Knights of the Temple II

Het Nederlandse Playlogic brengt al een redelijk lange tijd met een klein budget relatief aardige games uit. Een paar jaar geleden startten zij de ontwikkeling van een nieuw project; een middeleeuwse RPG. De game is drie keer zo goedkoop als de gemiddelde game, maar is deze dan ook drie keer zo slecht?

Het verhaal

In de Knights of the Temple serie neem je de rol aan van Paul de Raque. Zijn geest wordt bezeten door gedachtes waar hij geen raad mee weet. Hij ziet beelden voor zich over het “kwaad”, dat binnenkort gaat toeslaan. Er wordt weinig duidelijk gemaakt over het verhaal door de makers, en dat is jammer. Daarom besloot ik gewoon de tutorial te starten, een niveau te kiezen en te beginnen met spelen. Nadat ik één van de drie moeilijkheidsgraden had gekozen, kon ik een locatie kiezen. Ik kreeg een menuutje met 3 opties te zien, en ik besloot om met het bovenste stadje te beginnen.
Per schip werd ik afgezet bij een stadje, dat geteisterd werd door noodweer . Nadat ik een minuut de haven verkend had, werd me iets duidelijk: er is hier iets gruwelijk mis. Mensen, gekleed met enkel een lapje stof, werken door tot ze erbij neervallen. De sfeer is prachtig neergezet: stromende regen, overal onweer en niemand heeft goede zin. Het was duidelijk dat het kwaad al deels had toegeslagen. Ik besloot om een praatje te maken met een bewoner van het dorpje. Ik liep naar hem toe en groette hem. Helaas is het niet een gesprek waaruit ik wijzer werd. De oude man kan nog net met zijn schorre stem “We are all doomed” uit zijn mond krijgen.

Het boodschappenlijstje

Ik besluit om bij burgers aan te kloppen en vragen of ze nog een klusje voor me hebben in ruil voor een zak met goudstukken, of met een ander nuttig attribuut. Denk bij deze klusjes aan het vinden van onderdelen voor een wetenschapper, of aan het doden van een man die nog geld schuldig is aan een handelaar.
Langzamerhand wordt me iets meer duidelijk over de verhaallijn. Mijn doel is om een poort naar de hel te sluiten. Via portalen moet ik naar de hel zelf gaan, maar daarvoor moet ik wel eerst voorwerpen vinden.
Deze 3 voorwerpen zijn dingen die me helpen de main quest te voltooien. Iets wat mij helpt zoeken naar de locatie van de helpoort, iets dat me helpt om het te openen en iets om het te sluiten. Ik hoopte dat ik één van deze drie attributen via prachtige missies en na lange zoektochten kon vinden. Helaas, bleek achteraf, kon ik het meer zien als een boodschappenlijstje. Na overnieuw te zijn begonnen wist ik van te voren al wat ik moest doen. Dit komt helaas door een slecht save-systeem, waar ik later op terugkom. En dus kon ik het eerste level al in 10 minuten doen, waar je normaal ongeveer 45 minuten over doet.

De camera

Paul de Raque bestuur je vanuit de derde persoon. Een enkele keer zal je de wereld zien vanuit zijn ogen, namelijk als je de kruisboog hanteert. Helaas is het camerawerk niet best. Het eerste wat ik dan ook veranderde was de camera-sensitivity, die ik op het maximale niveau zette. Dit leek aanvankelijk een klein beetje te helpen, maar voorkwam de minpunten van de camera niet of nauwelijks. De camera draait naar alle kanten, behalve de goede. Persoonlijk vind ik dit een kleine schande. Als je een eindproduct laat testen, dan komen er toch aantekeningen dat de camera slecht is? En dan druk ik het met “slecht” nog maar zwakjes uit.

Opslaan

Na een speelsessie van 2 uur (inclusief tutorial) had ik eindelijk door hoe de camera zou moeten werken. Helaas had ik op dat moment geen tijd om verder te gaan. Ik probeer te saven, maar er gebeurt niets. Na nog een aantal maal klikken werd het me duidelijk. Onderin zag ik staan:”You need 10 soul points in order to save your game.” Ik denk wat zullen we nu krijgen, dus ik pak de (magere) instruction manual uit de doos en ga op zoek naar meer informatie over het save-systeem. Letterlijk staat er: “For every killed enemy you’ll receive 1 soul point. After you have 10 soul points, you are able to save your game.” Op zich niets mis mee, tot je er dieper over na gaat denken. Ik heb dus de eerste 1,5 uur doorgebracht met side quests waar geen geweld in voorkwam. Dus wat was het probleem: ik had meerdere quests voltooid, geen geweld gebruikt en dus geen soul points gekregen.

Goed of kwaad?

In de game heb je meerdere mogelijkheden om te kiezen tussen goed of kwaad. In een quest moest ik zorgen dat ik 1000 gold terugkreeg van een man. Die man had een tijd geleden de handelaar geen geld gegeven. En nu moet ík er dus voor zorgen dat de handelaar de 1000 gold terugkrijgt. Optie 1: Ik vermoord de man die zich als arme sloeber voordoet, en de 1000 gold haal ik uit zijn zakken. Optie 2: De persoon iets geven (bijvoorbeeld een medicijn) in ruil voor de 1000 gold. Dus doe je het slecht of doe je het kwaad? De keus is aan jou. Helaas heeft het hele “goed of slecht” gebeuren geen grootse invloed op het verloop van het spel. Wél voor het eind van het spel, maar daarover ga ik niks verklappen.

Combat systeem

Dan de gameplay zelf. Je hebt een close-combat wapen in de vorm van een zwaard en een kruisboog voor de lange afstanden. Je hebt 2 knoppen om aan te vallen, 1 om te blokken. Het is meer button bashen dan tactisch te werk gaan. En helaas heb ik het niet zo op button bashen. Ik zit geconcentreerd te gamen tot er ineens 4 bewapende krijgers op me af komen. Het eerste wat je moet doen is je houding veranderen zodat je zo snel mogelijk op de knoppen kan drukken. En het ziet er best dom uit, als je zo hard en snel mogelijk op je toetsenbord aan het rammen bent. Gelukkig was er niemand binnengekomen tijdens een van de gevechten…
Je kunt in de gevechten wel tactisch beginnen aan een gevecht. Zo heb je een speciaal menuutje (a la fable), waarmee je jezelf kan helpen. Naast je health balkje en je spirituality balk heb je ook een stamina balkje. Is deze voldoende opgeladen, dan ben je in staat een stapje voor te zijn op je vijanden. Dit kan zijn door hen tijdelijk te laten stilstaan, terwijl jij gewoon lekker door kan rammen of door een niet te blokken hand-to-hand aanval. Uiteindelijk kan het combat systeem tot mooie combo’s leiden, maar helaas is dat te weinig het geval.

Respect

Ik klink niet positief over het spel. Dat kon ook niet over de onderwerpen die ik zojuist behandeld heb. Gelukkig zijn er wel degelijk sterke punten. En één daarvan durf ik best ongeëvenaard te noemen. De sfeer in de game is fantastisch. Het is misschien niet spetterend, het is niet massaal, maar je voelt de pijn die de mensen in het spel lijden. Je voelt de regen stromen. Je leeft mee met de mensen. En die dingen ben ik nog nooit tegengekomen in een RPG. Bij Call of Duty wel, toen ik voor het eerst achter de dode koeien vandaan kwam in de demo. Maar dat is bij een shooter. Bij een shooter heb je chaos, heb je paniek en rondvliegende brokstukken. Bij een RPG kan dat nauwelijks, daar draait het meer om het verhaal. En ik vind het knap, dat je ook zonder missie een sfeer proeft. Bedelaars die smeken om je geld, dode mensen die op de brandstapel worden gegooid door medeburgers. Maar ook de kerkklok die maar blijft luiden. Of de kraaien die maar kabaal blijven maken. Alsof het “kwaad” letterlijk uit de lucht komt, de kraaien zijn al getroffen, de burgers nog maar half. Wat dat betreft heb ik diep respect voor de game.

Conclusie

Uiteindelijk heb ik een dubbel gevoel. De negatieve dingen, de camera en het combat systeem, zijn diep onvoldoende. Bij die 2 aspecten heb ik het gevoel dat de makers de ogen dicht hadden bij het testen van het eindproduct. Maar door de sfeer die er soms heerst, dus niet altijd, heb ik het gevoel dat de makers juist wel weer hun best hebben gedaan. Ik denk dat de game persé voor kerst in de winkels moest liggen. “Omdat het dan beter verkoopt”.
Van dat dubbele gevoel dat ik omschreef, overheerst het positieve. Begrijp me dus niet verkeerd, na het lezen van deze review. De game is op meerdere fronten slecht, maar ik heb toch veel plezier gehad aan deze game. Zeker omdat de game maar 20 euro kost, is het voor de RPG fans onder ons het proberen waard.

Meer Knights of the Temple II

Het is niet mogelijk om op dit bericht te reageren