Oblivion – Voorbij de Voordeur

Op zoek naar geruchten

Het is nog vroeg in de morgen als ik mijn van mijn paard afstap en mijn gilde binnenga. Net als de zware deur achter mij sluit, komt het eerste lid van het gilde naar mij toe. “Hé Danny, hoe gaat’ ie?” Ik bekijk mijn opties: werkomgeving en geruchten. Ik vraag mijn gildebroeder over de werkomgeving. Aarzelend antwoordt hij: “eh, Danny, je werkt hier al meer dan drie jaar. Weet je dat echt niet meer? Hoe lang heb je gisteravond eigenlijk achter je computer gezeten?”. Geen aanwijzingen dus. Dan maar naar de geruchten vragen. Die leveren vaak een flinke duit op en dat kan ik wel gebruiken. Mijn gildebroeder kijkt me nogmaals vreemd aan, aarzelt weer en antwoord uiteindelijk: “geruchten? Weet ik veel! Ik ben hier ook nog maar net. Man, wat heb je in godsnaam vannacht gedaan?” Hmm… dit lid van het gilde wil nog niet veel kwijt… hij vertrouwt mij zeker nog niet genoeg. Ik besluit mijn spraakkunsten op hem uit te proberen, teneinde betere antwoorden te krijgen. Ik begin met een mop over een groot toernooi dat zich ooit heeft voorgedaan: “ken je die van het Elftal enkele jaren geleden? Dat ging niet!” “Eh… ja… hahah… leuk…”, zegt hij vertwijfeld, terwijl hij een verbaasd gezicht trekt. Kennelijk werken moppen niet goed op hem. Laat ik eens proberen op te scheppen: “Ik heb gisteren drie vrouwen mee naar huis genomen en je weet waar zoiets toe leidt!” Ook hier blijkt hij niet van onder de indruk: “Danny, ik was gisteren de hele avond bij je en toen hebben we, of beter gezegd: jij, vier uur lang Oblivion gespeeld, weet je nog? Ben je nadat ik ben weggegaan nog lang doorgegaan?” Misschien dat een compliment helpt: “je ogen, ze zijn zo blauw, zelfs de lucht kan niet van ze winnen!” Zijn gezicht plooit zich nog verder in een verbaasde blik en begint ook trekjes van afkeer te vertonen: “Danny, ben je wel helemaal lekker?” Verder mompelt hij nog iets van: “het zal toch niet waar zijn? Ik bedoel, dat hij nu geen vriendin heeft betekent toch niet direct dat hij denkt dat hij… en ik… brrr!!!” Ik ga over tot mijn laatste optie: dreigen! “Zeg eens, als jij niet doet wat ik zeg, dan grijp ik bliksemsnel tussen je benen, maak dan een neerwaarste beweging en laat pas los als de inhoud van mijn hand de grond heeft gekust!” “Ja doei zeg! Ik ga werken en jij blijft voortaan uit mijn buurt! Idioot…” Boos loopt het gildelid weg. Jammer, ik had namelijk nog willen zien wat hij voor de bezittingen in mijn zakken had willen geven…

Even later komt de gildebaas eraan. “Zeg Danny, het is zo onderhand toch echt wel eens tijd om aan het werk te gaan!” Aha! Ik moet hier werken, dat is het doel van deze plek! Daardoor ontstaat er ook een extra onderwerp in mijn gesprekkenlijst: Mijn Werk. Ik besluit toch eerst ook de gildemeester om de geruchten te vragen. “Geruchten? Het gerucht gaat dat jij ontslagen wordt als je niet als de bliksem aan het werk gaat! Ga snel dat kantoor in en achter je computer met die kop van je!” Daarmee zijn beide onderwerpen in mijn gesprekkenlijst beantwoord, tegelijk nog wel. Vreemd, dat is nog niet eerder gebeurd… zou dit een bug of glitch zijn?

