Stuntman

Reflections heeft een nieuwe game klaar: Stuntman. Zoals de titel doet vermoeden staat leven van Hollywood’s stuntacteurs in dit spel centraal. Het leven van zo’n acteur gaat niet over rozen. Dit spel helaas ook niet…

Stuntman moet een toptitel worden van de uitgever Atari en alles lijkt de goede richting op de gaan. Maar ik moet jullie waarschuwen, want er kleven wat grote nadelen aan deze titel. Ik zal daar zo verder op in gaan.

Stunten…of stuntelen?

Het spel zelf is erg origineel en heeft op papier erg veel te bieden. Er is een career mode waarbij je in films stunts moet uitvoeren. De stunts variëren van sprongen over schansen tot ingewikkelde achtervolgingen. Alles moet binnen een bepaalde tijd, want anders staat het niet goed op het doek. In het begin zijn de stunts allemaal prima te doen, ook al moet je ze regelmatig opnieuw doen. De moeilijkheidsgraad loopt snel op, en al snel moet je veel meer moeite doen om het tot een succesvol einde te brengen. Meestal moet je de parkoersen helemaal uit je hoofd kennen om ze goed te kunnen doen. De aanwijzingen van de regisseur komen namelijk regelmatig te laat. Ook zijn de symbolen vaak laat te herkennen en staan ze soms op vreemde plaatsen. Ik heb regelmatig een paar keer een scène opnieuw moeten doen, omdat ik simpelweg niet zag waar ik naartoe moest. Het spel heeft echt als basis: Trial and Error. Steeds opnieuw doen tot je een keer mazzel hebt en alles perfect achter elkaar doet. Er is maar heel weinig ruimte voor fouten. Een halve seconde te vroeg op een schans, en je springt mis. Ik heb regelmatig een aantal woorden geroepen, die ik hier niet zal herhalen, omdat ik weer eens mis sprong, zonder dat ik er ook maar iets aan kon doen. Je ziet simpelweg niet wat er achter zo’n schans ligt.
De besturing van de voertuigen is op het platte vlak prima, maar zodra er hellingen en schansen in het verhaal voorkomen beginnen de karretjes moeilijk te doen. Regelmatig stuiteren de auto’s alle kanten op, zodat ze heel moeilijk weer in hun baan te krijgen zijn. Dit is vrij irritant als je bijna klaar bent met een stunt, en je moet weer helemaal opnieuw beginnen.
Samengevat kan ik eigenlijk maar weinigs goeds zeggen over de career mode: Hij is veel en veel te moeilijk! De gameplay lijdt enorm onder deze vrijwel ondoenlijke opdrachten. Hoe verder je komt, hoe erger het wordt. De eindeloze herhalingen van de trials worden meer dan frustrerend. Ik denk persoonlijk dat ze zo mensen martelen in kampen. ‘Als je het spel weet uit te spelen, mag je blijven leven’. Je blijft bepaalde stunts maar achter elkaar spelen. Toen ik verder kwam heb ik over een stunt 3 dagen (!!!) gedaan om hem te voltooien. Dat is geen spel spelen meer natuurlijk. De gameplay is wat mij betreft dan ook de slechtste die ik in lange tijd gezien heb, hoe mooi het spel ook in elkaar gezet is. Ik ben niet snel uit het veld geslagen bij een slechte besturing, maar Stuntman maakt het wel heel erg bont.

Naast de career mode heb je ook nog een stuntarena. Hier kun je met allerlei voorwerpen je eigen speeltuin bouwen. Schansen, autowrakken, nieuwe stuntauto’s en vuurwerk zijn te winnen bij het voltooien van de stunts in de career mode. De arena is erg leuk om te spelen, aangezien je kan slopen wat je wil. Na een grote sprong op een zooitje autobussen landen? Dat kan! De stuntarena is een erg leuke toevoeging aan het geheel. Jammer is dat je niet met meer dan één speler in de arena kan. Misschien kan het je dan ook gaan vervelen in de toekomst bij gebrek aan variatie. Het voordeel van de arena is dat je geen tijdsdruk hebt zoals bij de rest van het spel. Je kunt hier bijvoorbeeld eens rustig om je heen kijken, iets waar je bij de stunts absoluut geen tijd voor hebt.

Dan zijn er nog een aantal drivinggames. Vaardigheidsspelletjes die voor wat afwisseling zorgen. Snelheidstests, slalommen, je kunt allerlei dingen doen. Ik begreep in het begin bar weinig van de opzet. Wat je moet doen is niet erg duidelijk. Opletten geblazen dus!

Beeld en geluid

De engine van Stuntman is in zijn basis erg goed. In het beeld kan veel detail worden weergegeven. Losse onderdelen vliegen van auto’s en blijven vervolgens liggen. Ze gaan als het ware op in de omgeving. Je kunt ook rustig een deuk rijden aan je eigen bumper die je eerder verloor. Ook kunnen er veel auto’s tegelijk in beeld verschijnen, zodat je in de stuntarena je lol op kunt. De schademodellen zijn ook heel erg mooi! Deuken zien er erg mooi uit en de constructie van de auto kan volledig kapot. Echter… ik was enigerlei teleurgesteld in de kwaliteit van het totaalbeeld. Jaggies? Hoe kan dat nou? Van die lelijke kartelrandjes in je beeld! Verder leken de physics van de auto’s verdacht veel op die van de Driver serie op de PSone. Ook klonken de auto’s exact hetzelfde als in Driver! De auto’s en omgevingen hadden wat mij betreft best iets strakker mogen zijn. Er zijn genoeg concurrenten op de markt die beter presteren. Ook had Stuntman nogal eens last van slowdown, het beeld bleef dan gewoon een paar tellen hangen. Met name in de stuntarena heb je hier nogal eens last van. Nog een bugreport: ik landde met een auto op zijn kont, hij bleef mooi op zijn kont staan! Niks meer aan te doen.

Nu lijkt het of ik het spel in zijn geheel afkraak. Dat is zeker niet geheel waar. Het spel heeft zeker zijn charmes en als je ervan houdt om vaak dingen over te doen, kun je naast lopende band werk ook dit spel spelen. Dat is natuurlijk wat kortaf, maar houdt er rekening mee dat het spel moeilijk is, heel erg moeilijk! Het detail in het spel is erg goed en origineel is Stuntman zeker. Nog nooit eerder is er een game gemaakt als deze.

Dus…

Stuntman had alle potentie om een knaller te worden, maar heeft deze titel vergooid door de zeer slechte gameplay. Hier blijkt weer eens: het gaat niet alleen om de uiterlijke kenmerken. Had het spel lekker weggespeeld, had ie van mij zeker een negen gekregen. Ik had de paar foutjes in grafische kant vergeven en het tot het toptitel bestempeld, maar dat is helaas niet weggelegd voor Stuntman.

  1.   
    rotterdam's avatar

    ko