Rockstar Games Presents Table Tennis

Tafeltennis is nou niet een sport die we dagelijks beoefenen. Voor de meesten zal het beperkt blijven tot een potje camping-pingpongen en misschien zijn er nog wel enkele old skool-lijpen die zijn blijven hangen bij Pong. Voor een ieder hebben we nu een prima alternatief. Een alternatief dat ook nog eens superverslavend is.

Ping…Pong

Ping-Pong. ’t klinkt een beetje lullig en dat is het misschien ook wel. Echte fanaten hebben het natuurlijk over táfeltennis. Píng-pongen doe je op de camping of misschien wel bij iemand die zo gek is om zo’n tafel in de tuin of op zolder te hebben staan (waar we stiekem toch wel een beetje jaloers op zijn…). Gamers hebben het sinds kort een stuk makkelijker want zij hoeven niet meer een hele tafel op te zetten, verplicht naar de camping of lid te worden van een tafeltennisclub. Rockstar maakt het je namelijk wel heel erg simpel door ‘Rockstar Games presents Table Tennis’ in de winkels te leggen. U zegt…? Rockstar?! Jawel, Rockstar heeft het aangedurft om na, en dan druk ik mij voorzichtig uit, enkele opzienbarende games zoals die uit de Grand Theft Auto-serie, maar ook de Midnight Club-games, een tafeltennis-game uit te brengen. De reden waaróm hebben oplettende bezoekers van onze site al kunnen lezen in de preview waarvoor wij de game hands-on hebben getest. Voor de duidelijkheid: we hebben het dus over een pure sportgame. Enkele optimisten die denken dat er wellicht nog een shoot-out na een verloren pot in voorkomt of dat er tegenstanders over de tafel getrokken kunnen worden nadat je links en rechts witte balletjes om je oren hebt gekregen, moet ik helaas teleurstellen. Table Tennis, want zo noem ik de game maar even voor het gemak, draait enkel en alleen om de edele sport tafeltennis. En laat dat nou eens helemaal niet erg zijn!

Simpel maar doeltreffend

Table Tennis blinkt uit door zijn eenvoud. Er is door de makers niet al te veel poespas aan toe gevoegd. Opvallend is bijvoorbeeld het feit dat er geen carriere-modus in is verwerkt, iets wat je toch wel zou verwachten bij een game als deze en die ook bij het gemiddelde sportspel niet ontbreekt. Het geeft misschien ook wel aan waar je het plezier moet zoeken bij Table Tennis: de nadruk ligt op het lekker heen en weer ballen, het plezier en het gevoel wat je daarbij krijgt en niet om een zo succesvol mogelijke tafeltennisspeler te worden. Tafeltennis heeft nou niet de naam een flitsende sport te zijn en Rockstar heeft het dus goed begrepen dat de mainstream-gamer er niet op zit te wachten om een hot-shot-tafeltennis-hunk te worden. Plezier voorop dus. De gameplay moet dus bij het ontbreken van allerlei onnodige ballast wel helemaal op orde zijn. Gelukkig is dat ook het geval en de review-versie die ik speelde bleek dan ook niet veel te verschillen van die ik testte tijdens de sessie bij Take 2 Interactive in Breda.

Kleuren, triggers en schouderknoppen

Het eerste wat je opvalt op het moment dat je de game opstart is het menu. Ook die is geheel in de sfeer van de game… no nonsense en zeer toegankelijk. Natuurlijk begin je de game met het selecteren van een speler en dat lijkt in eerste instantie een lastiger keuze dan het in werkelijkheid is. Iedere speler of speelster beschikt namelijk over zijn of haar eigen kenmerken die altijd wel van pas zullen komen, tegen welke tegenstander je ook speelt. Zo zal de ene speler waanzinnig kunnen smashen (dit gaat overigens automatisch) en zeer krachtig kunnen slaan, terwijl de ander helemaal los is op het geven van effect of een veel betere spreiding heeft. Het is dan ook slechts mogelijk om een ander shirt te selecteren voor je speler, terwijl de specifieke speelkenmerken allemaal vast blijven staan. Ook hier is dat helemaal niet erg want het pimpen van een tafeltennisspeler is nou niet echt de ultieme fantasie van een gamer. Degenen die hun alter ego toch eens in iets nieuws willen hijsen, kunnen een extra uitdaging zoeken in het feit dat er nieuwe tenue’s zijn te unlocken.