Ik ga de kamer binnen die de gildebaas aanwees en ga op de enige nog onbezette plek zitten. Een lichtgevend schilderij met daarop een graslandschap, een blauwe balk onderin en en blokje met ‘start’ staat op het bureau, daarvoor ligt een letterplank aan een touwtje. Dat is handig, dan kan ik zien hoe je bepaalde letters precies schrijft en het schilderij is lekker rustgevend. Naast de letterplank ligt een presse-papier met ook een touwtje eraan en als ik verder kijk, zie ik dat het schilderij een wat dikker touw heeft. Wordt hier veel gestolen? Die dingen leveren haast niets op bij de lokale koopman! Alle touwtjes gaan naar een kast. Een kast die bromt. Zit er een dier in? De kast blijkt slechts op één plaats open te kunnen: een piepkleine la komt automatisch naar buiten als ik de kast aanraak. In de la ligt een klein zilveren schijfje. Ik neem het mee, want zilver levert altijd geld op als ik weer eens een winkel bezoek!

De koffiequeeste

Opeens hoor ik één van de gildeleden in dezelfde kamer waar ik zit tegen mij praten: “hé Danny, haal eens koffie!” Koffie halen… nieuw onderwerp! “Waar vind ik die koffie?” “Waar denk je! Bij het koffiezetapparaat misschien?” is het antwoord. “En wat zijn de geruchten?” vraag ik erachteraan. Behoorlijk gepikeerd (misschien had ik beter eerst zijn stemming kunnen verhogen) begint de gildebroeder met verheven stem te praten: “zeg ik wil maar één ding van je: koffie! Hier is mijn mok en nu lopen! Ik hoorde trouwens dat je net Remy hebt lopen bedreigen en laat dat bij mij maar uit je hoofd!” Zonder erbij na te denken neem ik de subqueeste aan. Met de mok in mijn hand loop ik de gang naast de werkkamer in. Daar zie ik een ander gildelid met eenzelfde mok lopen en ook die mok is leeg. “Ha, ook koffie halen zeker,” vraagt hij mij. Ik bevestig zijn vraag en loop mee om te zien waar hij de koffie haalt. In een gemeenschapsruimte aangekomen loopt hij naar een kastje, waar hij zijn mok in zet. Vervolgens duwt hij op een plaatje op de kast. “Verrek, hij doet niets, “ zegt hij, “de koffie is zeker weer op. Zou jij wat kunnen halen?” Hij kijkt mij aan. Aha: één deel van de queeste is nu gehaald, maar nu is er dus koffie nodig. Nieuw gespreksonderwerp! “Waar ligt de koffie?“ vraag ik en het antwoord is: “in het magazijn, waar het altijd ligt. Waarom zouden ze het verplaatsen?” En dan nu de hamvraag: “wat zijn de geruchten?” “Het gerucht gaat, dat jij weer eens te lang achter je computer hebt gezeten gisteravond,” is het antwoord.

Op naar het magazijn! Na verschillende ruimtes bezocht te hebben en raar nagekeken te zijn door een hoop leden van het gilde – vooral na vragen over geruchten -, kom ik in het magazijn terecht. Na wat verder rondvragen – en geen antwoord op de vragen over geruchten – weet ik ook de kast met daarin de koffie te vinden; die kast blijkt echter op slot te zijn en ik heb geen slotenkrakers bij me. Ook heb ik helaas hier niet te beschikking tot mijn zwaard en niemand wil nog vragen van mij beantwoorden over een eventuele sleutel. Hmm… dan maar kijken of ze er eentje bij zich hebben zónder het te vragen! Ik ga tot sluipen over door in hurkstand te gaan. Langzaam besluip ik mijn prooi: een vrouwelijk lid van het gilde dat met een cijferplankje aan haar oor tegen zichzelf staat te praten. Ik laat mijn hand in haar broekzak glijden en… zal blijkbaar mijn zakkenrolvaardigheden beter moeten oefenen want al snel gilt het gildelid: “DANNY! Wat doe je daar!?! Toen je me laatst op dat feestje mocht aanraken was ik dronken hoor! Wegwezen voor ik je voor aanranding aanklaag!” Geen sleutel dus. En naar geruchten vraag ik ook maar even niet. Ik besluit mijn hand-tegen-hand-vaardigheden te trainen en begin lustig op de koffiekast in te meppen, misschien gaat ‘ie zo wel open. Nog geen vijf tellen later komt de gildebaas uit zijn werkkamer gestormd: “DANNY! Ben je nou helemaal gek geworden? Zo kan toch niemand werken? Waarom sloop je die kast eigenlijk? Waarom gebruik je gewoon de sleutel niet? Die hangt er verdorie naast!” Stom van me! Moet ik voortaan maar beter de omgeving afspeuren.

