The Outfit

The Outfit is één van de spellen die moeilijk in een hokje te plaatsen valt. Het valt niet helemaal in het actie-genre, ondanks de vele actie-elementen, en is niet helemaal een strategie-game te noemen. Oftewel, The Outfit brengt een nieuw genre naar voren door twee bestaande stijlen te combineren. Maar werkt het ook?

The Story

In 1941 mengden de Verenigde Staten zich in de Tweede Wereldoorlog. Zij kenmerkten zich door het inzetten van grote en sterke troepen tegen de vijand. Deze enorme legers werden gesteund door de verbluffende productiecapaciteit van de Amerikaanse industrie en konden standhouden dankzij bruut geweld en hun ongekende omvang. Als je het leger beschouwt als ‘slagzwaard’, is een kleine elite het ‘scalpel’. Een elite kan diep doordringen in vijandelijke kringen en komt op plekken die het leger niet kan bereiken. Ze moet riskante, soms nagenoeg suïcidale missies uitvoeren, waarmee oorlogen worden gewonnen. De vrijwilligers die deze taken uitvoerden in WO II waren meesters in improvisatie en specialisten op het gebied van oorlogstactiek van zowel de geallieerden als de As-mogendheden (As-mogendheden, ook wel de As genoemd, is een term uit de Tweede Wereldoorlog waarmee de alliantie tussen Duitsland, Italië, Japan en de geassocieerde landen wordt aangeduid). Zij zijn de beste van de besten. Ze waren de eerste geheime elitetroepen in de geschiedenis van de Verenigde Staten. En ze heten… The A-Team, eh…The Outfit.

Het spel

Zodra de eerste poppetjes in beeld komen geven ze een kleiachtige indruk. De GI-Joe look-a-likes zien er handgevormd uit en voelen niet echt aan. Dit maakte mij meteen een beetje laconiek, waardoor ik relaxed van start ging. De omgeving ziet er vaak hetzelfde uit en zo krijg je snel het idee dat er maar één texture is gebruikt. Bijvoorbeel voor zand. Hier en daar valt het tijdens het spelen gelukkig op dat je aan het spelen bent op de Xbox 360, maar het had soms net zo goed een PlayStation 2 spel kunnen zijn. Dat ‘hier en daar’ is bijvoorbeeld bij details als vuur en je merkt tijdens het spelen dat je blij bent dat het uiteindelijk toch geen Playstation 2- of GameCube-spelletje is. Er wordt namelijk een zodanig hoge FPS (Frames Per Second) gehaald, dat dat onmogelijk zou zijn voor welke andere console dan ook… Het moet gezegd, ik houd wel van dit soort spellen. Alles moet tegenwoordig zo goed mogelijk op de werkelijkheid lijken, dat ze geen aandacht meer besteden aan het verhaal en/of gameplay. Nu kan ik niet zeggen dat het verhaal van The Outfit een tien moet krijgen, want dat is zeker niet zo. Het is, zoals ze dat zo mooi zeggen, het klassieke voorbeeld van dertien in een dozijn.

Gameplay

Relic heeft haar best gedaan om een goed mogelijk werkende consolegame af te leveren. De actie-route die zij onder andere met deze game probeerde in te slaan, is aardig uitgepakt. The Outfit is een zogenaamde 3rd person shooter met realtime strategie-elementen. Je bent één van de drie helden die de beschikking heeft over unieke primaire- en secundaire wapens.

Captain Deuce Williams:
Primaire wapens:
– Bazooka
– Heavy bazooka
– Anti-tank rifle

Secundaire wapens:
– .45 revolver
– Frag grenade

Lieutenant John Davis Tyler:
Primaire wapens:
– Light rifle
– Rifle
– Sniper Rifle

Secundaire wapens:
– Trench shotgun
– Molotov cocktail

Sergeant Thomas ‘Mac’ Macintyre:
Primaire wapens:
– Grease gun
– Sub-machine gun
– Light machine gun

Secundaire wapens:
– Flamethrower
– Sticky bomb

Versterking

Over het algemeen is de besturing vrij gemakkelijk. Alleen de speciale functie ‘DoD’ (Destruction on Demand) maakt het allemaal wat ingewikkelder. ‘DoD’ is ervoor om hulp in te schakelen. Dit kan variëren van anti-tankguns tot luchtaanvallen. Via de Y-button roep je het speciale cirkelvormig ‘DoD’ menu op. Alles wat zichtbaar is in dit menu kan opgeroepen worden en, een viertal seconden later, gebruikt worden. Het moeilijke aan het ‘DoD’ menu is dat je vaak, veelal door snelheid, niet hetgene aanklikt wat je wilde hebben. Zo maak je snel de verkeerde keuze waardoor er een tank uit de lucht komt vallen in plaats van een jeep. Vliegt je jeep in de brand? Spring eruit en vraag om een nieuwe. De functie om de jeep te repareren is er ook, maar waarom al die moeite doen als je een gloednieuwe, zonder krasjes, kunt krijgen. Wel handig is de reparatiefunctie bij tanks van de vijand. Zo kun je de vijand bestoken met hun eigen vuur en met hun eigen materieel.

Naast voertuigen en luchtaanvallen kun je ook ‘menselijke’ versterking aanvragen. Parachutisten dalen naast je neer en schieten tot ze er letterlijk bij neer vallen. Af en toe vroeg ik mij echt af waar ze op aan het schieten waren als er geen vijand te bekennen is, maar dat terzijde. Een echte band krijg je toch niet met ze. Helemaal niet als je voor de eerste keer per ongeluk een tank via ‘DoD’ op ze laat vallen.

De explosies en geweren klinken zeer overtuigend in de oren. De stemmen van de characters totaal niet. De vijand spreekt een soort Fries-achtig Duits, hoe dat ook mag klinken, en de Amerikaanse collega’s zijn een aftreksel van The Terminator. Storen doe je je hier gelukkig niet echt aan en kun je, mits je snel genoeg bent voordat de Duitsers beginnen met praten, daar een voortijdig einde aan maken.

Conclusie

Het duurt niet lang voordat je het spel, zonder dat je het echt door hebt, uitgespeeld hebt. Het spel speelt lekker snel weg en is voor 3rd person-fans daarom ook zeker een aanrader. Echter, voor fans van first person shooters raad ik deze game zeker af. Al is het alleen om het mikken en raken van vijanden. The Outfit is, mits je van vernieuwing houdt, verder een leuke toevoeging voor je collectie.

Meer The Outfit

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren