Overclocked: A History of Violence

In deze tijden van enorme blockbusters op het gebied van games, dreigen kleinere projecten al snel onder te sneeuwen. Vaak ten onrechte, want ook de minder bekende games zijn regelmatig het spelen waard. Of dit ook voor de spannende adventuregame Overclocked geldt, lees je in deze review…

Het leven van een gamesjournalist gaat niet altijd over rozen. Soms is het makkelijk. Dan heb je een game die al vol in de schijnwerpers heeft gestaan en je kunt schrijven wat je wilt, want mensen hebben toch al genoeg informatie om hun mening op te baseren. Soms is het echter meer dan lastig, als je bijvoorbeeld een game treft die nauwelijks in het nieuws is geweest, bij voorkeur tot een minder gangbaar genre behoort en óók nog eens een aparte insteek hanteert. Overclocked: A History of Violence behoort overduidelijk tot deze laatste categorie. Veel mensen zijn dan al snel geneigd om hun vooroordelen klaar te hebben, zodra een minder bekende game ineens onder de aandacht wordt gebracht. “Wat zeg je, een point & click adventure? Mij niet gezien!”. In het geval van Overclocked zou dat erg jammer zijn, want dit is een game die zeker wat aandacht verdient…

Een ware thriller

Bij point & click-games denken we al snel aan vrolijke cartoonsferen en een luchtige setting, waarbij games het van de humor en grappige personages moeten hebben. Overclocked gooit het echter over een andere, serieuze boeg. Jij staat in de schoenen van de psychiater David McNamara en je wordt naar een stormachtig New York overgevlogen om daar vijf tieners te helpen die behoorlijk last hebben van traumatische ervaringen. Je hebt zelf echter ook zo je eigen kopzorgen en naarmate de game vordert ontspint zich een ware thriller. Hier moet ik helaas een beetje vaag blijven, want meer weggeven van het verhaal zou echt zonde zijn, zoals vaak het geval is bij avontuurlijke point & click-games.

Je start in je hotelkamer in New York, terwijl de stad nog steeds lijdt onder de hevige storm en bijbehorende regen. Dit is meteen een ijzersterk punt van Overclocked, want de game slaagt er direct in om een spannende sfeer neer te zetten. Regen slaat tegen de ramen van je hotelkamer, muziek neemt toe op de juiste momenten en een hoofdpersoon die uiterst kwetsbaar lijkt. Vervolgens krijg je de controle over David en al snel leer je dat deze game zich bijzonder eenvoudig laat besturen. Vrijwel al het werk doe je met de linker muisknop, waarmee je kunt rondlopen, dingen onderzoeken, met mensen praten en objecten pakken, die als grote iconen onder in beeld verschijnen. Daarbij word je geholpen door een handig pop-up systeem. Ga je over een interactief object, dan verschijnt er vanzelf een label waarop je kunt zien wat je er mee kunt doen. De rechter muisknop is alleen functioneel om het selecteren van een item te stoppen en meer heb je eigenlijk niet nodig. Nou ja, afgezien van de Escape-toets om zo nu en dan je vorderingen op te slaan.

Flashback

Een trouwe metgezel tijdens je avontuur is een PDA. Hiermee kan je onder andere memo’s inspreken en berichten afluisteren. Van elke sessie met één van de kinderen maak je namelijk een geluidsopname en verschillende opnames kun je later nog eens terugluisteren. Het echte interessante werk begint dan ook tijdens je sessies. Op dat moment krijg je een flashback van het bewuste kind te zien en neem jij zelf de controle over het kind in die flashback. Op deze momenten kom je ook wat vertrouwd puzzelwerk tegen, wat wel te verwachten is bij een point & click-game. Deze flashbacks vormen een belangrijk onderdeel van de verhaallijn, waarbij je achterhaalt wat er daadwerkelijk gebeurd is.

Daar waar de besturing en de setting erg sterk zijn, laat de game toch wel een paar steken vallen op het technische gebied. Het grafische werk is natuurlijk verre van top, maar eerlijk gezegd stoorde dit me vrijwel nooit en voor een adventuregame ziet het er nog zeker zo slecht niet uit. De character models hadden absoluut beter gekund, maar het is toch het sfeertje en de beleving die een dergelijke game kracht bij zetten. Daar hebben we geen monsterlijke graphics (en dito PC) voor nodig. Vervelender zijn echter de laadtijden die je regelmatig tegen komt, en dat is bij een game die amper systeemeisen kent toch wel jammer. Verder begint het verhaal erg sterk, maar wordt het naarmate de game vordert toch meer een herhaling van zetten. Meer afwisseling had toch zeker bijgedragen aan een betere indruk op het einde.

Conclusie

Tja, Point & Click-games… you hate it or love it. Overclocked slaat een interessante weg in door eens niet voor die vrolijke setting te gaan met een stevige dosis overbekende humor, maar juist te kiezen voor een vrij serieuze aanpak en wat meer spanning. De besturing werkt prima en als je van het genre houdt zal de beperkte techniek je ook zeker niet storen, waardoor je uiteindelijk een erg leuke ervaring kunt hebben dankzij deze game. Het haalt zeker niet het niveau van een Fahrenheit, maar dat de game direct voor een schappelijke prijs in de winkels ligt, maakt zeker iets goed.

  1.   
    Ika Q's avatar

    Ga deze game zeker halen. Point and Click heb ik niks tegen. Ik hou echt eenmaal van dat sfeertje net als in Fahrenheit. 😆

  2.   
    GraveDevil's avatar

    lijkt mij nou dus egt helemaal niks.. 😛

  3.   
    mrxthereal's avatar

    Ik had helemaal nog nooit van deze game gehoord :S

  4.   
    NLkevvNL's avatar

    zal wel hier hou ik nie van

  5.   
    RinusReetRidder's avatar

    mrxthereal schreef, "Ik had helemaal nog nooit van deze game gehoord :S"

    Weinig in het nieuws geweest ja, maar blijkbaar toch wel mooi als je van point en click houdt. 🙂

  6.   
    ms13694's avatar

    kheb um nooit gespeeld maar misschien valt ie wel mee

  7.   
    xizaaR's avatar

    GraveDevil schreef, "lijkt mij nou dus egt helemaal niks.. 😛 "

  8.   
    ms13694's avatar

    iedereen doet nu wel super negatief maar vergeet niet dat house of tales deze game voor point and click supersterk hebben neergezet! 😕

  9.   
    kelstar's avatar

    ziet er mooi uit die schreenschots

    pc:voor al het 1ste plaatje oooooooooo 🙄