Met de koffie in mijn handen ga ik terug naar de gemeenschapsruimte. Daar blijkt de NPC die ook de koffiequeeste deed aan een andere queeste te zijn begonnen: de ruimte is leeg. Ik loop naar de koffiemachine en bekijk hoe ik de koffie erin moet krijgen. Al snel ontdek ik een luikje dat open kan en waar nog een restje koffie onder verstopt zit. Ik laat de koffie in het apparaat glijden en druk op hetzelfde plaatje als waar voorheen het gildelid op drukte. Ik wacht tien minuten en krijg nog steeds geen koffie. Zeg wacht eens! Koffie bestaat uit gemalen koffiebonen en water. Zou het water ook op zijn? Al snel vind ik in een klein hokje vlakbij de gemeenschapsruimte een porseleinen stoel met daarin een klein gat met water. Met de mok vul ik een zojuist gevonden kom en met de volle kom water loop ik naar de koffiemachine. Daar giet ik het water achter de koffiebonen aan. Waarschijnlijk heb ik iets teveel water het apparaat ingegoten, want er lekt water onder de machine uit. Ik zet de mok weer in het apparaat en druk weer op het plaatje. En nog gebeurt er niets! De NPC die eerder ook de koffiequeeste deed is inmiddels terug. Blijkbaar om zijn koffiequeeste af te maken, want hij drukt ook op het plaatje. “Hé, je had de koffie toch bijgevuld? Ik bedoel, ik hoorde verhalen over je in het magazijn en hoe je de baas boos hebt gemaakt en hoe je aan Anja hebt lopen voelen. Hehe, zou ik ook doen als ik de kans kreeg! Haha, nee hoor, geintje. Hé ik zie het al, het apparaat stond uit!” De NPC drukt op een andere plek op de machine en spontaan vliegen de vlammen eruit. “SHIT! Kortsluiting! Hoe komt dat water ook overal!?!” Als bij toverslag gaan ook alle kaarsjes in de glazen buizen aan het plafond uit. Vreemd. Ineens komt de gildebaas weer uit zijn werkkamer stormen: “wat is dit? Ligt er weer een stop uit? Repareer die boel, we moeten verder!” Zonder koffie ga ik terug naar de werkkamer. Balen, queeste mislukt. In de werkkamer aangekomen is de gildebroeder ook weg. Waarschijnlijk is hij de kaarsjes aan het plafond aan het aansteken.

MIJN ingrediënten!

Nog balend van het niet halen van de koffiequeeste zit ik de rest van de ochtend naar het schilderij op mijn werktafel te staren. Tja, zonder perkament, schrijfveer en inkt heb ik ook niets aan die letterplank, laat staan de presse-papier. Dan komt een gildelid de werkkamer binnen en vraagt aan het lid naast mij, die net als ik er flink van baalt dat ik de koffiequeeste niet heb gehaald, het volgende: “zeg Sjoerd, kun je even een stagiaire zoeken die de struiken hiervoor wat bijsnoeit en opruimt?” Deze ‘Sjoerd’ wijst wat nieuwe leden van het gilde aan, die in de struiken moeten gaan werken.

Ja zeg, nou wordt ‘ie helemaal mooi! Één van mijn redenen om naar dit gilde te gaan was om de mysterieuze ingrediënten in hun tuin te kunnen verzamelen! Ik heb net drie dagen op mijn alchemievaardigheden zitten oefenen! Ik laat mij echt niet door een paar nieuwe leerlingen de kaas van mijn brood eten. Nee, ik moet iets ondernemen!

