Resident Evil 4

6 jaar na de vreselijke gebeurtenissen in Raccoon City is het hele incident in de doofpot gestopt. Umbrella Corporation is failliet, de Verenigde Staten hebben een atoombom op de stad gegooid en Leon S. Kennedy is één van de weinige overlevenden. Nu werkt hij voor de regering en wanneer de dochter van de president gekidnapt wordt ga je erachteraan. Ze is het laatst gezien in een dorp ergens in Spanje en samen met twee agenten reis je daarheen. Je gaat een huis binnen en vraagt aan een oude man of hij de First Daughter heeft gezien. Hij strompelt weg, rochelt wat, pakt een bijl en scheidt bijna je hoofd van je romp. Je schiet hem in de schouder, in de borst en door het hoofd en kreunend zakt hij in elkaar. Je vervolgt je pad en in het dorp zie je een grote brandstapel met daarop een grote haak. Één van de twee agenten is erop gespiest, met pijlen en zeisen bewerkt. Hier is iets niet helemaal oké…

Er is nogal wat veranderd sinds de laatste Resident Evil op de PlayStation. De omgevingen zijn niet meer statisch maar je loopt met Leon mee in een grote 3D-wereld en kijkt mee vanaf zijn schouder. Je vecht dit keer niet tegen zombies maar tegen ‘doodgewone’ boeren, met rauw gezicht, stoppelbaard en vieze kleren. Wanneer je er eentje in het vizier krijgt zwelt de muziek aan en loopt de spanning hoog op. ‘Mogho, mogho, mogho’ komen ze op je af, met bijlen, zeisen, kettingzagen en explosieven. Door de richtknop in te drukken verplaatst de camera zich vanaf het third-person view naar vlak boven de schouder van Leon. Je pistool, shotgun, rifle, machinegeweer en andere brute wapens hebben geen crosshair maar een erg coole laser die als een rood puntje danst op de hoofden van die griezels. Als je er eentje neerschiet volgt er een doffe klap met altijd een ander resultaat. Een schot in de borst doet je slachtoffer door de terugslag twee stappen terugdeinzen, na een voltreffer in de schouder tolt hij door de lucht. Geef je hem een luchtgat in zijn been dan valt hij op de grond en een headshot is helemaal effectief, met one-shot-one-kill en een explosie van bloed en hersens. Dit is blood en gore op zijn best!

In het nauw

De levels van Resident Evil 4 zijn verrassend goed opgezet. Nergens is het veel backpacken naar een volgend stukje en dat komt omdat je altijd en overal op de hielen wordt gezeten door deze dronkelappen. Je wordt het hele spel meegevoerd in een super spannende en snelle stroom met af en toe een hoge waterval die de hoogtepunten van deze game voorstellen. Je kunt de game niet ‘leren’ spelen maar je moet eigenlijk barstensvol zelfvertrouwen en reflexen zitten, wil je deze game uitspelen. De vijanden komen steeds anders op je af, zijn verrassend slim en drijven je altijd in het nauw. Maar al te vaak merk je dat Leon niet verder naar achteren kan lopen omdat er een muur voor zit maar daar is vaak bijvoorbeeld een ladder opgesteld zodat je op een dak kunt klimmen. De Spanjaarden komen achter je aan waggelen en wanneer ze de ladder opkomen en hun hoofd boven de vloer uitkomt scheidt je de kop van hun romp met een welgemikt schot en kan je weer even ademhalen. Dit is echter nooit voor lang want als je te lang treuzelt zit je binnen no-time weer in de problemen. Elk moment in de game is uniek en zal je zeker nog lang bijblijven. Dat geldt zeker voor de eindbaasgevechten, die behoorlijk pittig zijn. Je zal zeker een paar keer nodig hebben voordat je hun tactiek doorhebt; die is zeker niet makkelijk.

Spannende sfeer

De gameplay is in deze eerste echte 3D-Resident Evil dus nog beter en spannender dan in de vorige delen, qua graphics staat de game helemaal aan de top. Je kan gerust zeggen dat dit tot nu toe het mooiste spel op de Gamecube is. Naast haarscherpe textures, levels die boordevol detail zitten en haast perfecte animaties en special effects, zit de sfeer in Resident Evil 4 dik voor mekaar. De levels zijn grauw, altijd anders maar geven je de hele tijd een onbehaaglijk gevoel, en de haast even enge muziek laat je hartslag echt boven de 180 uitstijgen. De voice-acting van Leon is wat minder maar je vijanden klinken vaak doodseng en ook de andere geluidseffecten zijn prima.

De meeste games die een supergoede gameplay kennen of top-notch graphics hebben zijn vaak behoorlijk kort, als je als developer op die punten zoveel aandacht besteedt, wordt het aantal levels vaak een ondergeschoven kindje met als gevolg een erg korte game. Resident Evil 4 presteert all-round heel goed met zoals al gezegd geweldige gameplay en graphics maar ook de speelduur mag er wezen. In een aantal zeer grote chapters met sublevels speel je de game door, waar je een dikke 25 uur voor nodig zult hebben.

Conclusie

Resident Evil 4 is nu al met afstand de beste Gamecube-game van 2005, die je gewoon móet hebben. Als er geen concurrentie van andere ijzersterke games zoals God of War, Gran Turismo 4 en World of Warcraft was geweest was de wedstrijd ‘Het beste ‘iets’ van 2005′ (vraag me niet of die wedstrijd bestaat) nu al beslist. De gameplay, graphics, speelduur en AI zijn het beste wat je op het moment kunt krijgen. Resident Evil 4 is de enige game die mij tot nu toe van een paar uur World of Warcraft af heeft kunnen houden en je moet toch ook iets doen tijdens de wekelijkse woensdagochtend maintenance. Daarom is dit gewoon de beste consolegame van 2005, en een aanrader voor werkelijk iedereen die niet 2 weken in een shock ligt na een horrorfilm. Gelukkig kunnen PlayStation2-bezitters vanaf dit najaar ook van dit meesterlijke avontuur genieten.

  1.   
    mr. H's avatar

    Dit is nou een cool spel jammer dat er geen co-op in zit. samen zombie dingen afknallen is altijd leuker dan in je eentje. 😀

  2.   
    OkkieBOOMER's avatar

    aaaahh, WAT EEN GENOT!

  3.   
    /DareDevil's avatar

    Deze ga ik zeker nog een keer halen kan ook echt niet wachten op Resident evil 5

  4.   
    holgerheringa's avatar

    .