Viva Piñata Pocket Paradijs

De originele Viva Pinata voor de Xbox 360 was een denderend succes voor zowel hardcore gamers als doorsnee kinderen. De game hield mij dusdanig in zijn ban en dat maakte me zeker niet minder geïnteresseerd in de Nintendo DS versie van het spel: Pocket Paradijs. Maar kan dat tuinieren eigenlijk wel op die twee minuscule schermpjes?

Met die vraag begon ik aan mijn eerste sessie Viva Pinata Pocket Paradise. Even de Guitar Grip van Guitar Hero On Tour eraf halen, weer aanleren om de DS niet in boekhouding te gebruiken maar in zijn normale stand en in plaats van een plectrum een stylus in mijn hand te nemen voor het spelen. Okay, ik ben er klaar voor, laat de Pinata avonturen op zakformaat maar komen!

Een kind kan de was doen

Uit ervaring had ik me voorbereid om meteen de vierkante hoop troep en verdroogde grond in te springen om vervolgens mijn “tuintje” te verbouwen, maar nee, mijn verwachtingen hebben mij opnieuw het verkeerde pad op gezet. In Pocket Paradijs is het namelijk helemaal niet de bedoeling om al spelende de weg naar een mooie tuin te leren kennen, sterker nog, nog voordat ik mijn eigen tuin kan betreden moet ik eerst vier tutorials doorlopen. Natuurlijk, ik wist nog niet precies hoe ik met de stylus de puinzooi om moest toveren in een fantasievolle achtertuin, maar tutorials troffen we ook niet aan in het originele spel. Ach, ik laat me er bij neerleggen: tutorials dus.

En niet zo maar tutorials, wat me meteen in het oog sprong zijn namelijk de pratende Pinata’s. Het is niet dat ik bang ben voor pratende, uit snoep en felgekleurd papier bestaande beesten, maar het mooie aan de originele versie van Viva Pinata was dat het nog niks te maken had met de gelijknamige, lichtelijk kinderachtige televisieserie. Met pratende Pinata’s wordt er direct een verband gelegd tussen de game en de serie, wat juist hetgene was wat me niet beviel aan Party Animals.

Terwijl de bekende Pinata’s uit de serie me laten zien hoe ik de stylus gebruik om Pinata’s te besturen, mijn tuin te bewerken, spullen te verkopen en Pinata’s hun liefdesdans uit te laten voeren valt me al snel op dat de stylus meer dan geschikt is voor deze game. Met al het gemak van de wereld pak ik spullen op en versleep ik ze, geef ik mijn plantjes water en laat ik de koddige diertjes iets toepasselijks eten. De DS bewijst zich hiermee opnieuw als een toegankelijke handheld voor zowel gamer als developer: wie had immers gedacht dat een hectische Viva Pinata-tuin makkelijk te runnen viel met twee kleine schermpjes en een stokje? Een kind kan de was doen, blijkt maar weer eens.

enter enter

Toevoegingen

Om niet als een simpel kopietje van zijn één jaar oudere broer over te komen bevat Pocket Paradijs ook enkele nieuwe toevoegingen. Zo zal het de speler niet ontgaan dat we naast de standaard tuinmodus, ook een zogenaamde “Playground”-optie aan kunnen klikken. Met behulp van deze Playground-modus is er de mogelijkheid in korte tijd een prachttuin van formaat neer te zetten. De Playground-modus is namelijk een versimpelde versie van de standaard tuin: beperkingen zoals chocolademuntjes (sinds 2002 de betaalnorm op Pinata Eiland) en wachttijden van onder andere plantengroei zijn weggehaald. Met slechts een tik of twee met de stylus zet je snel en behendig een mooi tuintje neer. Bewatering van planten is dus niet meer nodig, huizen verschijnen op commando zonder gebouwd te hoeven worden en ook Pinata’s ‘plaatsen’ we als het ware, voldoen aan hun eisen hoeft niet eens meer. Deze mode is leuk voor beginners of gamers die een mooi tuintje willen maken terwijl ze de objecten in de standaard tuin niet kunnen permiteren, maar meer is het ook zeker niet. Nog voordat ik een tuintje in elkaar had geflansd, d’r wat beren in had gedropt en een mooi strandhuis voor ze had gebouwd was de lol er alweer van af. Weliswaar is het leuk om te kunnen expirimenteren met Pinata’s en hun leefomgeving, maar het feit dat je er geen ruk meer voor hoeft te doen maakt het naar mijn smaak té versimpeld en dat haalt op den duur alle lol eraf.

Naast de Playground-modus biedt Pocket Paradijs niet veel nieuws voor doorgewinterde tuiniers. Er zijn geen nieuwe objecten, personages, planten of het belangrijkste van allemaal: Pinata’s. Weliswaar is er nu de mogelijkheid om je tuin te versieren met strandzand en kleine steentjes, maar verder laat Pocket Paradijs de originele tuinmodus zoals hij was. Het is dus goed te begrijpen dat fans van de originele Viva Pinata afhaken op Pocket Paradijs aangezien ze dan voor een tweede keer doodgegooid zullen worden met een grote hoeveelheid hetzelfde.

