoon wat drankjes in, strooi de borrelnootjes in je favoriete bak en geniet met wat vrienden van de lol die Samba de Amigo te bieden heeft.

  1.   
    Ranieboy's avatar

    ziet er leuk uit voor de kinderen 😀

  2.   
    Dy-88's avatar

    Ranieboy schreef, "ziet er leuk uit voor de kinderen :D"

    ja typsich iets voor me kleine zusje…
    bij het kinderpakket bij bol.com krijg je deze er ook bij
    heb hem laatst gekocht 😛

  3.   
    -050- Critical's avatar

    ik vind hem zelf strak (bij iemand anders gespeeld:)) maar ik wacht of ik hem kan winnen

  4.   
    teddy-nl's avatar

    ik heb het spel al een aantal keren gespeeld en ik vind het superleuk
    vrolijke muziek en het is als je het door hebt best goed te spelen

  5.   
    Overload14's avatar

    ik zou zelf enkel zon spel spelen als ik dronken ben xD