Voorzichtig loop ik naar buiten, maar onderweg kan ik het toch niet laten om enkele passanten naar geruchten te vragen. De meest voorkomende geruchten zijn ‘Ga weg’ en ‘Flikker op’. Hmmm… wat zou dat betekenen? Aangekomen in de tuin kijk ik voorzichtig om mij heen. Al snel zie ik de gildeleerling, die van zijn medeleerlingen de pakkende titel ‘De Lul’ heeft gekregen, tussen de struiken staan. Ik ga wederom in hurkstand, om geruisloos bij hem te kunnen komen. Helaas verspert een grindpad tussendoor mijn geruisloze gang. Wat te doen? Gelukkig staat er een boomstronk vlakbij: ik zou op die boomstronk moeten springen en dan kan ik precies genoeg hoogte maken om compleet over het grindpad te springen, in het zachte zand erachter. Ik neem een korte aanloop, spring naar de boomstronk en vanaf daar blijken mijn acrobatische vaardigheden onvoldoende ontwikkeld: met een lage doch sierlijke boog beland ik midden in een struik naast het grindpad. Goed, dat grindpad ben ik voorbij en in de struik kan de leerling mij blijkbaar niet zien: na enkele seconden in zoekstand te zijn geweest gaat ‘De Lul’ weer verder met struiken voor mijn ogen leegroven. Aan de landing in de struik heb ik wel enkele schrammen en sneetjes overgehouden, maar gelukkig zijn er vlak naast mij besjes te vinden, die ongetwijfeld mijn gezondheid weer omhoog brengen. Nadeel: de besjes zijn godsgruwelijk vies en na verloop van tijd heb ik helemaal geen gevoel meer op mijn tong.

Maar ik ben geen mietje, maar een Level 24 Custom Diefvechterstype! Ik ga dus uit de struik en in hurkstand en benader de leerling zeer dicht. Aangezien ik nog steeds geen zwaard bij mij heb, ga ik weer op hand-tegen-hand over en sla me een harde klap de leerling van achteren tegen de grond. De jongen staat op en kijkt mij verbaasd, bang en niet begrijpend aan. Al snel ziet hij dat ik Level 24 ben, want hij besluit niet tegen te spartelen en neemt het kortste pad naar binnen dat niet langs mij heen gaat. Mooi zo! Kan ik lekker ingrediënten verzamelen. Ik ruk uit de grond wat ik vinden kan en steek bij me wat me nuttig lijkt.