Beperkingen

Als we het toch hebben over het verband tussen de originele Viva Pinata en het exclusief voor de Nintendo DS ontworpen Pocket Paradijs hebben, kan ik net zo goed in een fade-out overgaan naar het kopje “beperkingen”. Het ligt immers toch voor de hand dat een van origine Xbox 360 exclusive titel het niet zonder schaven redt tijdens een port naar de Nintendo DS? Nee, natuurlijk kan dat niet. Noem het handheld-discriminatie of niet, maar zulk soort ports bakken er meestal niet veel van. Viva Pinata: Pocket Paradijs verdient zeker een dikke pluim door wél iets te presteren, want dat zie je maar zelden. De controls door middel van de stylus werken perfect en de game is in principe nog net zo magisch als zijn Xbox 360-broer indertijd was.

Maar ja, dit kopje heette natuurlijk niet “beperkingen” als Pocket Paradijs ze niet had. Voor de hand liggende beperkingen als grafische pracht prikkelde me toch wel even tijdens het spelen: de game ziet er natuurlijk helemaal niet slecht uit voor een DS-game, maar met de toevoegingen van een inzoom tool worden de pixeligere textures alleen nog maar met een grotere pijl aangewezen en dat spreekt niemand aan. Daarnaast zijn andere features die de Xbox 360 versie nu juist zo leuk maakte gewoonweg foetsie in Pocket Paradijs, neem nou de optie om objecten in meer dan vier kanten te kunnen draaien. Voortaan moeten we het maar weer doen met een draaifunctie bestaande uit vier opties.

Op zoek naar een andere beperking bleek dat ik me ook nog kan richten op de romantiek. De koddige beestjes doen natuurlijk nog steeds hun allen identieke liefdesdans als men ze aan hun romantiek-eisen laat voldoen, maar waar oh waar is toch die leuke minigame gebleven? Normaliter trekken we de Pinata’s naar elkaar toe indien beiden in staat tot romantiek om vervolgens een korte minigame te spelen die officïeel de knoop doorhakt: wel of geen nieuw Pinata-ei? In de DS-versie skippen we deze schattige gebeurtenis om meteen door naar de liefdesdans te gaan. Is het niet juist de DS die zich kan bieden voor leuke (originele) minigames? Ik kon het zeker wel waarderen dat de originele liefdesdans animatie er überhaupt in zat, maar zonder minigame is het kweken van Pinata’s wel erg makkelijk geworden. Of dit nou daadwerkelijk azijnpissen is laat ik aan jullie over, maar het moest natuurlijk wel opgemerkt worden dat Viva Pinata niet ongeschonden geport is, zelfs als dat voor de hand lag.

Conclusie

Ondanks mijn hier en daar negatief lijkende opmerkingen kan ik met een gerust hart vertellen dat Viva Pinata: Pocket Paradijs een geslaagde port is. Niet alleen gaat het besturen van de game prima en zal het dan ook niet lang duren voordat Pocket Paradijs je tweede natuur is, maar er blijkt ook van het hele Viva Pinata-principe niets beschadigd te zijn. Weliswaar lijkt de game dankzij de Playground-modus en de verwijzingen naar de televisieserie meer gericht op kinderen en beginners dan zijn originele voorganger en hebben enkele geslaagde features uit het vorige deel in het stof moeten bijten, maar de game bewijst, hoe dan ook, dat de Nintendo DS zich nogmaals aanbiedt als een goed toegankelijke handheld. De lat voor simulatie/RTS games voor de DS is met behulp van Pocket Paradijs alweer hoger gelegd en dat verdient zeker een compliment.

Viva Pinata: Pocket Paradijs kan onmogelijk een slechte aankoop zijn voor zowel kinderen als ‘echte’ gamers, wanneer je een oogje dicht kunt doen bij de kinderachtige stukjes. Tip van Tom: als je Pocket Paradijs toevallig nog eens ziet liggen in de schappen, raadpleeg je portemomnee, de status van Nintendo DS en je impulsaankoop-gehalte dan even, en neem die game gewoon mee!

  1.   
    OkkieBOOMER's avatar

    erg leuk! ik heb het met mijn neefje gespeeld. Hij vindt het fantastisch (IK OOK:P)

  2.   
    -050- Critical's avatar

    sla ik over kost me teveeel;) Veel andere games dit jaar

    edit: Een hele goede review! werkelijk! 🙂

  3.   
    Erikgame's avatar

    Lijkt me een hele vette game! Misschien halen.

  4.   
    Ariose's avatar

    Prachtige review, Tom! Echt raar dat ze die mini-games hebben geskipt. 🙂

  5.   
    Tom's avatar

    Ariose schreef, "Prachtige review, Tom! Echt raar dat ze die mini-games hebben geskipt. 🙂 "

    Zeker raar, vooral als je je bedenkt dat de DS zich daar simpelweg perfect voor biedt. Ongebalanceerd is het echter wel, want sinds Whirlms altijd hun liefdesbehoeftes accepteren is een nieuw wormpje nog geen klik van je verwijderd. Ik had binnen een kwartier al een massaproductie Whirlms lopende en dat leverde de me misschien iets te veel geld op.

  6.   
    mitchelltje9's avatar

    lijkt me wel grappig 😀

  7.   
    hasie63's avatar

    :sniper: