Aura 2: The Sacred Rings

Het is al weer een tijdje geleden dat we nog wat van Streko-Graphics hebben gehoord. De ontwikkelaar kwam in juli 2004 op de proppen met Aura: Fate of Ages en daarna werd het akelig stil. Nu, ruim twee jaar later, werd het tijd om Aura nieuw leven in te blazen en een flinke trap vooruit te geven. Onlangs viel bij ons de previewcode op de deurmat en konden we onze eerste indruk kweken en kijken of de broodnodige schop een vroegtijdig resultaat heeft geboekt die de titel naar een hoger niveau kan brengen.

Weinig belangstelling

Laat ik het maar eerlijk zeggen; ik ben geen fan van het point-and-click genre. Point-and-click adventures worden met uitsterven bedreigd en moeten zich zien af te stoten tegen de heersende first person shooters en MMORPG’s. Het zijn de schoenenpoetsers van de maatschappij, de Partij voor de Dieren in de politiek. Weinig aanhang maakt een game niet groot tussen gehypte titels van dit najaar zoals Gears of War en The Legend of Zelda: The Twilight Princess. Je zal moeten stunten als ontwikkelaar om met een point-and-click adventure een plaatsje in de Hall of Fame te krijgen en naast deze titels op het palmares te staan. Het lijkt een onbegonnen zaak. Maar ze zijn er nog steeds.

Veranderingen?

Aura 2: The Sacred Rings is zo’n titel die groot moet worden. Het vorige deel werd door verschillende gevoelens onthaald. De een vond het eentonig spelletje voor saaie lieden met weinig vrienden en te veel vrije tijd, de ander prees de graphics en de details die de omgeving te bieden had. Gelukkig is aan de laatste mening nog eens wat extra aandacht besteed en de haast filmische beelden doen grafisch zeker niet onder aan welk high-resolution spel dan ook, hoewel het wel het een en ander van je systeem zal eisen. Dit is vaak het sterkste punt van een point-and-click game, omdat bij elke ‘click’ naar het volgende gedeelte van de map vaak een korte laadtijd is inbegrepen. Deze laadtijd is zo kort dat het nauwelijks storend is, maar zo kan het spel wel overal geweldig mooie beelden laten zien doordat het geen doorlopend geheel is. Zorg dus tijdens het spelen dat je een teiltje bij de hand hebt om het kwijl in op te vangen.

Degenen die het vorige deel maar een eentonig spel vinden, kunnen ook beter aan dit deel hun handen niet vuil maken. The Sacred Rings is meer van hetzelfde en het verhaal gaat verder waar de Fate of Ages afhaakte. Zo speel je weer met Umang, het welbekende joch die de Sacred Rings veilig moet stellen van de kwaadaardige clan die hem achtervolgt. Nadat je deze Rings in handen hebt gekregen, teleporteer je naar een magische wereld en moet je zorgen dat deze krachtige Rings veilig in bezit van de Keepers komen. Natuurlijk loop je hier niet zo-even naartoe en zullen verschillende puzzels je het leven zuur maken. Hierbij is het handig om notities op klad te maken van kleuren en symbolen die je onderweg tegen komt. Soms moet je hele wandelingen door verschillende gebieden maken om een puzzel op te lossen. Als je dan zo’n symbool vergeten bent en je moet weer terug om te kijken wat het nou was, gaan bovengenoemde laadtijden wél storen.

Ook dit is dus weer puzzelen totdat je erbij neervalt en dat kan enerzijds enorm frustrerend zijn als je iets niet snapt, maar anderzijds leer je het begrip ‘zelfvoldoening’ steeds beter kennen als je weer een puzzelstukje gevonden hebt. Ik was bijvoorbeeld meteen geneigd om het spel uit mijn raam te kieperen, nadat ik een gedeelte van het eerste level al niet snapte. Na het opstarten van het volgende level kwam de verslaving echter al snel om de hoek kijken, nadat ik aan een moordend tempo de aanwijzingen kon omtoveren tot resultaat. Het spel is dus vooral bedoeld voor geduldige doorzetters, aangezien er geen mogelijkheid is om hersenloos door de levels heen te walsen.

Vooralsnog

The Sacred Rings zal op het eerste gezicht zijn voorganger dubbel en dwars overtreffen en de trouwe fans van het genre zullen zeker geen excuus vinden om deze niet te halen. Een grafische boost met realistische achtergrondgeluiden en mysterieuze puzzels zullen deze game vooralsnog naar een hoger niveau in het genre brengen. Echter is dit zoals gezegd voor de liefhebbers en massale harten zullen er niet mee veroverd worden. Daar is het genre te klein voor, maar gelukkig lijkt Streko-Graphics met een prachtige reanimatie dusdanig het genre levende te houden.

  1.   
    RPG-Ridder's avatar

    *Klapklapklap*, daar is het applaus al, goeie preview!! 😆 😉

  2.   
    The_Destroyer's avatar

    goeie preview

  3.   
    gillian70's avatar

    de preview is berre 😉