Effect is trouwens datgene waar het in Table Tennis voornamelijk om draait. Dit effect geef je door middel van het indrukken van de gekleurde A-, B-, X- en Y-knop (respectievelijk top-, right-, left- en backspin). Dit zijn meteen de slagknoppen dus je slaat twee vliegen in één klap. Nog leuker, hoewel het iets meer oefening vergt, is het slaan door middel van de rechterthumbstick. Het makkelijke hierbij is dat je de stick niet hoeft los te laten maar het bepalen van het juiste effect is wat lastiger, zeker als je aan de overzijde van de tafel staat. Kwestie van oefenen dus, maar dat geldt sowieso voor deze game, zeker als je de wat hogere moeilijkheidsgraden gaat uitproberen. Timing is dan het devies. Daar waar je in de Easy-mode nog wel het een en ander wordt vergeven, zul je op de hogere moeilijkheidsgraden steeds vaker achter het tafeltennisnetje vissen. Een andere valkuil waar je heel snel geneigd bent in te trappen is het té veel willen lopen. Kort-armige spelers hebben het dus zwaarder maar ook die moeten zich niet laten verleiden om hele afstanden te voet af te willen leggen. Gelukkig zijn er ook spelers met armen als molenwieken maar helaas zijn die weer niet gezegend met één of andere kwaliteit die vaak net zo handig is.

Extra effect kan met de bal worden meegegeven door het gebruik van de triggers. Nog leuker is het gebruik van de schouderknoppen waarmee je een zogenaamd focus- of soft-shot kunt geven. Beide slagen zijn allebei bloedlink en zijn, mits goed getimed, haast een garantie voor een punt. Een mooi detail is dat het balletje de kleur aanneemt van de slag die geslagen is door zowel jijzelf als de tegenstander. Handig dus om allebei van te profiteren. De game is trouwens toch erg geschikt voor het spelen van een tactische pot tafeltennis. Het is mogelijk, ondanks dat de game heel erg snel is, om te anticiperen op de slagen van je tegenstander door goed naar ze te kijken en te bedenken waar je de bal terug moet slaan en met wat voor een effect.

Mooie beelden

Op visueel gebied mag de game een topper genoemd worden. Bewegende shirtjes die ook nog eens drijfnat worden van het transpiratievocht, de uiterst coole bewegingen van de spelers en de veelzeggende gezichtsuitdrukkingen, alles wordt even mooi in beeld gebracht. In combinatie met het interactieve publiek dat op het ene moment volledig uit z’n bol gaat om vervolgens minutenlang uiterst verveeld voor zich uit te kijken en je zelfs verwensingen toeroept, maakt dat Table Tennis tot een echt juweeltje en een genot is om naar te kijken. Het geluid klopt ook nog eens helemaal. En dan heb ik het niet zozeer over de housebeat die na een tiental seconden ingezet wordt en de rally kracht bij zet of over het hoorbare voetenwerk, maar over het geluid van het ping-pongballetje zelf. Dat zoiets simpels zó belangrijk kan zijn bewijst dit kleine witte balletje. Iedereen die wel eens fanatiek tafeltennis heeft gespeeld weet wat ik bedoel: niets geeft zoveel kick als het geluid van een smash of een welgeplaatste forehand met topspin in combinatie met de ó zo herkenbare droge tik van het balleke. Dit geluid is identiek met het echte geluid. Logisch ook, want Rockstar heeft heel erg haar best gedaan met microfoons…

Oordeel

Omdat ik Table Tennis al speelde vóórdat het spel in de winkel lag, waren ellenlange tafeltennissessies niet noodzakelijk om een gedegen eindoordeel over het spel te vellen. Daar waar alléén tafeltennissen al een feest op zich is, kun je met de online-mogelijkheden van het spel helemaal alle kanten op. Online-toernooien spelen is haast nog leuker dan thuis maar ook een-tegen-een wedstrijden behoren tot de mogelijkheden. Alles is dus aanwezig om maar weer eens flink wat uren achter de 360 te kruipen. Table Tennis is sowieso een héle goede reden voor de aanschaf van een tweede 360-controller. De verslavende werking van het spel zorgt ervoor dat het zilveren schijfje nog steeds in mijn Xbox 360 zit en daar voorlopig nog wel even zal blijven.

  1.   
    ckerigon's avatar

    mij lijkt het ook vette game maar de wii versie is gwn te kaal je hebt nix alleen wat unlockebles 😥