Brute Force

Weet je hoe het voelt wanneer je een kaartje voor de film “Superb Action in Space” koopt en daarna plots in de zaal van “Action with toys” terecht komt. Nou, zo’n gevoel kreeg ik toen ik Brute Force voor het eerst opstartte. Je wordt zonder enige uitleg direct in het verhaal gegooid, en je hebt niet het gevoel, dit is Brute Force, dit lijkt totaal niet op wat ik in de trailer zag, je hoorde van alle kanten dat dit “Second best after Halo” zou worden, tactisch spelen en goed met je squad omgaan zouden voorop staan. Wanneer je dan eindelijk na die tijden van uitstel mag gaan spelen, zie je dat je in het eerste geval een soort plastic boompjes omgeving betreedt. Je ziet wel Tex, die big muscle guy die je ook in de trailer tegenkwam, maar je vraagt je af of dit niet zijn tweelingbroer is, die de hoofdrol van een game vervult die gek genoeg ook de naam Brute Force draagt. Nee, ik had Digital Anvil’s mogelijke topper wat anders voorgesteld. Gelukkig weten we allemaal dat je nooit op de eerste mening van een spel mag afgaan, zo zul je ook merken dat wanneer je de game langer speelt je wat meer begrip voor de game krijgt.

3546ste Sciencefiction Drama

Natuurlijk zou een SF-blaster niks zijn zonder een verhaal, helaas gaat het in dit geval om een slap stukje fictie wat helaas geen plaatsje kon veroveren tussen het magnifieke verhaal van bijvoorbeeld Halo. Wij zijn alweer wat jaartjes verder in de tijd, met Brute Force maak je een sprongetje naar het jaar 2340, de mensheid is in een rap tempo uitgebreid. Verspreid over een 50 tal Star Systems leven we al jaren in vrede, hoewel buitenaards leven is ontdekt vormt dit geen ernstige bedreiging. Totdat “The Sword of Shadoon” opduikt, een rebelse terroristen organisatie die vast en zeker “The Confederation” , de menselijke regering, tegen zal werken. Die laten zich niet onder de voeten lopen, en sturen secret commando’s om het zwaard naar beneden te halen. Dat is waar jij begint, met Tex, die wel raad weet wat te doen met testosteron, waan je je een weg door een trainingsmissie. Wanneer je de 4e missie zal beginnen zal je squad compleet zijn en kun je pas echt de kont schoppen van de vele aliens die je op je weg tegen zal komen. Hoewel het verhaal in de game gewoon te slap en niet interactief is buiten de cut-scenes is Brute Force: Betrayals, de geschreven prequel van Dean Wesley Smith wel om over naar huis te schrijven. Hoewel deze zich nog voor de game afspeelt zal het menig gamer meer boeien.

Brute Kracht

In BF zou tactiek voorop staan werd altijd verkondigd, ook verschillend gebruik van team maten was hoog aan de orde, maar je zou bij wijze van spreke met 1 character door heel de standaard mode van de game kunnen lopen. Je Team is opgebouwd uit 4 leden, elk met een eigen special ability die vaak hard nodig is. Zo heb je Tex, de spierbundel van het team, die als speciale mogelijkheid 2 wapens naar voren kan halen en deze afvuren als een gestoorde gek die net los is gelaten uit het gekkenhuis. Ook is er de Feral Outcast “Brutes”,de niet-humane van het stel, hij kan warmtebronnen goed zien en tegenstandertjes fijn wegbeuken in zijn special ability. Dan blijven nog Hawk en Flint over, deze twee charmante dames zijn respectievelijk de sneaky en de sniper van het team. Denk in de hogere moeilijkheidsgraden wel goed na, stuur bv. niet de sniper het slachtveld in, maar zet Tex in z’n Berserker mode en schiet er op los. Dit kan je een hoop schade besparen, en je hoeft ook niet een tochtje naar de kloonruimte te maken om je karakter weer gereed te krijgen. Fire at Will…!

Wanneer je een echte diehard gamer bent dan kan je natuurlijk zonder te kijken gewoon games uitspelen, met Brute Force wordt dat nog eens makkelijker gemaakt, de controles zijn nagenoeg bijna identiek aan die van Halo, alleen je squad posities regelen, en de zwarte en witte buttons hebben een nieuwe functie gekregen. En ik kan je vertellen, dit speelt natuurlijk heerlijk, hoewel je en Third Person Shooter speelt gaat alles nog even soepeltjes of soms nog wel beter dan bij andere FPS’ers. Hoewel het niet zo strategisch is als bijvoorbeeld Ghost Recon zijn de tactieken die je door moet geven aan je mede squadleden makkelijk te doen. Wanneer je lang op de Direction-Pad drukt zal je kunnen kiezen uit 4 opties, wel schieten, niet schieten, dekken en zich begeven naar een door jou gekozen plek. Je kan zelfs nog selecteren welke leden van je squad dit moeten uitvoeren.

Multiplayer

Hoewel er geen Xbox Live speel optie in Brute Force zit, nagenoeg omdat deze titel al enige tijd in ontwikkeling is, is er toch boordevol multiplayer fun. Naast het bekende Deathmatch kun je namelijk ook door de single-player heenlopen met maximaal 3 vrienden. Wanneer jij in je eentje achter je box’je midden in een campagne zit, hoeft je maat enkel op de Start knop te drukken en hij zal een karakter tot zich beschikbaar krijgen en zo jou wat hulp kunnen verlenen. Dit hoeft niet eens achter jouw Xbox te zijn, ook via de System Link optie van de Xbox kan je zelfs met z’n 4’en door de Single Player gaan. Wat me gelijk ook brengt op de System Link multiplayer deathmatch. Dan krijg je de mogelijkheid om met 8 personen een schietfestijn op te bouwen, dit niet alleen met de 4 hoofdkarakters van de game, maar ook kan je de skin van een van de vijanden en andere non-playable-characters kiezen die je in de Single Player unlocked heb. De Multplayer Deathmatch op 1 Xbox uiteraard voor 4 personen, elke speler kan hier of 1 karakter nemen, of een heel squad tegen een andere vriend op laten treden. Dus in zekere zin zitten er ook “bots” in de multiplayer.

De maps die je tot je beschikbaar krijgt zullen er niet extreem veel zijn, maar gelukkig heeft MS “Digital Anvil” wel zover weten te krijgen dat zij een Download Content functie in Brute Force stopten zodat je in een later stadium nog maps (en characters) kan downloaden via Xbox Live. Deze speelomgevingen zijn afgeleid van de plekken waar je in de single player op speelt, zij hebben dezelfde kenmerken van de verschillende planeten. Wel zul je opmerken dat wanneer je multiplayer met z’n 2’en speelt je toch een tijdje aan het zoeken bent voordat je je tegenstander eindelijk gevonden heb, ze hadden hier beter wat kleinere maps kunnen kiezen.

Lust voor het oog

Hoewel al vanaf het begin van de Xbox werd gewerkt aan Brute Force zien de graphics er op vele fronten nog pico-bello uit, zo zijn de cut-scenes fabuleus maar niet in-game zoals Halo. Maar ook in het spel zijn de characters zeer realistisch weer geven en zien special effects als rook, ontploffingen en vuur er erg netjes uit. Wat kleine minpuntjes aan het level design voor de soms plastic tonende boompjes en het te neppe water.

In Brute Force zit een soundtrack die precies past in de omgeving waar jij bent, het zal de sfeer goed nabootsen en je een extra goed gevoel geven waardoor je nog meer in de stemming komt. Ook de voice-acting is goed gelukt, synchronisatie is top, de mond zal dichtgaan wanneer zij stoppen met praten. Ook het geboom en gepang van granaten en lood is een lust voor het oor.

Het stond eigelijk al vast dat dit niet de topper zou gaan worden waar iedereen een half jaar geleden nog zo zeker van was. Er kwamen al berichten dat het gewoon een leuke game was die het op alle punten goed doet, heerlijk te besturen was en waar je vrij lang plezier aan kon beleven. En zo sluit ik onze review dan ook af met deze woorden “Denk goed wat je met je 60 Euro doet, maar toch moet wel iedere shooterfanaat deze game in huis hebben”

Meer Brute Force

  1.   
    stormtrooper's avatar

    spel lijkt me echt niks aan