Graaf Baas

Op het moment dat ik de halve tuin zo heb omgetrokken, komt de gildebaas naar buiten: “DANNY!? DANNY! Hier komen! Waarom heb je vredesnaam Mark geslagen? Die jongen zit binnen te bibberen van ang… WAT BEN JE IN HEMELSNAAM MET DE TUIN AAN HET DOEN?!?!? MIJN KANTOOR IN, NU!!!!!!” Ik ruik mijn ultieme kans: de werkkamer van de gildemeester, ook bekend als Graaf Baas, is nu geopend voor mij, daar waar het normaal alleen door een schier onvindbare sleutel geopend kan worden. Nu kan ik de schatten die er binnen liggen onderzoeken en wellicht zelfs meenemen! In hurkstand ga ik achter graaf Baas aan; zo kan hij niet zien dat ik zijn werkkamer betreed en mijzelf rijker maak. In de werkkamer zit ook Gravin Vrouw-van-Baas, die verbaasd voor zich uitkijkend de Graaf om advies vraagt: “Eh… Rik? Waarom hurkt Danny daar achter je? Heb je al met hem gesproken over Mark?” Ik besteed er verder geen aandacht aan en ga op rooftocht. Als eerste pak ik een boek dat vlakbij de ingang ligt. De inhoud is vreemd: S. Beukvorst – 0434 512180 R. Trecht – 0122 547891. Rare taal. Misschien dat de boekwinkel in de volgende stad er wat aan heeft en voor geeft, dus neem ik het maar mee. Het gesprek tussen de graaf en de gravin, die mij volgens mij nog niet hebben gezien, gaat door: “Rik, waarom pakt Danny daar mijn adresboekje? En steelt hij het of zo?” Was dat mijn naam? Ben ik gezien? Ik moet wat Bloodgrass eten, dat geeft mij gedeeltelijke onzichtbaarheid. Ik steek een stuk in mijn mond, kauw en ga op hoop van zegen door. Het gesprek tussen de graaf en gravin doet dat ook: “waarom steekt Danny nou een stuk rododendron in zijn mond? Vind ‘ie dat lekker of zo?” Ik sluip richting een bureau en zie twee zilveren pennen liggen. Zilver levert altijd wat op, dus neem ik ze mee. Inmiddels gaat het gesprek tussen de graaf en gravin alweer verder: “Rik, nu steelt hij ook mijn pen. Wat moeten we hier aan doen?” Nu is het de beurt aan de graaf om te praten: “Agnes, ik denk dat ik de politie maar bel. Die moeten maar zien wat ze met hem doen. Ik bedoel: hij stelt iedereen rare vragen, betastte één van de dames van accounting, ramde erop los in het magazijn, molde het koffiezetapparaat, sloeg Mark neer, sloopte de tuin waarbij hij de helft in zijn zakken stopte en nu dit!”

Raar gesprek zeg, maar het weerhoudt mij er niet van om nog lekker door te gaan met de schatten van de werkkamer. Na enkele minuten zie ik een rijtuig die met rare flitsende kaarsen en zonder paard voor de gildeschool stoppen. Eruit komen twee lokale bewakers van de orde: de Wouten! Ben ik dan toch gezien tijdens mijn rooftocht? Ik moet vluchten! Helaas zijn ze sneller binnen dan ik buiten ben en moet ik ze maar te lijf gaan. Ik bekijk mijn hele voorraad spullen en besluit mijn geheime wapen te gebruiken: de Pen der Pijn! Lustig steek ik op de eerste Wout in. Zijn lederen bepantsering blijkt echter te dik voor de Pen der Pijn en dus moet ik weer over op hand-tegen-hand. Ik gebruik mijn geheime move: met een welgemikte trap en onder een luide schreeuw “hakkie-takkie-trap-in-zakkie” zakt de Wout al snel met zijn handen tussen zijn benen in elkaar. De move heeft echter geen effect op Wout #2, want zij lijkt geen zakkie te hebben… In een vlaag van lichte paniek gecombineerd met een fikse dosis inventiviteit (met Level 24 komen vele voordelen!) haal ik wat besjes uit mijn voorraad, vermaal ze tot een gif en dat gebruik ik dan weer om mijn handen nog dodelijker te maken dan voorheen. Ik haal uit naar Wout #2, die echter opzij stapt, maar niet genoeg ruimte kan maken om enkele druppels Gif der Onbekende Besjes, die van mijn hand afvliegen, te ontwijken. Ze grijpt gelijk naar haar ogen en schreeuwt: “AUW! Wat gooit die gek nu in mijn ogen? Het brandt! Ik zie niets meer!”. Dit is mijn kans. Ik ren hard vooruit en laat beide Wouten achter mij. Buiten zoek ik mijn stalen ros op, bestijg het en ga op pad. Op pad naar de volgende stad, waar ik mijn huidige spullen kan verkopen en nieuwe avonturen kan vinden. En geruchten.

  1.   
    Ruudjee's avatar

    Echt heel vet!

  2.   
    N360Gamer's avatar

    lol,, oblivion ownd wel hard 😀

  3.   
    AKA_The_Creator's avatar

    vet 😛 😛 😛 😛 😛 😛 😛

  4.   
    The_sith_lord's avatar

    LOL, deze heb ik nooit gelezen:|

    Maar deze is echt meesterlijk, was er ook nog een vervolg in de volgdende stad?:’)